| 1 |
To właśnie Borass twierdził, że skamieniałe pola magiczne, występujące w |
| 2 |
głębokich skałach, wskazują na zdarzające się czasem odwrócenie kierunku |
| 3 |
wirowego Dysku. Jemu także zawdzięczamy kilka obiecujących teorii. Na przykład |
| 4 |
tę, że skały pod innymi skałami są zapewne starsze od skał na wierzchu (a nie są |
| 5 |
ułożone kolorystycznie, co było wytłumaczeniem w owym czasie powszechnie |
| 6 |
uznawanym). Albo że kontynenty świata Dysku były kiedyś jednym wielkim lądem. |
| 7 |
Albo że góry stopniowo zmieniają się w piasek, a nie na odwrót*. |
| 8 |
|
| 9 |
* Każdy, kto choć raz próbował oczyścić ogródek warzywny z większych kamieni, |
| 10 |
z pewnością zauważył, że po przelotnym choćby deszczu wyrasta świeży plon. |
| 11 |
Nieważne, ile kamieni wywieziemy, wciąż znajdujemy nowe. Niewielki ogródek przez |
| 12 |
długie lata generuje pięć czubatych taczek kamieni rocznie. Jeśli nie rosną jak |
| 13 |
trufle, to jak właściwie można to wytłumaczyć, co? |
| 14 |
|
| 15 |
"Mappa" s. 19 |
| 16 |
% |
| 17 |
Kontynenty z pewnością przemieszczały się po powierzchni (być może na jakiejś |
| 18 |
odmianie kół, jeśli odrzucimy teorię roztopionej skały). |
| 19 |
|
| 20 |
"Mappa" s. 21 |
| 21 |
% |
| 22 |
"Nie mówił żadnym konkretnym akcentem. Czasem trącił górskim szkockim jak |
| 23 |
pasterz, który w niedzielę rano odkrył, do czego jeszcze mogą służyć owce." |
| 24 |
|
| 25 |
Terry Pratchett, "Dobry Omen" |
| 26 |
% |
| 27 |
Tybetańscy orzekli, iż używanie starożytnych proc laserowych byłoby oszustwem |
| 28 |
|
| 29 |
Terry Pratchett, "Dobry Omen" |
| 30 |
% |
| 31 |
- Reaktor waży około tysiąca ton i ma jedenaście metrów, więc musieliby to być |
| 32 |
bardzo krzepcy terroryści. |
| 33 |
|
| 34 |
Terry Pratchett, "Dobry Omen" |
| 35 |
% |
| 36 |
- A może chciałby pan zadzwonić do nich i zadać kilka pytań typowym dla pana |
| 37 |
wyniosłym i bezczelnie oskarżycielskim tonem? |
| 38 |
|
| 39 |
Terry Pratchett, "Dobry Omen" |
| 40 |
% |
| 41 |
Pepper także czytała komiksy, ale nawet na torturach nie przyznałaby się, że |
| 42 |
ma również pisemko erotyczne dla nastolatek. |
| 43 |
|
| 44 |
Terry Pratchett, "Dobry Omen" |
| 45 |
% |
| 46 |
Nie powiedział głośno, że to dziwne. Powiedziałby tak, widząc stado owiec |
| 47 |
na rowerach grających Cztery pory roku Vivaldiego. |
| 48 |
|
| 49 |
Terry Pratchett, "Dobry Omen" |
| 50 |
% |
| 51 |
Voodoo jest bardzo interesującą religią dla całej rodziny, nawet dla tych jej |
| 52 |
członków, którzy już nie żyją. |
| 53 |
|
| 54 |
Terry Pratchett, "Dobry Omen" |
| 55 |
% |
| 56 |
Była przekonana, że cierpi na anoreksję, ponieważ gdy tylko spoglądała w |
| 57 |
lustro, widziała w nim tłustą kobietę. |
| 58 |
|
| 59 |
Terry Pratchett, "Dobry Omen" |
| 60 |
% |
| 61 |
Kto wcześnie się z łóżka zbiera, ten wcześnie umiera. |
| 62 |
-- Rincewind |
| 63 |
|
| 64 |
Terry Pratchett, "Blask Fantastyczny" |
| 65 |
% |
| 66 |
Wielki jak światy. Stary jak Czas. Cierpliwy jak cegła. |
| 67 |
|
| 68 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 69 |
% |
| 70 |
Strój ten można sobie wyobrazić jako kombinezon do nurkowania, projektowany |
| 71 |
przez ludzi, którzy nigdy nie widzieli morza. |
| 72 |
|
| 73 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 74 |
% |
| 75 |
Jednak takie pytania wywołują na ogół więcej kłopotów nić pożytku. Na przykład: |
| 76 |
podobno kiedyś na przyjęciu ktoś zapytał słynnego filozofa Ly Tin Weedle'a |
| 77 |
"Po co przyszedłeś?", i odpowiedź zajęła mu trzy lata. |
| 78 |
|
| 79 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 80 |
% |
| 81 |
Wyglądała jak książka, którą w bibliotecznych katalogach określa się jako |
| 82 |
"lekko podniszczoną", choć uczciwość nakazuje przyznać, że sprawiała wrażenia |
| 83 |
nadniszczonej, przedniszczonej, zaniszczonej, a prawdopodobnie również |
| 84 |
śródniszczonej. |
| 85 |
|
| 86 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 87 |
% |
| 88 |
Obywateli Dysku z pretensjami do wyższej kultury zawsze irytowała myśl, że |
| 89 |
rządzą nimi bogowie, dla których przykładem wzniosłego przeżycia artystycznego |
| 90 |
jest dzwonek do drzwi z melodyjką. |
| 91 |
|
| 92 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 93 |
% |
| 94 |
Dysk, jako że jest płaski, nie posiada prawdziwego horyzontu. Niektórzy żądni |
| 95 |
przygód żeglarze, którym od długiego wpatrywania się w jajka i pomarańcze |
| 96 |
przychodzą do głowy głupie pomysły, próbowali czasem dopłynąć na antypody. |
| 97 |
I szybko przekonywali się, dlaczego odległe statki wyglądają czasem tak, jakby |
| 98 |
ginęły za krawędzią świata. Dlatego mianowicie, że giną za krawędzią świata. |
| 99 |
|
| 100 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 101 |
% |
| 102 |
Tymczasem bogowie byli równie zdziwieni jak magowie. Byli też bezsilni i w tej |
| 103 |
kwestii niezdolni do jakiegokolwiek działania. Zresztą i tak zajmowała ich |
| 104 |
trwająca całe eony wojna z Lodowymi Gigantami, którzy nie chcieli im zwrócić |
| 105 |
pożyczonej kosiarki do trawy. |
| 106 |
|
| 107 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 108 |
% |
| 109 |
Nikt nie wiedział, co nastąpi, gdy jedno z Ośmiu Wielkich Zaklęć wypowie się |
| 110 |
samo z siebie. Wyrażano jednak zgodne opinie, że najlepszym miejscem dla |
| 111 |
obserwacji byłby sąsiedni wszechświat. |
| 112 |
|
| 113 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 114 |
% |
| 115 |
- Dlaczego tu jesteśmy? |
| 116 |
- No cóż... Niektórzy twierdzą, że Stwórca Wszechświata zrobił dysk i wszystko, |
| 117 |
co się na nim znalazło. Inni uważają, że to bardzo skomplikowana historia, |
| 118 |
w której ważną rolę grają jądra Boga Niebios i mleko Niebiańskiej Krowy. |
| 119 |
Jeszcze inni przekonują, że powstaliśmy wszyscy dzięki absolutnie przypadkowej |
| 120 |
koncentracji cząstek prawdopodobieństwa. |
| 121 |
|
| 122 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 123 |
% |
| 124 |
Oczywiście działał on wbrew wszelkim regułom. Jednak Trymon wiedział o regułach |
| 125 |
wszystko i zawsze uważał, że dobre są do stanowienia, nie do przestrzegania. |
| 126 |
|
| 127 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 128 |
% |
| 129 |
Wyjawić mu prawdę to kopnąć spaniela. |
| 130 |
|
| 131 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 132 |
% |
| 133 |
Mag pogrzebał przy poduszce na siedzeniu i wyjął niedużą skórzaną sakiewkę |
| 134 |
z tytoniem i fajkę rozmiarów pieca do spalania odpadów. |
| 135 |
|
| 136 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 137 |
% |
| 138 |
Strzała zniknęła z dźwiękiem nie poddającym się opisowi. Jednak, by uzupełnić |
| 139 |
obraz sytuacji, można uznać, iż był to zasadniczo "spang!" plus 3 dni ciężkiej |
| 140 |
pracy w dowolnym, solidnie wyposażonym warsztacie elektronicznym. |
| 141 |
|
| 142 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 143 |
% |
| 144 |
- Może jeszcze kawałek stołu - zaproponował Rincewind. |
| 145 |
- Dziękuję, nie lubię marcepana - odparł Dwukwiat. - Zresztą uważam, że nie |
| 146 |
należy zjadać cudzych mebli. |
| 147 |
|
| 148 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 149 |
