| 1 |
% |
| 2 |
Zimny ranek. Stirlitz budzi się z ciężką głową na łóżku w celi więziennej i |
| 3 |
absolutnie nie może sobie przypomnieć, w jakim kraju aktualnie się znajduje: |
| 4 |
- Poczekam, aż ktoś się zjawi - myśli. - Jak będzie w czarnym, to jest |
| 5 |
esesmanem, a to oznacza, że jestem wśród hitlerowców, jeżeli zaś w zielonym - |
| 6 |
to jest NKWD-zista, więc jestem nareszcie u swoich. |
| 7 |
Drzwi się otwierają i wchodzi facet w szarym mundurku: |
| 8 |
- Ależcie się wczoraj urżnęli, towarzyszu Tichonow! W drobny mak! I nie wstyd |
| 9 |
wam? A jeszcze aktor! |
| 10 |
|
| 11 |
szary - kolor radzieckich milicjantów |
| 12 |
Tichonow - nazwisko aktora, który grał Stirlitza |
| 13 |
% |
| 14 |
Wróciwszy do swego gabinetu Müller zauważył, jak Stirlitz |
| 15 |
w podejrzany sposób kreci się w pobliżu sejfu. |
| 16 |
- Co tu robicie Stirlitz? - srogo zapytał. |
| 17 |
- Czekam na tramwaj - odpowiedział Stirlitz. |
| 18 |
- W porządku! - rzucił Müller wychodząc. |
| 19 |
Na korytarzu pomyślał: Jakiż u diabła może być tramwaj w moim |
| 20 |
gabinecie... |
| 21 |
Zawrócił. Ostrożnie zajrzał do gabinetu. Stirlitza nie było. |
| 22 |
- Pewnie już odjechał - pomyślał Müller. |
| 23 |
% |
| 24 |
Stirlitz zobaczył jak banda wyrostków pompuje kota benzyną. |
| 25 |
Kot wyrwał się, przebiegł kilka metrów i upadł. |
| 26 |
- Benzyna się skończyła - pomyślał Stirlitz. |
| 27 |
% |
| 28 |
Stirlitz siedział w swoim gabinecie, gdy rozległo się pukanie. |
| 29 |
- Bormann - pomyślał Stirlitz. |
| 30 |
- Ja - pomyślał Bormann. |
| 31 |
% |
| 32 |
Stirlitz ukradkiem karmił niemieckie dzieci. Od ukradka dzieci puchły i |
| 33 |
umierały. |
| 34 |
% |
| 35 |
Naprzeciw Stirlitza szły trzy umalowane kobiety. |
| 36 |
- Prostytutki - pomyślał Stirlitz. |
| 37 |
- Pułkownik Isajew - pomyślały prostytutki. |
| 38 |
% |
| 39 |
Gdy Stirlitz szedł korytarzem, oczom jego ukazało się ogłoszenie o czynie |
| 40 |
społecznym. Wpadłem - pomyślał. |
| 41 |
Skierował się w kierunku gabinetu Müllera. |
| 42 |
- Gratuluję poczucia humoru - powiedział - Tak, jestem agentem sowieckim! |
| 43 |
- Dobra dobra Stirlitz... Odmaszerować! |
| 44 |
Po chwili Müller wykręcił numer Kaltenbrunerra. |
| 45 |
- Czego to nie wymyśli nasz poczciwy Stirlitz, rzekł ze śmiechem - żeby |
| 46 |
się wykręcić od roboty... |
| 47 |
% |
| 48 |
Dom Stirlitza okrążyli gestapowcy. |
| 49 |
- Otwieraj! - krzyknął Müller |
| 50 |
- Stirlitza nie ma w domu! - powiedział Stirlitz. |
| 51 |
Odjechali. W ten oto sprytny sposób Stirlitz już piąty raz przechytrzył |
| 52 |
gestapo. |
| 53 |
% |
| 54 |
Stirlitz spacerował po dachu Kancelarii Rzeszy. Nagle poślizgnął się, |
| 55 |
upadł i tylko cudem zahaczył o wystający gzyms, unikając upadku z dużej |
| 56 |
wysokości. |
| 57 |
Następnego dnia cud posiniał i obrzękł. |
| 58 |
% |
| 59 |
Podczas uroczystej akademii w dniu urodzin Hitlera dostarczono |
| 60 |
Stirlitzowi na salę depeszę. |
| 61 |
