Debian Codegraph @

stirlitz

raw
1 %
2 Zimny ranek. Stirlitz budzi się z ciężką głową na łóżku w celi więziennej i
3 absolutnie nie może sobie przypomnieć, w jakim kraju aktualnie się znajduje:
4 - Poczekam, aż ktoś się zjawi - myśli. - Jak będzie w czarnym, to jest
5 esesmanem, a to oznacza, że jestem wśród hitlerowców, jeżeli zaś w zielonym -
6 to jest NKWD-zista, więc jestem nareszcie u swoich.
7 Drzwi się otwierają i wchodzi facet w szarym mundurku:
8 - Ależcie się wczoraj urżnęli, towarzyszu Tichonow! W drobny mak! I nie wstyd
9 wam? A jeszcze aktor!
10
11 szary - kolor radzieckich milicjantów
12 Tichonow - nazwisko aktora, który grał Stirlitza
13 %
14 Wróciwszy do swego gabinetu Müller zauważył, jak Stirlitz
15 w podejrzany sposób kreci się w pobliżu sejfu.
16 - Co tu robicie Stirlitz? - srogo zapytał.
17 - Czekam na tramwaj - odpowiedział Stirlitz.
18 - W porządku! - rzucił Müller wychodząc.
19 Na korytarzu pomyślał: Jakiż u diabła może być tramwaj w moim
20 gabinecie...
21 Zawrócił. Ostrożnie zajrzał do gabinetu. Stirlitza nie było.
22 - Pewnie już odjechał - pomyślał Müller.
23 %
24 Stirlitz zobaczył jak banda wyrostków pompuje kota benzyną.
25 Kot wyrwał się, przebiegł kilka metrów i upadł.
26 - Benzyna się skończyła - pomyślał Stirlitz.
27 %
28 Stirlitz siedział w swoim gabinecie, gdy rozległo się pukanie.
29 - Bormann - pomyślał Stirlitz.
30 - Ja - pomyślał Bormann.
31 %
32 Stirlitz ukradkiem karmił niemieckie dzieci. Od ukradka dzieci puchły i
33 umierały.
34 %
35 Naprzeciw Stirlitza szły trzy umalowane kobiety.
36 - Prostytutki - pomyślał Stirlitz.
37 - Pułkownik Isajew - pomyślały prostytutki.
38 %
39 Gdy Stirlitz szedł korytarzem, oczom jego ukazało się ogłoszenie o czynie
40 społecznym. Wpadłem - pomyślał.
41 Skierował się w kierunku gabinetu Müllera.
42 - Gratuluję poczucia humoru - powiedział - Tak, jestem agentem sowieckim!
43 - Dobra dobra Stirlitz... Odmaszerować!
44 Po chwili Müller wykręcił numer Kaltenbrunerra.
45 - Czego to nie wymyśli nasz poczciwy Stirlitz, rzekł ze śmiechem - żeby
46 się wykręcić od roboty...
47 %
48 Dom Stirlitza okrążyli gestapowcy.
49 - Otwieraj! - krzyknął Müller
50 - Stirlitza nie ma w domu! - powiedział Stirlitz.
51 Odjechali. W ten oto sprytny sposób Stirlitz już piąty raz przechytrzył
52 gestapo.
53 %
54 Stirlitz spacerował po dachu Kancelarii Rzeszy. Nagle poślizgnął się,
55 upadł i tylko cudem zahaczył o wystający gzyms, unikając upadku z dużej
56 wysokości.
57 Następnego dnia cud posiniał i obrzękł.
58 %
59 Podczas uroczystej akademii w dniu urodzin Hitlera dostarczono
60 Stirlitzowi na salę depeszę.
61 "Stirlitz jesteście zwykła dupa!" - mogły odczytać zbyt ciekawe oczy.
62 Ale tylko Stirlitz wiedział, że właśnie tego dnia otrzymał tytuł
63 Bohatera Związku Sowieckiego.
64 %
65 W stołówce berlińskiego bunkra ustawiła się długa kolejka po kiełbasę.
66 Nagle sprężystym krokiem wszedł Stirlitz, ominął wszystkich i kupił od
67 razu trzy kilogramy.
68 - Ale z niego cham! - syknął Bormann do Müllera.