% |
| 150 |
Rincewind chciał nazbierać chrustu, ale zrezygnował. Trudno palić drewnem, |
| 151 |
które zaczyna rozmowę. |
| 152 |
|
| 153 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 154 |
% |
| 155 |
I nawet siedmiostopowy drąg do ceremonialnego łechtania świń zmieścił się w |
| 156 |
Bagażu jakoś bez trudu i nigdzie, zupełnie nigdzie nie wystawał. |
| 157 |
|
| 158 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 159 |
% |
| 160 |
W różnych częściach lasu grupy magów gubią się, krążą wokoło, ukrywają się |
| 161 |
przed sobą nawzajem i irytują, ponieważ ile razy wpadną na drzewo, ono |
| 162 |
przeprasza. |
| 163 |
|
| 164 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 165 |
% |
| 166 |
- Elfy! - krzyknął Swires, skoczył do mysiej dziury i zniknął. |
| 167 |
- Co robimy? - zapytał Dwukwiat. |
| 168 |
- Wpadamy w panikę? - zaproponował z nadzieją Rincewind. |
| 169 |
Zawsze uważał, że panika jest najlepszą metodą ujścia z życiem. W dawnych |
| 170 |
latach, jak tłumaczył swoją teorię, ludzie spotykający wygłodniałe szablozębne |
| 171 |
tygrysy, dzielili się na tych, którzy wpadali w panikę, i tych, co stali w |
| 172 |
miejscu powtarzając "Cóż za przepiękna bestia" albo "Kici kici". |
| 173 |
|
| 174 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 175 |
% |
| 176 |
Jednak bogowie rzadko spoglądają w niebo, zresztą w tej chwili zajęci byli |
| 177 |
sporem z Lodowymi Gigantami, którzy nie chcieli przyciszyć radia. |
| 178 |
|
| 179 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 180 |
% |
| 181 |
Rincewind rozejrzał się. Sądząc po zmienności i malowniczości scenerii, równie |
| 182 |
dobrze mógłby się teraz znajdować we wnętrzu piłeczki pingpongowej. |
| 183 |
|
| 184 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 185 |
% |
| 186 |
- Przed nami! - ryknął druid, przekrzykując pęd wiatru. - Podziwiajcie wielki |
| 187 |
komputer niebios! |
| 188 |
Rincewind spojrzał przez palce. Na horyzoncie wznosiła się gigantyczna |
| 189 |
konstrukcja z szarych i czarnych płyt, ustawionych w koncentryczne kręgi i |
| 190 |
tajemnicze aleje, groźne i posępne na tle śnieżnego krajobrazu. Z pewnością nie |
| 191 |
ludzie ustawili to te zalążki gór... to z pewnością grupę olbrzymów zmienił w |
| 192 |
kamienie jakiś... |
| 193 |
- Wygląda jak kupa kamieni - stwierdził Dwukwiat. |
| 194 |
Belafon znieruchomiał w połowie gestu. |
| 195 |
- Co? - Nie zrozumiał. |
| 196 |
- Jest bardzo ładna - dodał pospiesznie turysta. Szukał odpowiedniego |
| 197 |
określenia. |
| 198 |
- Etniczna - zdecydował. |
| 199 |
Druid zesztywniał. |
| 200 |
- Ładna? - powtórzył. - Tryumf technologii krzemu, cud współczesnych możliwości |
| 201 |
budowlanych... ładny? |
| 202 |
- Tak - potwierdził Dwukwiat, dla którego sarkazm był tylko słowem na siedem |
| 203 |
liter, zaczynającym się na S. |
| 204 |
(...) |
| 205 |
Wokół kręgu druidzi stukali w megality małymi młoteczkami i nasłuchiwali |
| 206 |
uważnie. Kilka ogromnych głazów leżało na boku, a każdy z nich otaczała inna |
| 207 |
grupka druidów. Badali powierzchnię i sprzeczali się między sobą. Fachowe |
| 208 |
określenia dryfowały aż do uszu Rincewinda. |
| 209 |
- Nie ma mowy o niekompatybilności oprogramowania... ty durniu, przecież |
| 210 |
Modlitwa Deptanej Spirali została zaprojektowana specjalnie dla kręgów |
| 211 |
koncentrycznych... |
| 212 |
- Moim zdaniem trzeba go zrestartować i na początek sprawdzić prostą ceremonię |
| 213 |
księżyca... |
| 214 |
|
| 215 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 216 |
% |
| 217 |
W zasypanym śniegiem jarze niedaleko od kręgu czekał na staruszka wielki biały |
| 218 |
koń przywiązany do wyschniętego drzewa. Zwierzę było smukłe i lśniące, a ogólne |
| 219 |
wrażenie wspaniałego bojowego rumaka lekko tylko psuła umocowana do siodła |
| 220 |
poduszka przeciw hemoroidom. |
| 221 |
|
| 222 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 223 |
% |
| 224 |
Cohen (który jadł końską zupę) wytłumaczył, że ludzie w Końskich Plemionach z |
| 225 |
osiowych stepów rodzą się w siodle - choć Rincewind uważał to za ginekologiczną |
| 226 |
niemożliwość. |
| 227 |
|
| 228 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 229 |
% |
| 230 |
Tymczasem bohater galopujący w tej chwili ku Wirowym Równinom nie mieszał się |
| 231 |
do tych sporów, ponieważ nie traktował ich poważnie. Przede wszystkim jednak |
| 232 |
dlatego, że bohater był bohaterką. Rudowłosą. Istnieje tendencja, by w tym |
| 233 |
momencie zerknąć przez ramię na grafika i podyktować mu dokładny opis czarnej |
| 234 |
skóry, wysokich butów i nagich ostrzy. Słowa typu "pełna", "zaokrąglona" czy |
| 235 |
nawet "wyzywająca" wkradają się do narracji, aż wreszcie pisarz musi przerwać, |
| 236 |
wziąć zimny prysznic i położyć się na chwilę. Co jest dość niemądre, ponieważ |
| 237 |
kobieta zdecydowana mieczem zarabiać na życie nie będzie wędrować po świecie, |
| 238 |
wyglądając jak ktoś z okładki katalogu wyrafinowanej bielizny dla pewnej |
| 239 |
szczególnej grupy nabywców. |
| 240 |
|
| 241 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 242 |
% |
| 243 |
Tym razem jednak nie patrzył groźnie, lecz raczej żałośnie - jak pies, który |
| 244 |
tarzał się wesoło w krowich plackach, po czym wrócił do domu i odkrył, że |
| 245 |
rodzina przeprowadziła się na inny kontynent. |
| 246 |
|
| 247 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 248 |
% |
| 249 |
- Przepraszam bardzo, ale czy dobrze zrozumiałem? Mówimy o Śmierci, zgadza się? |
| 250 |
Wysoki, chudy, puste oczodoły, specjalista od kosy? |
| 251 |
|
| 252 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 253 |
% |
| 254 |
To nierozsądne żywić do kogoś pretensje tylko dlatego, że ma puste oczodoły i |
| 255 |
jest dumny ze swojej pracy. I wciąż używa kosy, zaznaczał często, gdy Śmierci |
| 256 |
na innych światach już dawno zainwestowali w kombajny. |
| 257 |
|
| 258 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 259 |
% |
| 260 |
Magia! Więc takie to uczucie! Nic dziwnego, że magowie nie przepadali za seksem. |
| 261 |
Rincewind wiedział, na czym polegają orgazmy. W swoim czasie sam kilka przeżył, |
| 262 |
niekiedy nawet w towarzystwie. |
| 263 |
|
| 264 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 265 |
% |
| 266 |
Oto wieczna noc kosmosu. Miriady gwiazd lśnią niby diamentowy pył, czy też - |
| 267 |
jak powiedzieliby niektórzy - niby ogromne kule wodoru, płonące w wielkiej |
| 268 |
odległości. No, ale wiadomo, są ludzie, którzy powiedzieliby wszystko. |
| 269 |
|
| 270 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 271 |
% |
| 272 |
Po przeciwnej stronie horyzontu małe słońce Dysku starało się jak mogło, by |
| 273 |
zajść normalnie. Jednak zyskało ledwie tyle, że miasto - nigdy nie |
| 274 |
oszałamiające urodą - przypominało teraz obraz fanatycznego artysty, który |
| 275 |
narkotyzował się pastą do butów. |
| 276 |
|
| 277 |
Terry Pratchett, "Blask fantastyczny" |
| 278 |
% |
| 279 |
To prawda, chociaż mówią o tym poeci. |
| 280 |
|
| 281 |
Terry Pratchett, "Równoumagicznienie" |
| 282 |
% |
| 283 |