"Stirlitz jesteście zwykła dupa!" - mogły odczytać zbyt ciekawe oczy. |
| 62 |
Ale tylko Stirlitz wiedział, że właśnie tego dnia otrzymał tytuł |
| 63 |
Bohatera Związku Sowieckiego. |
| 64 |
% |
| 65 |
W stołówce berlińskiego bunkra ustawiła się długa kolejka po kiełbasę. |
| 66 |
Nagle sprężystym krokiem wszedł Stirlitz, ominął wszystkich i kupił od |
| 67 |
razu trzy kilogramy. |
| 68 |
- Ale z niego cham! - syknął Bormann do Müllera. |
| 69 |
Oni jednak nie wiedzieli, że Bohaterów Związku Sowieckiego |
| 70 |
kolejka nie obowiązuje. |
| 71 |
% |
| 72 |
Stirlitz wolnym krokiem zbliżył się do lokalu kontaktowego. |
| 73 |
Zapukał umówione 127 razy. Nikt nie otworzył. |
| 74 |
Po namyśle wyszedł na ulicę i spojrzał w okno. |
| 75 |
Tak, nie mylił się. Na parapecie stały 63 żelazka - znak wpadki. |
| 76 |
% |
| 77 |
Idzie sobie Stirlitz poboczem drogi. Nagle minął go samochód Bormana. |
| 78 |
Idzie Stirlitz dalej. Po pewnym czasie znowu minął go samochód Bormana. |
| 79 |
Stirlitz idzie dalej przed siebie. Znów minął go samochód Bormana. |
| 80 |
"Rondo" - pomyślał Stirlitz... |
| 81 |
% |
| 82 |
Idzie sobie Stirlitz lasem, i nagle słyszy za sobą: szur, szur, szur. |
| 83 |
-To chyba żaba - pomyślał Stirlitz |
| 84 |
-Tak, to ja - pomyślała żaba. |
| 85 |
% |
| 86 |
- Stirlitz jesteście Żydem! - stwierdził nagle Müller, gdy standartenfurer |
| 87 |
opuszczał jego gabinet. |
| 88 |
- Nieprawda, jestem uczciwym Rosjaninem - dumnie odparł Stirlitz. |
| 89 |
% |
| 90 |
- W kancelarii Rzeszy pojawił się sowiecki szpieg - stwierdził Himmler |
| 91 |
głęboko wpatrując się w oczy Müllera. |
| 92 |
- Wiem, to Stirlitz - odpowiedział Müller z zimna krwią. |
| 93 |
- Dlaczego go wiec nie aresztujesz??? |
| 94 |
- Nie ma sensu. I tak się wykręci. |
| 95 |
% |
| 96 |
"Gratulujemy urodzenia syna" - przeczytał Stirlitz zaszyfrowaną depeszę. |
| 97 |
Rozczulił się. |
| 98 |
Przecież już dwanaście lat mija, jak opuścił ojczyznę... |
| 99 |
% |
| 100 |
Podczas ważnej narady w gabinecie Hitlera nagle otworzyły się drzwi. Wbiegł |
| 101 |
przez nie mężczyzna z bukietem kwiatów, które położył na stole. Następnie |
| 102 |
sprawnie otworzył sejf, sfotografował wszystkie dokumenty, odłożył na |
| 103 |
miejsce i wyszedł. |
| 104 |
- Kto to był? - spytał zaskoczony Hitler. |
| 105 |
- Sowiecki szpieg Isajew - odpowiedział Bormann. |
| 106 |
- Dlaczego go więc nie aresztujesz??? |
| 107 |
- I tak wykręci się, że kwiaty przyniósł... |
| 108 |
% |
| 109 |
Stirlitz wszedł do gabinetu Müllera i rzekł: |
| 110 |
- Herr Müller, czy chciałby pan pracować jako agent radzieckiego wywiadu? |
| 111 |
Dobrze płacą. |
| 112 |
Müller zszokowany, podrywa się ze złością, potem przypatruje się |
| 113 |
podejrzliwie Stirlitzowi. Stirlitz zaczyna wychodzić, ale zatrzymuje się i |
| 114 |
pyta: |
| 115 |
- Gruppenfuhrer, czy ma pan aspirynę? |
| 116 |
Stirlitz wiedział, że ludzie zawsze pamiętają tylko koniec konwersacji. |
| 117 |
% |
| 118 |