69 Oni jednak nie wiedzieli, że Bohaterów Związku Sowieckiego
70 kolejka nie obowiązuje.
71 %
72 Stirlitz wolnym krokiem zbliżył się do lokalu kontaktowego.
73 Zapukał umówione 127 razy. Nikt nie otworzył.
74 Po namyśle wyszedł na ulicę i spojrzał w okno.
75 Tak, nie mylił się. Na parapecie stały 63 żelazka - znak wpadki.
76 %
77 Idzie sobie Stirlitz poboczem drogi. Nagle minął go samochód Bormana.
78 Idzie Stirlitz dalej. Po pewnym czasie znowu minął go samochód Bormana.
79 Stirlitz idzie dalej przed siebie. Znów minął go samochód Bormana.
80 "Rondo" - pomyślał Stirlitz...
81 %
82 Idzie sobie Stirlitz lasem, i nagle słyszy za sobą: szur, szur, szur.
83 -To chyba żaba - pomyślał Stirlitz
84 -Tak, to ja - pomyślała żaba.
85 %
86 - Stirlitz jesteście Żydem! - stwierdził nagle Müller, gdy standartenfurer
87 opuszczał jego gabinet.
88 - Nieprawda, jestem uczciwym Rosjaninem - dumnie odparł Stirlitz.
89 %
90 - W kancelarii Rzeszy pojawił się sowiecki szpieg - stwierdził Himmler
91 głęboko wpatrując się w oczy Müllera.
92 - Wiem, to Stirlitz - odpowiedział Müller z zimna krwią.
93 - Dlaczego go wiec nie aresztujesz???
94 - Nie ma sensu. I tak się wykręci.
95 %
96 "Gratulujemy urodzenia syna" - przeczytał Stirlitz zaszyfrowaną depeszę.
97 Rozczulił się.
98 Przecież już dwanaście lat mija, jak opuścił ojczyznę...
99 %
100 Podczas ważnej narady w gabinecie Hitlera nagle otworzyły się drzwi. Wbiegł
101 przez nie mężczyzna z bukietem kwiatów, które położył na stole. Następnie
102 sprawnie otworzył sejf, sfotografował wszystkie dokumenty, odłożył na
103 miejsce i wyszedł.
104 - Kto to był? - spytał zaskoczony Hitler.
105 - Sowiecki szpieg Isajew - odpowiedział Bormann.
106 - Dlaczego go więc nie aresztujesz???
107 - I tak wykręci się, że kwiaty przyniósł...
108 %
109 Stirlitz wszedł do gabinetu Müllera i rzekł:
110 - Herr Müller, czy chciałby pan pracować jako agent radzieckiego wywiadu?
111 Dobrze płacą.
112 Müller zszokowany, podrywa się ze złością, potem przypatruje się
113 podejrzliwie Stirlitzowi. Stirlitz zaczyna wychodzić, ale zatrzymuje się i
114 pyta:
115 - Gruppenfuhrer, czy ma pan aspirynę?
116 Stirlitz wiedział, że ludzie zawsze pamiętają tylko koniec konwersacji.
117 %
118 Stirlitz rano podczas golenia spogląda w swoje odbicie w lustrze.
119 - Stirlitz - pomyślał Stirlitz.
120 - Stirlitz - pomyślało lustro.
121 %
122 Do gabinetu Bormanna wchodzi nieznajomy. Patrząc prosto w oczy Bormanna
123 wykonuje jakieś dziwne gesty. W końcu mówi:
124 - Słonie idą na północ, a wołki zbożowe podążają ich śladem.
125 Bormann spojrzał na przybysza z wyraźnym niesmakiem:
126 - Gabinet Stirlitza jest piętro wyżej - odpowiada.
127 %
128 Stirlitz chodził przez cały dzień z rozpiętym rozporkiem, z którego
129 wystawały czerwone gacie.
130 W ten oto sposób Stirlitz obchodził święto 1 Maja.
131 %
132 Stirlitz na popijawie u Müllera mocno przeholował. Następnego dnia, żeby
133 rozwiać wątpliwości, wchodzi do gabinetu Müllera i pyta:
134 - Słuchajcie, czy domyśliliście się po wczorajszym, że jestem sowieckim
135 agentem?