Wszystkie te chwile, które na zawsze zmieniają życie człowieka, przychodzą |
| 284 |
niespodziewanie. Przykładem tego jest śmierć. |
| 285 |
|
| 286 |
Terry Pratchett, "Równoumagicznienie" |
| 287 |
% |
| 288 |
A tymczasem prawda czekała na okazję do ujawnienia się niczym grabie ukryte w |
| 289 |
trawie. |
| 290 |
|
| 291 |
Terry Pratchett, "Równoumagicznienie" |
| 292 |
% |
| 293 |
W nocy niebo czerwone, rankiem miasto spalone. |
| 294 |
-- Z mądrości Babci Weatherwax |
| 295 |
|
| 296 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" (?) |
| 297 |
% |
| 298 |
Liczne nędzne dzielnice doświadczyły powodzi, jeśli wolno użyć tego słowa |
| 299 |
wobec cieczy, którą można nosić w siatce. |
| 300 |
|
| 301 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 302 |
% |
| 303 |
Powszechnie uznawano, że miasto jest bardzo zdrowe. Niewiele zarazków |
| 304 |
potrafiło tu przetrwać. |
| 305 |
|
| 306 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 307 |
% |
| 308 |
Żłopanie przypomina picie, tylko więcej się wylewa. |
| 309 |
|
| 310 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 311 |
% |
| 312 |
Betzen, dowódca osobistej gwardii książęcej, był zabójcą tak skutecznym, jak |
| 313 |
psychotyczna mangusta. |
| 314 |
|
| 315 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 316 |
% |
| 317 |
Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, często wyglądają bardziej jak |
| 318 |
rzeczy niż same rzeczy. |
| 319 |
|
| 320 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 321 |
% |
| 322 |
Sierżant stał na środku komnaty z obojętną miną człowieka oczekującego |
| 323 |
rozkazów, który gotów jest stać tak i czekać, dopóki nie zepchnie go dryf |
| 324 |
kontynentalny. |
| 325 |
|
| 326 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 327 |
% |
| 328 |
- No właśnie - stwierdziła Babcia trochę udobruchana. Nigdy nie opanowała |
| 329 |
sztuki przepraszania, ale ceniła ją u innych. |
| 330 |
|
| 331 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 332 |
% |
| 333 |
- My... rozproszymy się - odpowiedział. - Tak. Rozproszymy się. Tak właśnie |
| 334 |
zrobimy. |
| 335 |
Ostrożnie sunęli przez paprocie. Sierżant przykucnął na poręcznym pieńkiem. |
| 336 |
- Dobrze - szepnął. - Bardzo dobrze. Załapaliście mniej więcej, o co |
| 337 |
zasadniczo chodzi. A teraz rozproszymy się znowu, ale tym razem rozproszymy |
| 338 |
się osobno. |
| 339 |
|
| 340 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 341 |
% |
| 342 |
Zwyczajne traktowanie nie wywołałoby takich zgrzytów; niezbędne było staranne |
| 343 |
traktowanie ich ciepłą wodą przez co najmniej kilka tygodni. |
| 344 |
|
| 345 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 346 |
% |
| 347 |
W długie noce na twardych kamieniach śnił o kobietach takich jak ta. Chociaż, |
| 348 |
jeśli się dobrze zastanowić, to nie o takich; były lepiej wyposażone w |
| 349 |
okolicach klatki piersiowej, nie miały takich czerwonych i spiczastych nosów, |
| 350 |
włosy bardziej im falowały. Jednak Libido błazna miało dość rozumu, by |
| 351 |
odróżnić niemożliwe od teoretycznie osiągalnego; pośpiesznie włączyło kilka |
| 352 |
obwodów filtrujących. |
| 353 |
|
| 354 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 355 |
% |
| 356 |
Niania Ogg, która z sympatią patrzyła na świat, miałaby poważne kłopoty, |
| 357 |
gdyby chciała powiedzieć coś miłego o głosie Magrat. |
| 358 |
|
| 359 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 360 |
% |
| 361 |
Jakiś głos w głębi umysłu czarownicy powiedział z naciskiem: powinnaś teraz |
| 362 |
uciekać niby łagodna gazela; jest to działanie przyjęte w takich |
| 363 |
okolicznościach. Natychmiast wtrącił się zdrowy rozsądek. Nawet w najbardziej |
| 364 |
optymistycznym nastroju Magrat nie śmiałaby porównywać się z gazelą, łagodną |
| 365 |
czy nie. Poza tym, dodał rozsądek, kluczowy problem w uciekaniu jak gazela |
| 366 |
polega na tym, że najprawdopodobniej bez trudu zdołałaby uciec. |
| 367 |
|
| 368 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 369 |
% |
| 370 |
Poczuły je duchy, tłoczące się teraz w domu Niani Ogg niby drużyna rugby w |
| 371 |
budce telefonicznej. |
| 372 |
|
| 373 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 374 |
% |
| 375 |
Mieszkańcy Morpork byli dość kosmopolityczni, jednak przejawiali swobodny, |
| 376 |
rzeczowy stosunek do ras nieludzkich, mianowicie tłukli je cegłą po głowie i |
| 377 |
wrzucali do rzeki. Nie dotyczyło to trollów, ma się rozumieć. Trudno jest |
| 378 |
żywić rasowe uprzedzenia wobec istot mających siedem stóp wzrostu i |
| 379 |
potrafiących przegryzać mury. W każdym razie trudno je żywić długo. Ale |
| 380 |
istoty wzrostu trzech stóp były wręcz stworzone do dyskryminacji. |
| 381 |
|
| 382 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 383 |
% |
| 384 |
Drzwi odtworzyły się gwałtownie i jakiś człowiek wyszedł przez nie tyłem, nie |
| 385 |
dotykając właściwie gruntu, dopóki nie uderzył o mur po drugiej stronie ulicy. |
| 386 |
|
| 387 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 388 |
% |
| 389 |
- Co zrobiła? - Książę nie rozumiał. |
| 390 |
Sierżant wpatrywał się nieruchomo w obszar odsunięty o cztery cale na prawo |
| 391 |
od książęcego krzesła. |
| 392 |
- Dała mi filiżankę herbaty, sir - odpowiedział. |
| 393 |
- A co z waszymi ludźmi? |
| 394 |
- Oni też dostali. |
| 395 |
Książę wstał i otoczył ramieniem okryte rdzewiejącą kolczugą plecy sierżanta. |
| 396 |
Był w fatalnym nastroju. Wciąż mu się wydawało, że coś szepcze mu do ucha. Na |
| 397 |
śniadanie podano mu owsiankę przesoloną i upieczoną z jabłkiem, a kucharz |
| 398 |
dostał histerii. Od razu można było poznać, że książę jest niezwykle |
| 399 |
poirytowany: był uprzejmy. A należał do ludzi, którzy są coraz grzeczniejsi, |
| 400 |
w miarę jak burzy się ich temperament, aż do momentu kiedy słowa "Serdecznie |
| 401 |
wam dziękuję" tną niczym ostrze gilotyny. |
| 402 |
- Sierżancie - zaczął, prowadząc żołnierza przez pokój. |
| 403 |
- Słucham, sir. |
| 404 |
- Nie jestem pewien, czy wydałem wam jasne rozkazy - rzekł książę głosem węża. |
| 405 |
- Sir... |
| 406 |
- Możliwe, że niechcący wprowadziłem was w błąd. Zamierzałem powiedzieć: |
| 407 |
"Sprowadźcie mi czarownicę, w łańcuchach, jeśli to konieczne", ale może w |
| 408 |
rzeczywistości powiedziałem raczej "Idźcie i napijcie się herbaty". Czy coś |
| 409 |
takiego miało miejsce? |
| 410 |
Sierżant zmarszczył czoło. Do dzisiejszego dnia sarkazm nie pojawił się w |
| 411 |
jego życiu. Doświadczenia z ludźmi, którzy byli na niego źli, przywodziły na |
| 412 |
myśl raczej wrzaski i czasami parę kijów. |
| 413 |
- Nie, sir - zaprzeczył. |
| 414 |
- Zastanawiam się więc, dlaczego nie zrobiliście tego, co wam kazałem. |
| 415 |
- Sir? |
| 416 |
- Podejrzewam, że użyła jakiegoś magicznego słowa, prawda? Słyszałem to i owo |
| 417 |
o czarownicach. - Książę minioną noc spędził na lekturze pewnych co bardziej |
| 418 |
ekscytujących dzieł, poświęconych temu tematowi (napisanych przez magów, |
| 419 |
którzy żyją w celibacie i około czwartej rano miewają dziwaczne pomysły). |
| 420 |
Czytał dopóki obandażowane ręce nie zaczęły drżeć zbyt mocno. - Podejrzewam, |