Stirlitz rano podczas golenia spogląda w swoje odbicie w lustrze. |
| 119 |
- Stirlitz - pomyślał Stirlitz. |
| 120 |
- Stirlitz - pomyślało lustro. |
| 121 |
% |
| 122 |
Do gabinetu Bormanna wchodzi nieznajomy. Patrząc prosto w oczy Bormanna |
| 123 |
wykonuje jakieś dziwne gesty. W końcu mówi: |
| 124 |
- Słonie idą na północ, a wołki zbożowe podążają ich śladem. |
| 125 |
Bormann spojrzał na przybysza z wyraźnym niesmakiem: |
| 126 |
- Gabinet Stirlitza jest piętro wyżej - odpowiada. |
| 127 |
% |
| 128 |
Stirlitz chodził przez cały dzień z rozpiętym rozporkiem, z którego |
| 129 |
wystawały czerwone gacie. |
| 130 |
W ten oto sposób Stirlitz obchodził święto 1 Maja. |
| 131 |
% |
| 132 |
Stirlitz na popijawie u Müllera mocno przeholował. Następnego dnia, żeby |
| 133 |
rozwiać wątpliwości, wchodzi do gabinetu Müllera i pyta: |
| 134 |
- Słuchajcie, czy domyśliliście się po wczorajszym, że jestem sowieckim |
| 135 |
agentem? |
| 136 |
- Nie - przyznał Müller. |
| 137 |
Stirlitz odetchnął z ulgą. |
| 138 |
% |
| 139 |
Hitler dzwoni do Stalina: |
| 140 |
- Czy wasi ludzie nie brali z mojego sejfu tajnych dokumentów? |
| 141 |
- Zaraz wyjaśnię. |
| 142 |
Stalin dzwoni do Stirlitza: |
| 143 |
- Isajew, braliście z sejfu Hitlera tajne dokumenty? |
| 144 |
- Tak jest, towarzyszu Stalin. |
| 145 |
- Odłóżcie je natychmiast! Ludzie się denerwują! |
| 146 |
% |
| 147 |
Stirlitz wszedł do kawiarni "Elefant". |
| 148 |
- To Stirlitz. Zaraz tu będzie zadyma - Powiedział jeden z siedzących przy |
| 149 |
stole. |
| 150 |
Stirlitz spokojnie wypił kawę i wyszedł. |
| 151 |
- Nie, - odpowiedział drugi - to nie był Stirlitz. |
| 152 |
- Jak to nie!? To Stirlitz!!! - krzyknął trzeci. |
| 153 |
Zaczęła się zadyma. |
| 154 |
% |
| 155 |
Stirlitz z Plejshnerem szli ulicą i omawiali plan przyszłej operacji. Nagle |
| 156 |
padł strzał i Plejshner z jękiem osunął się na ziemię. Stirlitz obejrzał się |
| 157 |
w jedną stronę - nikogo, potem w drugą - też nikogo. |
| 158 |
- Pewnie mi się wydawało - pomyślał. |
| 159 |
% |
| 160 |
Stirlitz kopnięciem otworzył drzwi i na palcach, cichutko zbliżył się do |
| 161 |
czytającego gazetę Müllera. |
| 162 |
% |
| 163 |
Müller wiedział, że Rosjanie, zamieszawszy cukier, zostawiają łyżkę w |
| 164 |
szklance z herbatą. Chcąc sprawdzić Stirlitza, zaprosił go do siebie na |
| 165 |
herbatę. |
| 166 |
Stirlitz wsypał cukier do szklanki, zamieszał go, wyjął łyżeczkę, położył ją |
| 167 |
na spodeczku, po czym pokazał Müllerowi język. |
| 168 |
% |
| 169 |
Odcinek 333. |
| 170 |
Stirlitz myśli. |
| 171 |
% |
| 172 |
Stirlitz, spacerując zimą nad brzegiem jeziora, ujrzał na nim ludzi. |
| 173 |
- Łyżwiarze - pomyślał Stirlitz. |
| 174 |
- Stirlitz - pomyśleli wędkarze. |
| 175 |
% |
| 176 |
Müller, wglądając przez okno, ujrzał podążającego gdzieś Stirlitza. |
| 177 |
- Dokąd on idzie? - pomyślał Müller. |
| 178 |
- Nie twój zasrany interes! - pomyślał Stirlitz. |
| 179 |
% |
| 180 |
Gestapo obstawiło wszystkie wyjścia, ale Stirlitz ich przechytrzył. |