136 - Nie - przyznał Müller.
137 Stirlitz odetchnął z ulgą.
138 %
139 Hitler dzwoni do Stalina:
140 - Czy wasi ludzie nie brali z mojego sejfu tajnych dokumentów?
141 - Zaraz wyjaśnię.
142 Stalin dzwoni do Stirlitza:
143 - Isajew, braliście z sejfu Hitlera tajne dokumenty?
144 - Tak jest, towarzyszu Stalin.
145 - Odłóżcie je natychmiast! Ludzie się denerwują!
146 %
147 Stirlitz wszedł do kawiarni "Elefant".
148 - To Stirlitz. Zaraz tu będzie zadyma - Powiedział jeden z siedzących przy
149 stole.
150 Stirlitz spokojnie wypił kawę i wyszedł.
151 - Nie, - odpowiedział drugi - to nie był Stirlitz.
152 - Jak to nie!? To Stirlitz!!! - krzyknął trzeci.
153 Zaczęła się zadyma.
154 %
155 Stirlitz z Plejshnerem szli ulicą i omawiali plan przyszłej operacji. Nagle
156 padł strzał i Plejshner z jękiem osunął się na ziemię. Stirlitz obejrzał się
157 w jedną stronę - nikogo, potem w drugą - też nikogo.
158 - Pewnie mi się wydawało - pomyślał.
159 %
160 Stirlitz kopnięciem otworzył drzwi i na palcach, cichutko zbliżył się do
161 czytającego gazetę Müllera.
162 %
163 Müller wiedział, że Rosjanie, zamieszawszy cukier, zostawiają łyżkę w
164 szklance z herbatą. Chcąc sprawdzić Stirlitza, zaprosił go do siebie na
165 herbatę.
166 Stirlitz wsypał cukier do szklanki, zamieszał go, wyjął łyżeczkę, położył ją
167 na spodeczku, po czym pokazał Müllerowi język.
168 %
169 Odcinek 333.
170 Stirlitz myśli.
171 %
172 Stirlitz, spacerując zimą nad brzegiem jeziora, ujrzał na nim ludzi.
173 - Łyżwiarze - pomyślał Stirlitz.
174 - Stirlitz - pomyśleli wędkarze.
175 %
176 Müller, wglądając przez okno, ujrzał podążającego gdzieś Stirlitza.
177 - Dokąd on idzie? - pomyślał Müller.
178 - Nie twój zasrany interes! - pomyślał Stirlitz.
179 %
180 Gestapo obstawiło wszystkie wyjścia, ale Stirlitz ich przechytrzył.
181 Uciekł przez wejście.
182 %
183 Stirlitz migiem uciekł przez okno.
184 Mig skrył się w chmurach.
185 %
186 - Jak wy się naprawdę nazywacie?
187 - Tichonow. - odpowiedział Stirlitz - A wy?
188 - Broniewoj.
189 - No, Müller, wkopaliście się!
190 %
191 Stirlitz dzwoni do Schellenberga i melduje:
192 - Parteigenosse Schellenberg, w tajnym sejfie Bormanna odkryłem dwie butelki
193 "Stolicznej".
194 - A co wy, Isajew, myślicie, że tylko wy tęsknicie za ojczyzną?
195 %
196 Idzie Stirlitz przez las i zobaczył w dziupli parę dużych, żółtych oczu.
197 - Dzięcioł - pomyślał Stirlitz.
198 - Sam jesteś dzięcioł - pomyślał Bormann.
199 %
200 - Gdzie pan się tak dobrze nauczył prowadzić samochód, Stirlitz? - spytał
201 Müller.
202 - Na kursach NKWD - odpowiedział Stirlitz.
203 - Chyba nie powiedziałem nic tajnego - pomyślał.
204 %
205 - Stirlitz to sowiecki agent - rzekł Müller do Schellenberga - Musimy go
206 zdemaskować. Niech pan stanie. Jak wejdzie, proszę go uderzyć polanem w
207 głowę. Jeśli jest Rosjaninem zaraz się wygada.
208 Po chwili wszystko przebiegło według zaplanowanego scenariusza.
209 - Ach, job twoju mat'! - zaklął Stirlitz.
210 - Ubit'! - rozkazał Müller.