| 421 |
że ofiarowała wam wizje nieziemskich rozkoszy? Czy pokazała... - zadygotał - |
| 422 |
...mroczne fascynacje i zakazane ekstazy, o których ludzie śmiertelni nie |
| 423 |
powinni nawet myśleć, oraz demoniczne sekrety, które pogrążyły was w |
| 424 |
głębinach męskich pożądań? |
| 425 |
Książę usiadł i zaczął wachlować się chusteczką. |
| 426 |
- Dobrze się czujesz, panie? - spytał niespokojnie sierżant. |
| 427 |
- Co? Doskonale, doskonale. |
| 428 |
- Jesteś całkiem czerwony, panie. |
| 429 |
- Nie zmieniajcie tematu, człowieku - burknął książę i trochę się opanował. - |
| 430 |
Przyznajcie: zaproponowała wam hedonistyczne, wyuzdane rozkosze znane tylko |
| 431 |
adeptom sztuk zmysłowych. Prawda? |
| 432 |
Sierżant stanął na baczność i patrzył prosto przed siebie. |
| 433 |
- Nie, sir - odparł tonem człowieka, który mówi prawdę i niech się dzieję co |
| 434 |
chce. - Zaproponowała mi bułeczkę. |
| 435 |
- Bułeczkę? |
| 436 |
- Tak, sir. Z rodzynkami. |
| 437 |
Felmet znieruchomiał, walcząc o spokój wewnętrzny. |
| 438 |
- A co na to wasi ludzie? - zdołał w końcu wykrztusić. |
| 439 |
- Też dostali po jednej. Wszyscy z wyjątkiem młodego Rogera, który nie może |
| 440 |
jeść owoców ze względu na swoje kłopoty. |
| 441 |
Książę oparł się o ścianę i zasłonił dłonią oczy. Urodziłem się, by rządzić |
| 442 |
na równinach, myślał, gdzie wszystko jest płaskie, gdzie nie ma takiej pogody |
| 443 |
i w ogóle, i gdzie ludzie nie zachowują się, jakby byli z ciasta. Ten |
| 444 |
sierżant musi mi powiedzieć, co dała Rogerowi. |
| 445 |
- Dostał sucharka, sir. |
| 446 |
|
| 447 |
Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" |
| 448 |
% |
| 449 |
- Gdzie Niania? |
| 450 |
- Leży na trawniku - wyjaśniła Babcia. - Czuje się trochę słabo. |
| 451 |
Z zewnątrz dobiegł głos Niani Ogg, która czuła się słabo na całe gardło. (...) |
| 452 |
Z trawnika przed domem dobiegł zgrzytliwy, ale entuzjastyczny głos Niani Ogg, |
| 453 |
obwieszczającej całemu światu, że Laska Maga ma na czubku Gałkę. |
| 454 |
|
| 455 |
"Trzy wiedźmy" |
| 456 |
% |
| 457 |
Postacie przy stole uniosły głowy znad kart. |
| 458 |
Jedna z nich podniosła rękę. Sterczała z ramienia i miała pięć palców na |
| 459 |
końcu, twierdził umysł oberżysty. Zatem musiała być ręką. |
| 460 |
Jedynym, od czego umysł oberżysty nie zdołał się odciąć, były głosy. Ten |
| 461 |
brzmiał tak, jakby ktoś zwiniętym arkuszem ołowiu uderzał w skałę. |
| 462 |
BAROWA OSOBO. |
| 463 |
Oberżysta jęknął słabo. Termiczne lance grozy z wolny wytapiały stalowe drzwi |
| 464 |
umysłu. |
| 465 |
NIECH POMYŚLĘ. TO... ZARAZ, CO TO BYŁO? |
| 466 |
- Krwawa Mary. |
| 467 |
Ten głos z kolei sprawiał, że zwykłe zamówienia brzmiały jak wypowiedzenie |
| 468 |
wojny. |
| 469 |
A TAK. I JESZCZE... |
| 470 |
- Ja miałem ajerkoniak - oświadczył Zaraza. |
| 471 |
I AJERKONIAK. |
| 472 |
- Z wisienką. |
| 473 |
DOBRZE, stwierdził ciężki głos nieszczerze. A DLA MNIE MAŁY KIELISZEK PORTO. |
| 474 |
I... Mówiący zerknął naprzeciw, na ostatniego członka kwartetu, i westchnął. |
| 475 |
MOŻE LEPIEJ PRZYNIEŚ JESZCZE JEDNĄ PORCJĘ ORZESZKÓW. |
| 476 |
|
| 477 |
"Czarodzicielstwo" s. 243 |
| 478 |
% |
| 479 |
CIĘŻAR NIE MA TU NIC DO RZECZY. MÓJ WIERZCHOWIEC PRZENOSIŁ ARMIE. PRZENOSIŁ |
| 480 |
MIASTA. PRZENOSIŁ WSZYSTKIE ISTOTY, KIEDY NADESZŁA ICH GODZINA, oznajmił Śmierć. |
| 481 |
ALE WAS TRZECH NOSIŁ NIE BĘDZIE. |
| 482 |
- Dlaczego nie? |
| 483 |
TO KWESTIA SPOJRZENIA NA SPRAWĘ. |
| 484 |
- No to nieźle będziemy wyglądać - mruknął z przekąsem Wojna. - Jeden Jeździec i |
| 485 |
Trzech Pieszych Apokralipsy. |
| 486 |
- Może byś ich poprosił, żeby na nas zaczekali? - zaproponował Zaraza głosem |
| 487 |
brzmiącym jak ściekanie kropli na dno trumny. |
| 488 |
MAM SPRAWY DO ZAŁATWIENIA, odparł Śmierć. Zastukał cicho zębami. JESTEM |
| 489 |
PEWIEN, ŻE JAKOŚ SOBIE PORADZICIE. ZWYKLE WAM SIĘ UDAJE. |
| 490 |
Wojna spoglądał na oddalającym się koniem. |
| 491 |
- On czasami naprawdę działa mi na nerwy. Dlaczego tak mu zawsze zależy, żeby |
| 492 |
mieć ostatnie słowo? |
| 493 |
- Przypuszczam, że to siła przyzwyczajenia. |
| 494 |
Zawrócili do tawerny. Przez chwilę żadan się nie odzywał. |
| 495 |
- Gdzie jest Głód? - spytał w końcu Wojna. |
| 496 |
- Poszedł szukać kuchni. |
| 497 |
- Aha. |
| 498 |
Wojna kopnął opancerzoną stopą w ziemię i pomyślał o odległości dzielącej ich |
| 499 |
od Ankh. Popołudnie było niezwykle upalne. Apokralipsa mogła sobie poczekać. |
| 500 |
- Strzemiennego? - zaproponował. |
| 501 |
- A powinniśmy? - spytał z powątpiewaniem Zaraza. - Czekają na nas. Nie |
| 502 |
chciałbym zawieść ludzi. |
| 503 |
- Mamy dość czasu na jeden szybki - nalegał Wojna. - Zegary w tawernach nigdy |
| 504 |
dobrze nie chodzą. Mamy mnóstwo czasu. Do końca świata. |
| 505 |
|
| 506 |
"Czarodzicielstwo" s. 248-249 |
| 507 |
% |
| 508 |
- Znajdziesz miejsce na jeszcze jeden, staruszku - zapewnił Wojna. |
| 509 |
Zaraza chwiał się niepewnie. |
| 510 |
- Chyba powinniśmy już ruszać - wymruczał bez przekonania. |
| 511 |
- Daj spokój. |
| 512 |
- No dobrze, ale tylko pół. A potem zaraz idziemy. |
| 513 |
Wojna klepnął go w plecy i zerknął na Głód. |
| 514 |
- Dla ciebie musimy poszukać kolejnych piętnastu torebek fistaszków. |
| 515 |
|
| 516 |
"Czarodzicielstwo" s. 253 |
| 517 |
% |
| 518 |
- Prosiaczki - wybełkotał Wojna. - To były prosiaczki. - Okryta hełmem głowa |
| 519 |
stuknęła o bar. Uniósł ją z wysiłkiem. - Prosiaczki - powtórzył. |
| 520 |
- Nie nie nie - sprzeciwił się Głód, niepewnie unosząc palec. - To jakieś inne |
| 521 |
udamo... udoma... domowe zwierzęta. Jak owca. Jałówka. Kotki? Coś takiego. Nie |
| 522 |
prosiaczki. |
| 523 |
- Pszczółki - stwierdził Zaraza i wolno zsunął się ze stołka. |
| 524 |
- No d...dobrze - rzekł Wojna, nie zwracając na niego uwago. - Jeszcze raz. Od |
| 525 |
początku. |
| 526 |
Podał rytm, stukając w brzeg kieliszka. |
| 527 |
- Były sobie... niezidentyfikowane udomowione zwierzęta... trzy i był wilk |
| 528 |
okropnie zły... - Głos mu zadrżał. |
| 529 |
- Traaa laaa laaa - zawodził z podłogi Zaraza. |
| 530 |
Wojna pokręcił głową. |
| 531 |
- Wiecie, to nie to samo - westchnął. - Bez niego jakoś nie idzie. Pięknie |
| 532 |
wchodził basem. |
| 533 |
- Traaa laaa laaa - powtórzył Zaraza. |
| 534 |
- Zamknij się - burknął Wojna i niepewną dłonią sięgnął po butelkę. |
| 535 |
|
| 536 |
"Czarodzicielstwo" s. 256 |
| 537 |
% |
| 538 |
- Wojno... |
| 539 |
- Cco...? |
| 540 |
- Czy nie było... - Zaraza po omacku szukał kieliszka. - ...Nie mieliśmy jakiejś |
| 541 |
sprawy? |
| 542 |
- Cco...? |
| 543 |
- Powinniśmy... Chyba coś powinniśmy teraz robić - wtrącił Głód. |
| 544 |
- Zgaddza się. Mamy sspotkanie. |
| 545 |
- Tę... - Zaraza wpatrzył się zadumany w swój drink. - To coś... |
| 546 |
Smętnie patrzyli na ladę. Oberżysta dawno już uciekł. Pozostało jeszcze kilka |
| 547 |
nie otwartych butelek. |
| 548 |
- Okra - oznajmił w końcu Głód. - To było to. |
| 549 |
- Nie. |
| 550 |
- Apo... Apostrof - zaproponował niepewnie Wojna. |
| 551 |
Pokręcili głowami. Przez chwilę zgodnie milczeli. |
| 552 |