| 181 |
Uciekł przez wejście. |
| 182 |
% |
| 183 |
Stirlitz migiem uciekł przez okno. |
| 184 |
Mig skrył się w chmurach. |
| 185 |
% |
| 186 |
- Jak wy się naprawdę nazywacie? |
| 187 |
- Tichonow. - odpowiedział Stirlitz - A wy? |
| 188 |
- Broniewoj. |
| 189 |
- No, Müller, wkopaliście się! |
| 190 |
% |
| 191 |
Stirlitz dzwoni do Schellenberga i melduje: |
| 192 |
- Parteigenosse Schellenberg, w tajnym sejfie Bormanna odkryłem dwie butelki |
| 193 |
"Stolicznej". |
| 194 |
- A co wy, Isajew, myślicie, że tylko wy tęsknicie za ojczyzną? |
| 195 |
% |
| 196 |
Idzie Stirlitz przez las i zobaczył w dziupli parę dużych, żółtych oczu. |
| 197 |
- Dzięcioł - pomyślał Stirlitz. |
| 198 |
- Sam jesteś dzięcioł - pomyślał Bormann. |
| 199 |
% |
| 200 |
- Gdzie pan się tak dobrze nauczył prowadzić samochód, Stirlitz? - spytał |
| 201 |
Müller. |
| 202 |
- Na kursach NKWD - odpowiedział Stirlitz. |
| 203 |
- Chyba nie powiedziałem nic tajnego - pomyślał. |
| 204 |
% |
| 205 |
- Stirlitz to sowiecki agent - rzekł Müller do Schellenberga - Musimy go |
| 206 |
zdemaskować. Niech pan stanie. Jak wejdzie, proszę go uderzyć polanem w |
| 207 |
głowę. Jeśli jest Rosjaninem zaraz się wygada. |
| 208 |
Po chwili wszystko przebiegło według zaplanowanego scenariusza. |
| 209 |
- Ach, job twoju mat'! - zaklął Stirlitz. |
| 210 |
- Ubit'! - rozkazał Müller. |
| 211 |
- Ciszej, towarzysze - syknął Schellenberg - Niemcy dokoła! |
| 212 |
% |
| 213 |
- Heil Hitler! - pozdrowił Stirlitz Bormanna. |
| 214 |
- Nie przesadzajcie, Isajew! - warknął Bormann. |
| 215 |
% |
| 216 |
Esesmani poszli się kąpać. Stirlitz zdejmuje mundur, a pod mundurem ma |
| 217 |
czerwony podkoszulek z sierpem i młotem. Müller pyta: |
| 218 |
- Skąd macie taką koszulkę Stirlitz? |
| 219 |
- A, to żona podarowała mi w Dzień Armii Radzieckiej - odpowiedział Stirlitz |
| 220 |
i pomyślał: "Czy aby nie powiedziałem za dużo?" |
| 221 |
% |
| 222 |
Stirlitz się zamyślił. |
| 223 |
Spodobało mu się to, więc zamyślił się jeszcze raz. |
| 224 |
% |
| 225 |
Stirlitz jest już w Rosji, pije piwo pod kioskiem i krzywi się do sąsiada: |
| 226 |
- Rozwodnione. |
| 227 |
Na co sąsiad: |
| 228 |
- Trzeba było gorzej szpiegować, pilibyśmy Heineckena. |
| 229 |
% |
| 230 |
Gates i Stirlitz patrzą, jak faszyści palą książki: |
| 231 |
- Cenzura - pomyślał Stirlitz. |
| 232 |
- Walka z piractwem - pomyślał Gates. |
| 233 |
% |
| 234 |
Stirlitz usłyszał pukanie do drzwi. Otworzył je. Za drzwiami stał kotek. |
| 235 |
- Chcesz mleczka, głuptasku? - spytał czule Stirlitz. |
| 236 |
- Sam jesteś głupi! Właśnie przyjechałem z Centrali - odrzekł kotek. |
| 237 |
% |
| 238 |
Stirlitz gnał swoim 600-konnym Mercedesem do Berlina. Obok niego pędzili |
| 239 |
SS-Mani na motocyklach. |
| 240 |
- Paparazzi - pomyślał Stirlitz. |
| 241 |
% |
| 242 |
Stirlitz wszedł do gabinetu i ujrzał Mullera leżącego na podłodze i nie |
| 243 |
dającego oznak życia. |
| 244 |