211 - Ciszej, towarzysze - syknął Schellenberg - Niemcy dokoła!
212 %
213 - Heil Hitler! - pozdrowił Stirlitz Bormanna.
214 - Nie przesadzajcie, Isajew! - warknął Bormann.
215 %
216 Esesmani poszli się kąpać. Stirlitz zdejmuje mundur, a pod mundurem ma
217 czerwony podkoszulek z sierpem i młotem. Müller pyta:
218 - Skąd macie taką koszulkę Stirlitz?
219 - A, to żona podarowała mi w Dzień Armii Radzieckiej - odpowiedział Stirlitz
220 i pomyślał: "Czy aby nie powiedziałem za dużo?"
221 %
222 Stirlitz się zamyślił.
223 Spodobało mu się to, więc zamyślił się jeszcze raz.
224 %
225 Stirlitz jest już w Rosji, pije piwo pod kioskiem i krzywi się do sąsiada:
226 - Rozwodnione.
227 Na co sąsiad:
228 - Trzeba było gorzej szpiegować, pilibyśmy Heineckena.
229 %
230 Gates i Stirlitz patrzą, jak faszyści palą książki:
231 - Cenzura - pomyślał Stirlitz.
232 - Walka z piractwem - pomyślał Gates.
233 %
234 Stirlitz usłyszał pukanie do drzwi. Otworzył je. Za drzwiami stał kotek.
235 - Chcesz mleczka, głuptasku? - spytał czule Stirlitz.
236 - Sam jesteś głupi! Właśnie przyjechałem z Centrali - odrzekł kotek.
237 %
238 Stirlitz gnał swoim 600-konnym Mercedesem do Berlina. Obok niego pędzili
239 SS-Mani na motocyklach.
240 - Paparazzi - pomyślał Stirlitz.
241 %
242 Stirlitz wszedł do gabinetu i ujrzał Mullera leżącego na podłodze i nie
243 dającego oznak życia.
244 - Otruty - pomyślał Stirlitz przyglądając się rączce siekiery wystającej z
245 piersi.
246 %
247 Stirlitz szedł ulicą, kiedy z tyłu rozległy się strzały i tupot podkutych
248 butów.
249 - To koniec - pomyślał Stirlitz wkładając rękę do prawej kieszeni spodni.
250 Tak, to był koniec. Pistolet nosił w lewej.
251 %
252 W kawiarni "Elefant" Stirlitz miał się spotkać z łącznikiem. Nie ustalono
253 niestety żadnego znaku rozpoznawczego.
254 Na szczęście łącznikowi zwisały spod marynarki szelki spadochronu.
255 %
256 Stirlitz wypoczywa w swoim tajnym mieszkaniu. Nagle wazon z kwiatami spada z
257 parapetu i rozbija Stirlitzowi głowę. To tajny sygnał - znak, że jego żona
258 właśnie powiła syna.
259 Stirlitz ukradkiem ociera ojcowskie łzy. Tęskni. Od siedmiu lat nie był w domu.
260 %
261 Stirlitz szedł ulicami Berlina, coś jednak zdradzało w nim szpiega: może
262 czapka-uszanka, może walonki, a może ciągnący się za nim spadochron?
263 %
264 Stirlitz otrzymał telegram: "Jeśli nie zapłacicie za energię elektryczną,
265 wyłączymy wam radiostację".
266 %
267 - Stirlitz, co jest lepsze: radio czy gazeta? - zapytał podejrzliwie Müller.
268 - Gazeta, w radio nie zawiniesz śledzia - odparł spokojnie Stirlitz.
269 %
270 Stołówka Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy. Müller, Himmler i Bormann cierpliwie
271 stoją w kolejce. Stirlitz wchodzi i od ręki dostaje obiad. Müller, Himmler i
272 Bormann patrzą osłupiali. Nie wiedzą, że kobiety ciężarne i Bohaterowie Związku
273 Radzieckiego obsługiwani są poza kolejnością.
274 %
275 Stirlitz jechał nocą swoim służbowym czarnym Mercedesem. W pewnym momencie
276 zobaczył w światłach reflektorów Kaltenbrunnera, dającego rozpaczliwe znaki na
277 poboczu drogi. Stirlitz z kamienna twarzą pojechał dalej. Nie minęło pół
278 godziny, a Stirlitz znowu zobaczył Kaltenbrunnera stojącego obok drogi i
279 rozpaczliwie wymachującego rękami. Stirlitz udał, że nie widzi, i pojechał
280 dalej. Znowu minęło pół godziny i Stirlitz znowu ujrzał Kaltenbrunnera,
281 stojącego na poboczu i wzywającego pomocy. Ta prosta obserwacja ostatecznie
282 utwierdziła Stirlitza w przekonaniu, że poruszał się obwodnicą berlińską.