- A co to znaczy "apokryficzny"? - spytał Zaraza, zaglądając w skupieniu do |
| 553 |
jakiegoś wewnętrznego świata. |
| 554 |
- Wątpliwy - odparł Wojna. - Tak myślę. |
| 555 |
- Więc to nie to? |
| 556 |
- Chyba nie - przyznał posępnie Głód. |
| 557 |
Zapadło kłopotliwe milczenie. |
| 558 |
- Łyknijmy jeszcze po jednym. - Wojna wziął się w garść. |
| 559 |
- I słusznie... |
| 560 |
|
| 561 |
"Czarodzicielstwo" s. 266 |
| 562 |
% |
| 563 |
- Apogeum - oświadczył Wojna. - Albo coś podobnego. Jestem pewien. |
| 564 |
Wytoczyli się z tawerny i siedzieli teraz na ławce, grzejąc się w |
| 565 |
popołudniowym słońcu. Nawet Wojna dał się przekonać i zdjął niektóre części |
| 566 |
pancerza. |
| 567 |
- Nie wiem - mruknął Głód. - Nie wydaje mi się. |
| 568 |
Zaraza przymknął przekrwione oczy i oparł się o rozgrzany kamień. |
| 569 |
- Myślę - powiedział - że miało to jakiś związek z końcem świata. |
| 570 |
Wojna wyprostował się i w zadumie poskrobał podbródek. Czknął. |
| 571 |
- Jak to? - zdziwił się. - Całego świata? |
| 572 |
- Chyba tak. |
| 573 |
Wojna zastanawiał się jeszcze przez chwilę. |
| 574 |
- W takim razie odbył się bez nas - stwierdził. |
| 575 |
|
| 576 |
"Czarodzicielstwo" s. 287 |
| 577 |
% |
| 578 |
Istniał tylko jeden powód, by nie twierdzić, że Nobby bliski jest królestwa |
| 579 |
zwierząt: taki, że królestwo zwierząt by wstało i odeszło jak najdalej. |
| 580 |
|
| 581 |
"Straż! Straż!" s. 51 |
| 582 |
% |
| 583 |
Nikt nie wie, dlaczego krasnoludy, które w domu, w górach prowadzą spokojne, |
| 584 |
uporządkowane życie, zapominają o nim natychmiast, gdy tylko przeniosą się do |
| 585 |
miasta. Coś nachodzi nawet najbardziej nieskazitelnego górnika rudy i każe mu |
| 586 |
stale chodzić w kolczudze, nosić topór, zmieniać nazwisko na coś w rodzaju |
| 587 |
Gardłołapa Łydkopacza i zapijać się do ponurej nieprzytomności. |
| 588 |
|
| 589 |
"Straż! Straż!" s. 58 |
| 590 |
% |
| 591 |
Skinął głową trollowi, zatrudnionemu tu jako rozgnitajło*. (...) |
| 592 |
|
| 593 |
* Jak wykidajło, tyle że trolle używają większej siły. |
| 594 |
|
| 595 |
"Straż! Straż!" s. 61 |
| 596 |
% |
| 597 |
- On się tam bije! - zawołał, chwytając kapitana za ramię. |
| 598 |
- Całkiem sam? - spytał Vimes. |
| 599 |
- Nie, ze wszystkimi! - krzyknął Nobby i podskoczył. |
| 600 |
|
| 601 |
"Straż! Straż!" s. 64 |
| 602 |
% |
| 603 |
- Co to jest? - spytał Nobby. |
| 604 |
Przedmiot był mniej więcej okrągły, w dotyku podobny do drewna, a uderzony |
| 605 |
wydawał dźwięk jak linijka stukająca o krawędź biurka. |
| 606 |
Sierżant Colon postukał jeszcze raz. |
| 607 |
- Poddaję się - oświadczył. |
| 608 |
Marchewa z dumą wyjął obiekt z pogniecionego opakowania. |
| 609 |
- Ciasto - wyjaśnił, wsuwając pod spód obie dłonie i z pewnym wysiłkiem |
| 610 |
podnosząc okrągły przedmiot. - Od mojej mamy. |
| 611 |
Zdołał ułożyć go na stole, nie przycinając sobie palców. |
| 612 |
- Można je zjeść? - zdziwił się Nobby. - Minęły miesiące, zanim do nas dotarło. |
| 613 |
Chyba się zeschło. |
| 614 |
- Nie, to specjalny krasnoludzki przepis. Ciasta krasnoludów nigdy nie |
| 615 |
wysychają. |
| 616 |
Sierżant Colon jeszcze raz stuknął w twardą powierzchnię. |
| 617 |
- Nie, chyba faktycznie nie - przyznał. |
| 618 |
|
| 619 |
"Straż! Straż!" s. 218 |
| 620 |
% |
| 621 |
- Nad gorzelnią whisky Jimkina Bearhuggera - stwierdził (...) |
| 622 |
- Byłem tam kiedyś - wyznał. - Pewnej nocy sprawdziłem drzwi i same się |
| 623 |
otworzyły. |
| 624 |
- W końcu pewnie tak - mruknął kwaśno Colon. |
| 625 |
- No to musiałem zajrzeć do środka. Prawda? Musiałem sprawdzić, czy ktoś tam nie |
| 626 |
popełnia przestępstwa. Ciekawie to wygląda. Same rury i różne takie. A jaki |
| 627 |
zapach... |
| 628 |
- "Każda butelka leżakuje do siedmiu minut" - zacytował Colon. - "Wypij |
| 629 |
kropelkę, zanim odejdziesz", piszą na etykietach. I słusznie. Kiedyś wypiłem |
| 630 |
kropelkę i odszedłem na cały dzień. |
| 631 |
|
| 632 |
"Straż! Straż!" s. 245 |
| 633 |
% |
| 634 |
- To prawda, to prawda - zapewnił szybko Nobby, zerkając na gniewne oblicze |
| 635 |
sierżanta. - Ale na wszelki wypadek, rozumiesz, gdyby... choć to szansa jedna na |
| 636 |
milion... gdyby spudłował... Nie mówię, że spudłuje, zaznaczam, trzeba jednak |
| 637 |
przygotować się na wszystkie możliwości... Gdyby w wyniku straszliwego pecha nie |
| 638 |
całkiem mu się udało trafić prosto w czułość, wtedy smok się rozgniewa i chyba |
| 639 |
lepiej, żeby nas tu nie było. Wiem, że to mało prawdopodobne. Możecie |
| 640 |
powiedzieć, że marudzę. To wszystko. |
| 641 |
Sierżant Colon z wyniosłą miną poprawił zbroję. |
| 642 |
- Kiedy są najbardziej potrzebne - oznajmił - szanse jedne na milion zawsze się |
| 643 |
sprawdzają. To powszechnie znany fakt. |
| 644 |
|
| 645 |
"Straż! Straż!" s. 248 |
| 646 |
% |
| 647 |
- Coś mi przyszło do głowy. |
| 648 |
- Co takiego sierżancie? - zainteresował się Marchewa. |
| 649 |
Sierżant Colon zrobił bolesną minę. |
| 650 |
- No... A jeśli to nie jest szansa jedna na milion? |
| 651 |
Nobby spojrzał na niego zdziwiony. |
| 652 |
- Co pan ma na myśli? |
| 653 |
- No wiecie, prawda, rzeczywiście ostatnia rozpaczliwa szansa jedna na milion |
| 654 |
zawsze się sprawdza, to fakt, jasna sprawa, ale... Zasada jest bardzo, jak jej |
| 655 |
tam, szczegółowa. Jest? |
| 656 |
- Pan wie lepiej. |
| 657 |
- A jeśli to szansa jedna na tysiąc? |
| 658 |
- Co? |
| 659 |
- Czy kto słyszał, żeby szansa jedna na tysiąc się sprawdziła? |
| 660 |
Marchewa podniósł głowę znad listu. |
| 661 |
- Niech pan nie żartuje, sierżancie - powiedział. - Nikt jeszcze nie widział, |
| 662 |
żeby spełniła się szansa jedna na tysiąc. Szansa na to jest jak... - Bezgłośnie |
| 663 |
poruszył wargami. - Jak jeden do milionów. |
| 664 |
- Tak. Milionów - zgodził się Nobby. |
| 665 |
- Czyli uda się tylko wtedy, kiedy mamy szansę dokładnie jedną na milion - |
| 666 |
podsumował sierżant. |
| 667 |
- Chyba rzeczywiście - przyznał Nobby. |
| 668 |
(...) |
| 669 |
- W takim razie szansa jest o wiele większa niż jeden do miliona - stwierdził |
| 670 |
Marchewa. - Może nawet jedna na sto. Jeżeli smok leci wolno, a czułe miejsce |
| 671 |
jest duże, może sięgnąć niemal pewności. |
| 672 |
Colon poruszał wargami, wypróbowując w myślach brzmienie zdania "To prawie |
| 673 |
pewne, ale może się udać". Pokręcił głową. |
| 674 |
- Nie. |
| 675 |
- W takim razie musimy... - oświadczył wolny Nobby - ...poprawić nasze szanse. |
| 676 |
|
| 677 |
"Straż! Straż!" s. 251-252 |
| 678 |
% |
| 679 |
Nobby przechylił głowę. |
| 680 |
- Wygląda obiecująco - ocenił krytycznie. - Chyba mamy to o co chodzi. Szansa, |
| 681 |
że człowiek z twarzą umazaną sadzą, z wysuniętym językiem i śpiewający Pieśń o |
| 682 |
jeżu trafi smoka w czułe miejsce będzie jakaś... Jak myślisz, Marchewa? |
| 683 |
- Myślę, że jedna na milion. |
| 684 |
|
| 685 |
"Straż! Straż!" s. 256 |
| 686 |
% |
| 687 |
- Mówi: Dziewczyna chce lepkich rzeczy do jedzenia w pudełku z kokardą, ja |
| 688 |
robię pudełko z kokardą, ona otwiera, krzyczy i mówi, że obdarty ze skóry |
| 689 |
koń to nie to, co myślała. |
| 690 |
|
| 691 |
Terry Pratchett, "Ruchome Obrazki" |