- Otruty - pomyślał Stirlitz przyglądając się rączce siekiery wystającej z |
| 245 |
piersi. |
| 246 |
% |
| 247 |
Stirlitz szedł ulicą, kiedy z tyłu rozległy się strzały i tupot podkutych |
| 248 |
butów. |
| 249 |
- To koniec - pomyślał Stirlitz wkładając rękę do prawej kieszeni spodni. |
| 250 |
Tak, to był koniec. Pistolet nosił w lewej. |
| 251 |
% |
| 252 |
W kawiarni "Elefant" Stirlitz miał się spotkać z łącznikiem. Nie ustalono |
| 253 |
niestety żadnego znaku rozpoznawczego. |
| 254 |
Na szczęście łącznikowi zwisały spod marynarki szelki spadochronu. |
| 255 |
% |
| 256 |
Stirlitz wypoczywa w swoim tajnym mieszkaniu. Nagle wazon z kwiatami spada z |
| 257 |
parapetu i rozbija Stirlitzowi głowę. To tajny sygnał - znak, że jego żona |
| 258 |
właśnie powiła syna. |
| 259 |
Stirlitz ukradkiem ociera ojcowskie łzy. Tęskni. Od siedmiu lat nie był w domu. |
| 260 |
% |
| 261 |
Stirlitz szedł ulicami Berlina, coś jednak zdradzało w nim szpiega: może |
| 262 |
czapka-uszanka, może walonki, a może ciągnący się za nim spadochron? |
| 263 |
% |
| 264 |
Stirlitz otrzymał telegram: "Jeśli nie zapłacicie za energię elektryczną, |
| 265 |
wyłączymy wam radiostację". |
| 266 |
% |
| 267 |
- Stirlitz, co jest lepsze: radio czy gazeta? - zapytał podejrzliwie Müller. |
| 268 |
- Gazeta, w radio nie zawiniesz śledzia - odparł spokojnie Stirlitz. |
| 269 |
% |
| 270 |
Stołówka Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy. Müller, Himmler i Bormann cierpliwie |
| 271 |
stoją w kolejce. Stirlitz wchodzi i od ręki dostaje obiad. Müller, Himmler i |
| 272 |
Bormann patrzą osłupiali. Nie wiedzą, że kobiety ciężarne i Bohaterowie Związku |
| 273 |
Radzieckiego obsługiwani są poza kolejnością. |
| 274 |
% |
| 275 |
Stirlitz jechał nocą swoim służbowym czarnym Mercedesem. W pewnym momencie |
| 276 |
zobaczył w światłach reflektorów Kaltenbrunnera, dającego rozpaczliwe znaki na |
| 277 |
poboczu drogi. Stirlitz z kamienna twarzą pojechał dalej. Nie minęło pół |
| 278 |
godziny, a Stirlitz znowu zobaczył Kaltenbrunnera stojącego obok drogi i |
| 279 |
rozpaczliwie wymachującego rękami. Stirlitz udał, że nie widzi, i pojechał |
| 280 |
dalej. Znowu minęło pół godziny i Stirlitz znowu ujrzał Kaltenbrunnera, |
| 281 |
stojącego na poboczu i wzywającego pomocy. Ta prosta obserwacja ostatecznie |
| 282 |
utwierdziła Stirlitza w przekonaniu, że poruszał się obwodnicą berlińską. |
| 283 |
% |
| 284 |
Uciekają Kloss i Stirlitz przed Niemcami. Wpadają w ciemną uliczkę, z której nie |
| 285 |
ma wyjścia. Kloss zdążył się schować do śmietnika a Stirlitza złapali Niemcy. |
| 286 |
Kiedy go prowadzili i przechodzili obok śmietnika, Stirlitz kopnął śmietnik i |
| 287 |
powiedział: |
| 288 |
- Kloss, wyłaź. Złapali nas! |
| 289 |
% |
| 290 |
- Stirlitz jakiego koloru mam majtki? - spytał Müller. |
| 291 |
- Czerwone w białe grochy. |
| 292 |
- Wpadliście Stirlitz, o tym wiedziała tylko rosyjska pianistka! |
| 293 |