283 %
284 Uciekają Kloss i Stirlitz przed Niemcami. Wpadają w ciemną uliczkę, z której nie
285 ma wyjścia. Kloss zdążył się schować do śmietnika a Stirlitza złapali Niemcy.
286 Kiedy go prowadzili i przechodzili obok śmietnika, Stirlitz kopnął śmietnik i
287 powiedział:
288 - Kloss, wyłaź. Złapali nas!
289 %
290 - Stirlitz jakiego koloru mam majtki? - spytał Müller.
291 - Czerwone w białe grochy.
292 - Wpadliście Stirlitz, o tym wiedziała tylko rosyjska pianistka!
293 - Proszę zapiąć rozporek, szefie, inaczej będą o tym wiedzieć wszyscy.
294 %
295 - Wpadliście Stirlitz - rzekł Müller - Pański paszport śmierdzi rosyjską wódką.
296 - Nie wiem dlaczego ... Może jak Kaltenbrunner stawiał pieczątkę, zbyt głęboko
297 oddychał?
298 %
299 - W kancelarii Rzeszy pojawił się sowiecki szpieg - stwierdził Himmler głęboko
300 wpatrując się w oczy Müllera.
301 - Wiem, to Stirlitz - odpowiedział Müller z zimna krwią.
302 - Dlaczego go wiec nie aresztujesz???
303 - Nie ma sensu. I tak się wykręci.
304 %
305 Müller sprężystym krokiem wkroczył do gabinetu Stirlitza. Od razu rzucił mu się
306 w oczy ogrom pustych butelek po mocnych alkoholach. Na łożu w towarzystwie
307 trzech śpiących kobiet, leżał pijany Stirlitz. Müller podszedł do stołu.
308 Tam w kałużach rozlanej wódki zmieszanej z popiołem od papierosów, leżała
309 depesza w języku rosyjskim: Zadanie wykonane! Spocznij!
310 - Spóźniłem się - pomyślał Müller.
311 %
312 Stirlitz przechodząc korytarzem, jakby od niechcenia pchnął drzwi gabinetu
313 Bormanna. Drzwi ani drgnęły. Stirlitz zatrzymał się, rozejrzał i pchnął
314 mocniej. Bez skutku.
315 - Pewnie zamknięte - pomyślał Stirlitz.
316 %
317 Stirlitz wszedł do gabinetu Müllera i zauważył że nikogo nie ma. Podszedł do
318 sejfu i pociągnął za uchwyt, żeby się tylko przekonać że się nie otworzy. Po
319 upewnieniu się, że jest sam wyciągnął broń i wystrzelił; sejf znów się nie
320 otworzył. Następnie położył granat ręczny pod sejfem i usunął zawleczkę. Gdy
321 dym opadł, Stirlitz jeszcze raz spróbował otworzyć sejf. I znów bez powodzenia.
322 Hmmmm ..., doświadczony oficer wywiadu wreszcie wywnioskował: Musi być
323 zamknięty.
324 %
325 Stirlitz szedł przez Reichstag pijany w trzy dupy i w rozchełstanym mundurze.
326 Dziś, 23 lutego, w dniu Armii Radzieckiej, chciał wyglądać jak prawdziwy
327 radziecki oficer.
328 %
329 Stirlitz i Kathe spacerują po parku. Nagle padają strzały. Kathe pada. Krew
330 tryska. Stirlitz, polegając na swym instynkcie, momentalnie zaczyna coś
331 podejrzewać.