| 692 |
% |
| 693 |
A przecież pomysł, by wybrać na nadrektora kogoś, kto od czterdziestu lat |
| 694 |
nie postawił nogi na Niewidocznym Uniwersytecie, wydawał się naprawdę |
| 695 |
znakomity. |
| 696 |
(...) |
| 697 |
Wydawał się idealny. |
| 698 |
- Odpowiedni człowiek - uznali wszyscy. - Nowa miotła. Nowe porządki. Wiejski |
| 699 |
mag. Powrót do natury, do korzeni magii... Wesoły staruszek z fajką i |
| 700 |
błyszczącymi oczami. Taki co potrafi jedno zioło odróżnić od drugiego, taki co |
| 701 |
idzie przez las, a każdy zwierz jest mu bratem. Te rzeczy. Sypia pod gwiazdami |
| 702 |
jak nic. Nie zdziwimy się, jeśli wie, co mówi wiatr. Można się założyć, że zna |
| 703 |
imię każdego drzewa. I jeszcze rozmawia z ptakami. |
| 704 |
Wysłano gońca. Ridcully Bury westchnął, poklął trochę, w warzywniku znalazł |
| 705 |
swoją laskę, służącą za podpórkę stracha na wróble, i wyruszył. |
| 706 |
...A jeśli zacznie sprawiać kłopoty, dodali magowie, choć już tylko w myślach, |
| 707 |
to przecież kogoś, kto gada do drzew, można się bez kłopotu pozbyć. |
| 708 |
A potem Ridcully Bury przybył i okazało się, że rzeczywiście rozmawia z |
| 709 |
ptakami. Właściwie to krzyczy na ptaki, a krzyczy zwykle "Trafiłem cię, draniu!" |
| 710 |
(...) |
| 711 |
W ciągu dwunastu godzin od przybycia Ridcully umieścił w spiżarni dla służby |
| 712 |
stado myśliwskich smoków, ostrzelał ze swej potwornej kuszy wrony na starożytnej |
| 713 |
Wieży Sztuk, wypił tuzin butelek czerwonego wina i zwalił się do łóżka o drugiej |
| 714 |
nad ranem, śpiewając piosenkę ze słowami, które co starsi i obdarzeni słabszą |
| 715 |
pamięcią magowie musieli sprawdzać w słownikach. |
| 716 |
Po czym wstał o piątej rano i poszedł polować na kaczki wśród mokradeł wokół |
| 717 |
ujścia Ankh. |
| 718 |
|
| 719 |
"Ruchome Obrazki" s. 17-18 |
| 720 |
% |
| 721 |
Jedyną osobą, której nie przerażał ów okropny człowiek, okazał się Windle |
| 722 |
Poons. Windle Poons miał sto trzydzieści lat i był głuchy. |
| 723 |
(...) |
| 724 |
Nowy nadrektor podczas jedzenia na nic prawie nie zwracał uwagi, a Poons nie |
| 725 |
zauważał, że nikt mu nie odpowiada, więc doskonale się dogadywali. |
| 726 |
|
| 727 |
"Ruchome Obrazki" s. 18 |
| 728 |
% |
| 729 |
Spojrzeli na wózek Poonsa. |
| 730 |
Istnieją wózki inwalidzkie lekkie i zbudowane tak, by umożliwić ich |
| 731 |
właścicielom swobodne i niezależne funkcjonowanie w nowoczesnym społeczeństwie. |
| 732 |
Wobec pojazdu, z jakiego korzystał Windle Poons, były niczym gazele wobec |
| 733 |
hipopotama. Poons doskonale rozumiał swoje funkcje w nowoczesnym społeczeństwie; |
| 734 |
polegały one na byciu popychanym i ogólnie obsługiwanym przez innych. |
| 735 |
Jego wózek inwalidzki był szeroki, długi, sterowany małym przednim kółkiem |
| 736 |
poprzez długi uchwyt z lanego żelaza. Lane żelazo było też zasadniczym elementem |
| 737 |
konstrukcji. Kute barokowe elementy zdobiły ramę, która wyglądała jak zrobiona |
| 738 |
z połączonych żelaznych rynien. Tylne koła nie miały wprawdzie umocowanych |
| 739 |
ostrzy, jednak sprawiały wrażenie, jakby te ostrza stanowiły opcjonalny dodatek. |
| 740 |
Tu i tam sterczały jakieś straszne dźwignie o funkcjach znanych tylko Poonsowi. |
| 741 |
Był też wielki skórzany dach, który - rozłożony w ciągu zaledwie kilku godzin - |
| 742 |
chronił pasażera przed deszczem, ulewą, a prawdopodobnie również uderzeniami |
| 743 |
meteorów i walącymi się budynkami. Dla zapewnienia rozrywki przedni uchwyt |
| 744 |
wyposażono w zestaw trąbek, syren i gwizdków, którym Poons zwykle informował o |
| 745 |
swojej trasie po korytarzach i dziedzińcach Uniwersytetu. Co prawda trzeba było |
| 746 |
silnego mężczyzny, by wprawić wózek w ruch, ale kiedy już jechał, czynił to w |
| 747 |
sposób majestatyczny i niepowstrzymany; może i miał hamulce, ale Windle Poons |
| 748 |
nigdy nie starał się ich znaleźć. Kadra i studenci wiedzieli, że jedyną nadzieją |
| 749 |
ocalenia, kiedy usłyszą blisko trąbienie albo gwizd, jest rozpłaszczenie się na |
| 750 |
najbliższej ścianie i odczekanie, aż straszliwa machina przejedzie obok ze |
| 751 |
stukiem. |
| 752 |
|
| 753 |
"Ruchome Obrazki" s. 241-242 |
| 754 |
% |
| 755 |
- Sztuczne brody! - zawołał tryumfalnie wykładowca run współczesnych. - |
| 756 |
Powinniśmy nosić sztuczne brody. |
| 757 |
Kierownik wzniósł oczy do nieba. |
| 758 |
- Przecież wszyscy mamy brody - przypomniał. - Po co nam sztuczne do przebrania? |
| 759 |
- To jest właśnie najsprytniejsze. Człowieka ze sztuczną brodą nikt nie będzie |
| 760 |
podejrzewał, że ma pod spodem brodę prawdziwą. Mam rację? |
| 761 |
|
| 762 |
"Ruchome Obrazki" s. 244 |
| 763 |
% |
| 764 |
- Gdybyśmy mieli poszwę na poduszkę bez poduszki w środku i wsunęli ją pod szatę |
| 765 |
kierownika katedry tak, żeby widać było brzeg, wyglądałby jak ktoś chudy, kto |
| 766 |
próbuje użyć poduszki, żeby wyglądać na strasznego grubasa - zaproponował któryś |
| 767 |
z entuzjazmem. Napotkał wzrok kierownika katedry i zamilkł. |
| 768 |
|
| 769 |
"Ruchome Obrazki" s. 245 |
| 770 |
% |
| 771 |
Konia zaś ścigał trzykołowy leżak, który na dwóch kołach brał zakręty i |
| 772 |
strzelał za sobą iskrami. Był obwieszony magami i wszyscy krzyczeli co sił w |
| 773 |
płucach. Od czasu do czasu któryś wypadał i musiał biec za pojazdem, aż nabrał |
| 774 |
szybkości i wskakiwał znowu. |
| 775 |
Trójce się ta sztuka nie udała. To znaczy jednemu udała się na tyle, że |
| 776 |
pochwycił wiszący z tyłu skórzany dach, a pozostałej dwójce na tyle, że złapali |
| 777 |
za szatę tego z przodu. Teraz, przy każdym skręcie, ogon trzech krzyczących |
| 778 |
"Łaaa!" magów szorował na boki po drodze. |
| 779 |
|
| 780 |
"Ruchome Obrazki" s. 275 |
| 781 |
% |
| 782 |
Śmierć zrezygnował z ognistych wierzchowców i końskich szkieletów, bo |
| 783 |
stwierdził, że są niepraktyczne. Zwłaszcza te ogniste. Stale podpalały własną |
| 784 |
podściółkę, a potem stały w środku pożaru z zakłopotaną miną. |
| 785 |
|
| 786 |
Terry Pratchett, "Kosiarz" |
| 787 |
% |
| 788 |
W korytarzu domu Śmierci stoi zegar z wahadłem podobnym do ostrza, ale bez |
| 789 |
wskazówek, ponieważ w domu Śmierci nie ma czasu. Istnieje tylko "teraz" |
| 790 |
(Oczywiście, bywało też teraz przed obecnym teraz, ale to również teraz. Tyle |
| 791 |
że starsze). |
| 792 |
|
| 793 |
Terry Prachett, "Kosiarz" |
| 794 |
% |
| 795 |
Wahadło (...) kołysze się z cichym dudnieniem, delikatnie odcinając plasterki |
| 796 |
interwałów od szynki wieczności. |
| 797 |
|
| 798 |
Terry Prachett, "Kosiarz" |
| 799 |
% |
| 800 |
I zamiast zajmować się prawdziwą nauką*, uczeni zaczęli nagle tłumaczyć, że |
| 801 |
poznanie czegokolwiek jest niemożliwe i że nie ma czegoś takiego, co można by |
| 802 |
nazwać rzeczywistością, którą da się poznawać, i jakie to wszystko strasznie |
| 803 |
ciekawe... (...) |
| 804 |
|
| 805 |
(*) Na przykład odszukaniem tego przeklętego motyla, który - trzepocząc |
| 806 |
skrzydełkami - powoduje wszystkie burze, jakie nas nachodzą, i zmuszenie go, |
| 807 |
żeby przestał. |
| 808 |
|
| 809 |
"Wyprawa czarownic" s. 10 |
| 810 |
% |
| 811 |