- Proszę zapiąć rozporek, szefie, inaczej będą o tym wiedzieć wszyscy. |
| 294 |
% |
| 295 |
- Wpadliście Stirlitz - rzekł Müller - Pański paszport śmierdzi rosyjską wódką. |
| 296 |
- Nie wiem dlaczego ... Może jak Kaltenbrunner stawiał pieczątkę, zbyt głęboko |
| 297 |
oddychał? |
| 298 |
% |
| 299 |
- W kancelarii Rzeszy pojawił się sowiecki szpieg - stwierdził Himmler głęboko |
| 300 |
wpatrując się w oczy Müllera. |
| 301 |
- Wiem, to Stirlitz - odpowiedział Müller z zimna krwią. |
| 302 |
- Dlaczego go wiec nie aresztujesz??? |
| 303 |
- Nie ma sensu. I tak się wykręci. |
| 304 |
% |
| 305 |
Müller sprężystym krokiem wkroczył do gabinetu Stirlitza. Od razu rzucił mu się |
| 306 |
w oczy ogrom pustych butelek po mocnych alkoholach. Na łożu w towarzystwie |
| 307 |
trzech śpiących kobiet, leżał pijany Stirlitz. Müller podszedł do stołu. |
| 308 |
Tam w kałużach rozlanej wódki zmieszanej z popiołem od papierosów, leżała |
| 309 |
depesza w języku rosyjskim: Zadanie wykonane! Spocznij! |
| 310 |
- Spóźniłem się - pomyślał Müller. |
| 311 |
% |
| 312 |
Stirlitz przechodząc korytarzem, jakby od niechcenia pchnął drzwi gabinetu |
| 313 |
Bormanna. Drzwi ani drgnęły. Stirlitz zatrzymał się, rozejrzał i pchnął |
| 314 |
mocniej. Bez skutku. |
| 315 |
- Pewnie zamknięte - pomyślał Stirlitz. |
| 316 |
% |
| 317 |
Stirlitz wszedł do gabinetu Müllera i zauważył że nikogo nie ma. Podszedł do |
| 318 |
sejfu i pociągnął za uchwyt, żeby się tylko przekonać że się nie otworzy. Po |
| 319 |
upewnieniu się, że jest sam wyciągnął broń i wystrzelił; sejf znów się nie |
| 320 |
otworzył. Następnie położył granat ręczny pod sejfem i usunął zawleczkę. Gdy |
| 321 |
dym opadł, Stirlitz jeszcze raz spróbował otworzyć sejf. I znów bez powodzenia. |
| 322 |
Hmmmm ..., doświadczony oficer wywiadu wreszcie wywnioskował: Musi być |
| 323 |
zamknięty. |
| 324 |
% |
| 325 |
Stirlitz szedł przez Reichstag pijany w trzy dupy i w rozchełstanym mundurze. |
| 326 |
Dziś, 23 lutego, w dniu Armii Radzieckiej, chciał wyglądać jak prawdziwy |
| 327 |
radziecki oficer. |
| 328 |
% |
| 329 |
Stirlitz i Kathe spacerują po parku. Nagle padają strzały. Kathe pada. Krew |
| 330 |
tryska. Stirlitz, polegając na swym instynkcie, momentalnie zaczyna coś |
| 331 |
podejrzewać. |
| 332 |
% |
| 333 |
W dniu Święta Majowego Stirlitz założył czapkę czerwonoarmisty, chwycił |
| 334 |
czerwony sztandar i przemaszerował się po korytarzach Biura Bezpieczeństwa |
| 335 |
Rzeszy śpiewając międzynarodówkę i inne rewolucyjne pieśni. |
| 336 |
Jeszcze nigdy nie był tak blisko wpadki. |
| 337 |
% |
| 338 |
- Stirlitz, ile jest dwa razy dwa? - zapytał Müller. Stirlitz wiedział, |
| 339 |
wiedział również że Müller też wie, ale nie wiedział, czy Centrala wiedziała, |
| 340 |
więc musiał milczeć. |
| 341 |
% |
| 342 |
Stirlitz pojechał na wielką akcję w Alpy francuskie. Bladym świtem wyszedł |
| 343 |
przed schronisko, wyjął lornetkę i popatrzył przed siebie. Zobaczył mężczyznę z |
| 344 |