332 %
333 W dniu Święta Majowego Stirlitz założył czapkę czerwonoarmisty, chwycił
334 czerwony sztandar i przemaszerował się po korytarzach Biura Bezpieczeństwa
335 Rzeszy śpiewając międzynarodówkę i inne rewolucyjne pieśni.
336 Jeszcze nigdy nie był tak blisko wpadki.
337 %
338 - Stirlitz, ile jest dwa razy dwa? - zapytał Müller. Stirlitz wiedział,
339 wiedział również że Müller też wie, ale nie wiedział, czy Centrala wiedziała,
340 więc musiał milczeć.
341 %
342 Stirlitz pojechał na wielką akcję w Alpy francuskie. Bladym świtem wyszedł
343 przed schronisko, wyjął lornetkę i popatrzył przed siebie. Zobaczył mężczyznę z
344 deskami na nogach i z kijkami w rękach.
345 - Pewnie to narciarz - pomyślał Stirlitz.
346 %
347 Stirlitz poszedł do lasu, ale ani borowików, ani podgrzybków, ani nawet
348 opieniek nie było.
349 - Pewnie nie sezon - pomyślał Stirlitz siadając na zaspie.
350 %
351 Stirlitz, spacerując latem nad rzeką, zauważył na brzegu człowieka z wędką.
352 - Jak biorą? - zagadnął.
353 - Dobrze - odpowiedział człowiek.
354 - Wędkarz - pomyślał Stirlitz.
355 %
356 Stirlitz zobaczył ludzi w sowieckich mundurach, umazanych błotem twarzach, z
357 pepeszami w rękach.
358 - Zwiadowcy - pomyślał.
359 %
360 Na korytarzu Stirlitz zobaczył Kathe, a za nią dwóch żołnierzy z karabinami i
361 plecakami.
362 - Na wczasy - pomyślał Stirlitz.
363 %
364 - Stirlitz, powiedzcie proszę ...
365 - Proszę - odpowiedział Stirlitz, chcąc szybko udzielić odpowiedzi.
366 %
367 Stirlitza przesłuchuje gestapo. Zadali mu pytanie, na które nie znał
368 odpowiedzi.
369 Pobili go i wrzucili do celi. Stirlitz siedzi i się modli:
370 - Panie Boże, spraw żebym wiedział o co pytają. Bo inaczej mnie zabiją!!!
371 %
372 Stirlitz codziennie po powrocie do domu miał zwyczaj, upewniwszy się, że jest
373 sam, otwierać drzwiczki ukrytego za obrazem sejfu, z którego wyciągał harmonie
374 i butelkę wódki. Nalewał szklankę, wypijał i piec minut grał na harmonii. Potem
375 odkładał wszystko na miejsce i zamykał sejf. Tego wieczora jednak sejf był
376 pusty. Po chwili wahania Stirlitz wykręcił numer Müllera.
377 - To wy Stirlitz? - raczej dla formalności spytał Müller. - Pewnie
378 telefonujecie w sprawie harmonii i wódki?
379 - Tak.
380 - Nic z tego! Nie tylko wy tęsknicie za ojczyzną...
381 %
382 Stirlitz spojrzał przez okno. Poraził go niezwykły blask.
383 - Oho, osiemnaste mgnienie wiosny - pomyślał.
384 %
385 Stirlitz w Rosjii pozostawił żonę ale pisuje do niej listy.
386 Na wszelki wypadek pisze lewą ręką i po francusku.
387 Na wszelki wypadek ich nie wysyła.
388 %
389 Stirlitz, wychodząc z baru, poczuł silne uderzenie w potylicę. Szybko odwrócił
390 się - to był asfalt...
391 %
392 Wojna. Do drzwi Stirlitza podchodzi tajny łącznik. W umówiony sposób stuka w
393 drzwi, a potem podaje ustalone wcześniej hasło:
394 - Czy tu wysyła się ludzi w kosmos?
395 Głos zza drzwi odpowiada:
396 - Stirlitz mieszka piętro wyżej. Ale i tak nie ma go teraz, bo wziął bombę i
397 poszedł wysadzać most w powietrze."
398 %
399 Stirlitz przeglądał pocztę elektroniczną. Nagle do gabinetu wszedł Muller.
400 U Stirlitza na ekranie ujrzał szereg bezsensownych znaczków.
401 - Szyfr - pomyślał Muller.
402 - KOI8-R - pomyślał Stirlitz.
403 %