Błędna wymowa może mieć fatalne skutki. Pewien chciwy szeryf Yl-Abi został |
| 812 |
kiedyś przeklęty przez niewykształcone bóstwo i wszystko, czego dotknął, |
| 813 |
zmieniało się w Zołto, który okazał się być niedużym krasnoludem z oddalonej o |
| 814 |
setki mil górskiej osady. Klątwa magicznie ściągała go do królestwa i kopiowała |
| 815 |
bezlitośnie. Jakieś dwa tysiące Zołtów później klątwa się wreszcie wyczerpała. |
| 816 |
Obecnie mieszkańcy Yl-Abi znani są z niezwykle niskiego wzrostu i skłonności do |
| 817 |
irytacji. |
| 818 |
|
| 819 |
"Wyprawa czarownic" s. 13 |
| 820 |
% |
| 821 |
Widzisz? Muszę wysłać je wszystkie trzy do Genoi. Muszą tam trafić, bo |
| 822 |
widziałam, że tam są. I koniecznie wszystkie trzy. To niełatwe z takimi osobami |
| 823 |
jak one. Muszę użyć głowologii. Muszę sprawić, żeby same się wysłały. Powiesz |
| 824 |
Esme Weatherwax, że ma gdzieś jechać, to z czystej przekory się nie ruszy. Ale |
| 825 |
jeśli jej powiesz, że nie wolno jej jechać, pobiegnie choćby po tłuczonym szkle. |
| 826 |
Tak już jest z Weatherwaxównymi. Nie umieją przegrywać. |
| 827 |
|
| 828 |
"Wyprawa czarownic" s. 18 |
| 829 |
% |
| 830 |
Na kuchennym stole leżał długi pakunek, niewielki stosik monet i koperta. |
| 831 |
Hurker otworzył kopertę, choć nie była zaadresowana do niego. Wewnątrz znalazł |
| 832 |
mniejszą kopertę i liścik. |
| 833 |
Liścik brzmiał: "Paczę na ciebie, Albercie Hurker. Odniesiesz paczkę i |
| 834 |
kopertę, a gdybyś spróbował zajrzeć do śrotka, czeka cię coś strasznego. Jako |
| 835 |
zawodowa dobra wrószka i matka chszesna nie mogę nikogo pszeklinać, ale |
| 836 |
pszewiduję, że to coś będzie związane z ugryzieniem przez wściekłego wilka, asz |
| 837 |
noga ci zsinieje, zaropieje, a w końcu otpadnie, i nie pytaj mnie nawet skąd |
| 838 |
wiem, zresztą i tak nie możesz, bo jestem martwa. Wszystkiego najlepszego, |
| 839 |
Dezyderata". |
| 840 |
Wziął pakunek z zamkniętymi oczami. |
| 841 |
|
| 842 |
"Wyprawa czarownic" s. 27 |
| 843 |
% |
| 844 |
"PSPS Powiec tym 2 Staruchom że mają nie jechać z tobą, bo tylko wszystko |
| 845 |
popsują". |
| 846 |
(...) |
| 847 |
- Aha! - zawołała tryumfalnie - Teraz zobaczymy, czego naprawdę chciała |
| 848 |
Dezyderata. |
| 849 |
Poruszając wargami odczytała list. Magrat usiłowała zebrać całą siłę woli. |
| 850 |
Kilka mięśni drgnęło na twarzy babci. Potem spokojnie zmięła papier. |
| 851 |
- Tak jak myślałam - powiedziała. - Dezyderata pisze, że mamy koniecznie pomagać |
| 852 |
Magrat, jako że jest młoda i w ogóle. Prawda, Magrat? |
| 853 |
(...) |
| 854 |
- Tak - wymamrotała załamana - coś w tym rodzaju. |
| 855 |
|
| 856 |
"Wyprawa czarownic" s. 34, 38 |
| 857 |
% |
| 858 |
Wydawało się całkiem niemożliwe, by Jason Ogg, mistrz kowalski, był synem |
| 859 |
niani Ogg. W ogóle nie wyglądał, jakby mógł się normalnie urodzić, ale jakby go |
| 860 |
zbudowano. W stoczni. |
| 861 |
|
| 862 |
"Wyprawa czarownic" s. 39 |
| 863 |
% |
| 864 |
Jedną ze słabych stron mocna na ogół ukształtowanego charakteru babci |
| 865 |
Weatherwax była nieumiejętność sterowania różnymi rzeczami. Sama idea wydawała |
| 866 |
się obca jej naturze. Uważała, że jej sprawą jest się poruszać, a do reszty |
| 867 |
świata należy takie ustawienie, żeby dotarła do celu. Oznaczało to, że czasami |
| 868 |
musiała schodzić z drzew, na które wcale się nie wspinała. |
| 869 |
|
| 870 |
"Wyprawa czarownic" s. 42 |
| 871 |
% |
| 872 |
- Co to za kapelusz? - mruknęła. |
| 873 |
Niania uśmiechnęła się tylko. W końcu znała Esme Weatherwax od |
| 874 |
siedemdziesięciu lat. |
| 875 |
- Szczyt mody, co? Zrobiony u pana Vernissage z Kromki. Ma wiklinowe wzmocnienia |
| 876 |
aż do czubka, a środku osiemnaście kieszonek. Wytrzymuje uderzenie młota. Taki |
| 877 |
to jest kapelusz. A co powiesz na to? |
| 878 |
Niania uniosła brzeg spódnicy, demonstrując nowe buty. Jako butom, babcia |
| 879 |
Weatherwax nie mogła nic im zarzucić. Miały odpowiednią dla czarownicy |
| 880 |
konstrukcję, to znaczy, że załadowany wóz mógłby po nich przejechać, nie |
| 881 |
pozostawiając żadnego wgniecenia w grubej skórze. Jedyne, co w nich było |
| 882 |
niewłaściwe to kolor. |
| 883 |
- Czerwone? - zdumiała się babcia. - To nie jest kolor dla butów czarownicy. |
| 884 |
|
| 885 |
"Wyprawa czarownic" s. 43 |
| 886 |
% |
| 887 |
- Będzie tęsknił za mamunią, jeśli go zostawimy. Prawda? - zagruchała niania |
| 888 |
Ogg, podnosząc Greeba z ziemi. Zwisał bezwładnie, jak złapany w połowie bukłak z |
| 889 |
wodą. |
| 890 |
Dla niani Ogg Greebo wciąż był małym kociakiem goniącym za kłębkiem wełny. |
| 891 |
Dla reszty świata był wielkim kocurem, wypchanym niewiarygodnie niezniszczalną |
| 892 |
siłą życiową opakowaną w skórę, która mniej przypominała futro, a bardziej |
| 893 |
kawałek chleba pozostawiony na dwa tygodnie w wilgotnym miejscu. Obcy często się |
| 894 |
nad nim litowali, bo praktycznie nie miał uszu, a jego morda wyglądała, jakby |
| 895 |
usiadł na niej niedźwiedź. Nie mogli wiedzieć, że przyczyną tego jest kocia duma |
| 896 |
Greeba, która kazała mu próbować walczyć albo gwałcić absolutnie wszystko, aż do |
| 897 |
czworokonnego wozu z drewnem włącznie. Kiedy Greebo maszerował ulicą, groźne psy |
| 898 |
skamlały i chowały się pod schodami. Lisy trzymały się z daleka od wioski. Wilki |
| 899 |
starały się ją omijać. |
| 900 |
- To tylko wielki pieszczoch - rzekła niania. |
| 901 |
|
| 902 |
"Wyprawa czarownic" s. 44 |
| 903 |
% |
| 904 |
Trzy czarownice leciały przez labirynt krętych wąskich kanionów, całkiem |
| 905 |
podobnych do siebie. |
| 906 |
|
| 907 |
"Wyprawa czarownic" s. 46 |
| 908 |
% |
| 909 |
Walnęła w drzwi. |
| 910 |
- Otwierać vous, gunga din, rach-ciach, ale szybko, do licha! - powiedziała. |
| 911 |
Babcia Weatherwax przysłuchiwała się z uwagą. |
| 912 |
- Mówisz po zagranicznemu? |
| 913 |
- Mój wnuk Shane jest marynarzem. Zdziwiłabyś się, jakich słów uczy się w obcych |
| 914 |
stronach. |
| 915 |
|
| 916 |
"Wyprawa czarownic" s. 65 |
| 917 |
% |
| 918 |
- Pokój temu domowi - rzuciła niedbale babcia. |
| 919 |
Było to najlepsze dla czarownicy powitanie. Pozwalało ludziom skupić się na |
| 920 |
tym, jakie inne rzeczy mogą spaść na ten dom, i przypominało im o świeżym |
| 921 |
cieście, właśnie upieczonym chlebie, albo tobołkach użytecznej starej odzieży, |
| 922 |
które mogły na chwilę wypaść im z pamięci. |
| 923 |
|
| 924 |
"Wyprawa czarownic" s. 66 |
| 925 |
% |
| 926 |
- Guten dzień, chłopie, meine host. Trois beers pour favour avec my, w |
| 927 |
podskokach. |
| 928 |
- Dlaczego on ma podskakiwać? - zdziwiła się babcia. |
| 929 |
- To po zagranicznemu proszę - przetłumaczyła niania. |
| 930 |
|
| 931 |
"Wyprawa czarownic" s. 66 |
| 932 |
% |
| 933 |
Przejrzała się smętnie w maleńkim, pękniętym lusterku, a potem poszła do łóżka |
| 934 |
i słuchała głosów zza ściany cienkiej jak papier. |
| 935 |
- Dlaczego odwracasz lustro od ściany, Esme? |
| 936 |
- Nie lubię, kiedy tak się na mnie gapi. |
| 937 |
- Gapi się tylko wtedy, kiedy ty się gapisz, Esme. |
| 938 |
Cisza. Po chwili... |
| 939 |
- Zaraz... Co to jest to okrągłe? |
| 940 |
- Myślę, że to chyba poduszka, Esme. |
| 941 |