deskami na nogach i z kijkami w rękach. |
| 345 |
- Pewnie to narciarz - pomyślał Stirlitz. |
| 346 |
% |
| 347 |
Stirlitz poszedł do lasu, ale ani borowików, ani podgrzybków, ani nawet |
| 348 |
opieniek nie było. |
| 349 |
- Pewnie nie sezon - pomyślał Stirlitz siadając na zaspie. |
| 350 |
% |
| 351 |
Stirlitz, spacerując latem nad rzeką, zauważył na brzegu człowieka z wędką. |
| 352 |
- Jak biorą? - zagadnął. |
| 353 |
- Dobrze - odpowiedział człowiek. |
| 354 |
- Wędkarz - pomyślał Stirlitz. |
| 355 |
% |
| 356 |
Stirlitz zobaczył ludzi w sowieckich mundurach, umazanych błotem twarzach, z |
| 357 |
pepeszami w rękach. |
| 358 |
- Zwiadowcy - pomyślał. |
| 359 |
% |
| 360 |
Na korytarzu Stirlitz zobaczył Kathe, a za nią dwóch żołnierzy z karabinami i |
| 361 |
plecakami. |
| 362 |
- Na wczasy - pomyślał Stirlitz. |
| 363 |
% |
| 364 |
- Stirlitz, powiedzcie proszę ... |
| 365 |
- Proszę - odpowiedział Stirlitz, chcąc szybko udzielić odpowiedzi. |
| 366 |
% |
| 367 |
Stirlitza przesłuchuje gestapo. Zadali mu pytanie, na które nie znał |
| 368 |
odpowiedzi. |
| 369 |
Pobili go i wrzucili do celi. Stirlitz siedzi i się modli: |
| 370 |
- Panie Boże, spraw żebym wiedział o co pytają. Bo inaczej mnie zabiją!!! |
| 371 |
% |
| 372 |
Stirlitz codziennie po powrocie do domu miał zwyczaj, upewniwszy się, że jest |
| 373 |
sam, otwierać drzwiczki ukrytego za obrazem sejfu, z którego wyciągał harmonie |
| 374 |
i butelkę wódki. Nalewał szklankę, wypijał i piec minut grał na harmonii. Potem |
| 375 |
odkładał wszystko na miejsce i zamykał sejf. Tego wieczora jednak sejf był |
| 376 |
pusty. Po chwili wahania Stirlitz wykręcił numer Müllera. |
| 377 |
- To wy Stirlitz? - raczej dla formalności spytał Müller. - Pewnie |
| 378 |
telefonujecie w sprawie harmonii i wódki? |
| 379 |
- Tak. |
| 380 |
- Nic z tego! Nie tylko wy tęsknicie za ojczyzną... |
| 381 |
% |
| 382 |
Stirlitz spojrzał przez okno. Poraził go niezwykły blask. |
| 383 |
- Oho, osiemnaste mgnienie wiosny - pomyślał. |
| 384 |
% |
| 385 |
Stirlitz w Rosjii pozostawił żonę ale pisuje do niej listy. |
| 386 |
Na wszelki wypadek pisze lewą ręką i po francusku. |
| 387 |
Na wszelki wypadek ich nie wysyła. |
| 388 |
% |
| 389 |
Stirlitz, wychodząc z baru, poczuł silne uderzenie w potylicę. Szybko odwrócił |
| 390 |
się - to był asfalt... |
| 391 |
% |
| 392 |
Wojna. Do drzwi Stirlitza podchodzi tajny łącznik. W umówiony sposób stuka w |
| 393 |
drzwi, a potem podaje ustalone wcześniej hasło: |
| 394 |
- Czy tu wysyła się ludzi w kosmos? |
| 395 |
Głos zza drzwi odpowiada: |
| 396 |
- Stirlitz mieszka piętro wyżej. Ale i tak nie ma go teraz, bo wziął bombę i |
| 397 |
poszedł wysadzać most w powietrze." |
| 398 |
% |
| 399 |
Stirlitz przeglądał pocztę elektroniczną. Nagle do gabinetu wszedł Muller. |
| 400 |
U Stirlitza na ekranie ujrzał szereg bezsensownych znaczków. |
| 401 |
- Szyfr - pomyślał Muller. |
| 402 |
- KOI8-R - pomyślał Stirlitz. |
| 403 |
% |