- Co? Ja bym tego nie nazwała poduszką. I nie ma nawet porządnego przykrycia. |
| 942 |
Niby co to ma być, twoim zdaniem? |
| 943 |
- To się nazywa kołdra. |
| 944 |
- Tam, skąd pochodzę, to się nazywa narzuta. |
| 945 |
Znów chwila wytchnienia. |
| 946 |
- Umyłaś zęba? |
| 947 |
Chwila milczenia. I... |
| 948 |
- Chyba nie masz zimnych stóp, Esme? |
| 949 |
- Nie na pewno nie. Są cieplutkie. |
| 950 |
I cisza. A za moment... |
| 951 |
- Buty! Twoje buty! Jesteś w butach! |
| 952 |
- Oczywiście, że jestem w butach, Gytho Ogg. |
| 953 |
- I ubranie! Nawet się nie rozebrałaś! |
| 954 |
- Nigdy dość ostrożności w obcych stronach. Nie wiadomo, kto może się włóczyć po |
| 955 |
okolicy. |
| 956 |
Magrat otuliła się... co to było? Rzeczywiście, kołdra. Odwróciła się na bok. |
| 957 |
Wyglądało na to, że babci Weatherwax wystarcza godzina snu dziennie, natomiast |
| 958 |
niania Ogg chrapałaby nawet na płocie. |
| 959 |
- Gytho? Gytho! Gytho!!! |
| 960 |
- Cooo? |
| 961 |
- Obudziłaś się? |
| 962 |
- Teazs ta... |
| 963 |
- Słyszałam jakiś hałas! |
| 964 |
- ...ja też... |
| 965 |
Magrat zdrzemnęła się. |
| 966 |
- Gytho? Gytho! |
| 967 |
- ...czego znowu... |
| 968 |
- Jestem pewna, że ktoś próbował otworzyć okiennice! |
| 969 |
- ...nie w naszym wieku... a teraz śpij... |
| 970 |
|
| 971 |
"Wyprawa czarownic" s. 68-69 |
| 972 |
% |
| 973 |
Drogi Jasonie en familie, |
| 974 |
verte po drugiej stronie załączam szkic jakiegoś miejsca, gdzie umarł jakiś |
| 975 |
król i go pochowali, nie mam pojęcia dlaczego. To taka wioska, gdzie żeśmy się |
| 976 |
zatrzymały na noc. I żeśmy dostały jakieś jedzenie, całkiem niezłe, nigdy byś |
| 977 |
nie zgadł, że to ślimaki, a Esme zjadła trzy porcje, zanim się dowiedziała, i |
| 978 |
potem zrobiła Awanturę kucharzowi. A Magrat całą noc było niedobrze i teraz boli |
| 979 |
ją siedzenie. Myślę o was, wasza kochająca MAMA. PS Wygódki są tu OKROPNE, robią |
| 980 |
je WEWNĘTRZU, taka to u nich HYGIENA. |
| 981 |
|
| 982 |
"Wyprawa czarownic" s. 82 |
| 983 |
% |
| 984 |
- No właśnie. Przyzwoite, uczciwe jedzenie. Weźcie na przykład to, co nam dali |
| 985 |
na obiad. Nie twierdzę, że nie było smaczne - przyznała łaskawie. - Na swój |
| 986 |
cudzoziemski sposób, naturalnie. Ale nazwali to Cuisses dee Grenolly. Kto |
| 987 |
zgadnie co to znaczy? |
| 988 |
- Żabie udka - przetłumaczyła odruchowo niania Ogg. |
| 989 |
Zapadła cisza. Babcia Weatherwax nabrała tchu, a na twarz Magrat z wolna |
| 990 |
wypełzł bladozielony kolor. Niania Ogg zaczęła myśleć szybciej, niż to robiła od |
| 991 |
bardzo dawna. |
| 992 |
- Nie prawdziwe żabie udka, naturalnie - zapewniła pospiesznie. - To tak jak |
| 993 |
nasza "ropucha w norze", która naprawdę jest tylko kiełbaską w cieście. Taka |
| 994 |
żartobliwa nazwa. |
| 995 |
|
| 996 |
"Wyprawa czarownic" s. 83 |
| 997 |
% |
| 998 |
Kolejnym pracownikiem naukowym Niewidocznego Uniwersytetu, który wstawał |
| 999 |
krótko po nadrektorze i bibliotekarzu, był kwestor. Nie dlatego, że budził się o |
| 1000 |
świcie, ale już około dziesiątej bardzo ograniczone rezerwy cierpliwości |
| 1001 |
nadrektora ulegały wyczerpaniu, więc stawał u stóp schodów i krzyczał: |
| 1002 |
- Kwestooor! |
| 1003 |
|
| 1004 |
...dopóki kwestor się nie zjawił. |
| 1005 |
|
| 1006 |
"Panowie i Damy" s. 37-38 |
| 1007 |
% |
| 1008 |
- Kwestorowi przydałaby się wycieczka - uznał Ridcully. - Ostatnio zrobił się |
| 1009 |
jakiś nerwowy, nie mam pojęcia dlaczego. - Pochylił się, by spojrzeć wzdłuż |
| 1010 |
stołu. - Kwestooor! |
| 1011 |
Kwestor upuścił łyżkę do talerza owsianki. |
| 1012 |
- Widzicie, co mam na myśli? Prawdziwy kłębek nerwów. MÓWIŁEM, ŻE DOBRZE PANU |
| 1013 |
ZROBI TROCHĘ ŚWIEŻEGO POWIETRZA, KWESTORZE! |
| 1014 |
(...) |
| 1015 |
- PEWNIE CHCIAŁBY PAN WYJECHAĆ NA PARĘ DNI Z UNIWERSYTETU, CO?! - zawołał |
| 1016 |
nadrektor, kiwając głową i wykrzywiając się obłąkańczo. - Cisza i spokój? Zdrowe |
| 1017 |
życie na wsi? |
| 1018 |
- Ja, ja, ja, ja bardzo bym chciał, nadrektorze - zapewnił kwestor. Nadzieja |
| 1019 |
rosła na jego twarzy niczym grzyby jesienią. |
| 1020 |
- Zuch. Odważny człowiek. Pojedzie pan ze mną. - Ridcully uśmiechnął się |
| 1021 |
promiennie. |
| 1022 |
Twarz kwestora znieruchomiała. |
| 1023 |
|
| 1024 |
"Panowie i Damy" s. 42 |
| 1025 |
% |
| 1026 |
- Wskakuj. |
| 1027 |
Casanunda wrzucił do środka swoją drabinę, po czym rozejrzał się w półmroku. |
| 1028 |
- Czy tam śpi małpa? |
| 1029 |
- Tak. |
| 1030 |
Bibliotekarz otworzył jedno oko. |
| 1031 |
- A co z zapachem? |
| 1032 |
- Nie będzie mu przeszkadzał. |
| 1033 |
|
| 1034 |
"Panowie i Damy" s. 88 |
| 1035 |
% |
| 1036 |
Elfy są przedziwne. Budzą zadziwienie. |
| 1037 |
Elfy są cudowne. Sprawiają cuda. |
| 1038 |
Elfy są fantastyczne. Tworzą fantazje. |
| 1039 |
Elfy są urocze. Rzucają urok. |
| 1040 |
Elfy są czarowne. Splatają czary. |
| 1041 |
Ich uroda powala. Strzałą. |
| 1042 |
|
| 1043 |
"Panowie i Damy" s. 130 |
| 1044 |
% |
| 1045 |
Rzeka Ankh jest prawdopodobnie jedyną rzeką na świecie, na której |
| 1046 |
śledczy mogą wyrysować kredą obrys zwłok. |
| 1047 |
|
| 1048 |
"Zbrojni" s. 109 |
| 1049 |
% |
| 1050 |
[o wnuczce Śmierci] |
| 1051 |
Inne dzieci dostawały w prezencie cymbałki. Susan musiała tylko poprosić |
| 1052 |
dziadka, żeby zdjął kamizelkę... |
| 1053 |
|
| 1054 |
"Muzyka Duszy" okładka s. 4 |
| 1055 |
% |
| 1056 |
Mówi się, że kogo bogowie chcą zniszczyć, temu najpierw odbierają rozum. W |
| 1057 |
rzeczywistości temu, kogo chcą zniszczyć, bogowie wręczają odpowiednik krótkiej |
| 1058 |
laski z syczącym lontem i napisem "Acme Dynamite Company" na boku. Tak jest |
| 1059 |
ciekawiej i trwa o wiele krócej. |
| 1060 |
|
| 1061 |
"Muzyka Duszy" s. 13 |
| 1062 |
% |
| 1063 |
- Kiedy człowiek pyta: "O co w tym wszystkim chodzi, tak naprawdę, kiedy się |
| 1064 |
porządnie zastanowić?", to nie jest z nim dobrze - stwierdził skręcając |
| 1065 |
papierosa. - Ale nie wiem, co to znaczy, kiedy on to mówi. Znowu ma te swoje |
| 1066 |
humory. |
| 1067 |
(...) |
| 1068 |
- Cała ta sprawa z jego córką - mówił Albert. - Znaczy... córka? A potem |
| 1069 |
usłyszał o terminatorach. Nie dał sobie spokoju, dopóki nie wyjechał i nie |
| 1070 |
przyjął kogoś do terminu. Ha! Same kłopoty z tego wyszły. (...) |
| 1071 |
- Zawsze coś pokręci. Na tym polega problem. Jak wtedy, kiedy usłyszał o Nocy |
| 1072 |
Strzeżenia Wiedźm. Pamiętasz? Musieliśmy wszystko załatwić: dębowe drzewko w |
| 1073 |
donicy, papierowe kiełbaski, wieprzowa kolacja, on w papierowym kapelusiku |
| 1074 |
pytający CZY TO ZABAWNE? Zrobiłem dla niego taką małą ozdobę na biurko, a on |
| 1075 |
podarował mi cegłę. |
| 1076 |
|
| 1077 |
"Muzyka Duszy" s. 20 |
| 1078 |
% |
| 1079 |
Klasa uczyła się właśnie o jakiejś rebelii, w której chłopi chcieli przestać być |
| 1080 |
chłopami, a ponieważ szlachta zwyciężyła, przestali być chłopami naprawdę |
| 1081 |
szybko. |
| 1082 |
|
| 1083 |
"Muzyka Duszy" s. 39 |
| 1084 |
% |
| 1085 |
Kruk zaczął nerwowo podskakiwać. |
| 1086 |
- Mogę jej powiedzieć? Mogę? - popiskiwał. Skierował oboje oczu na Susan. - Twój |
| 1087 |
dziadek jest... (tadada-DAM!)... Śm... |
| 1088 |
PIP! |
| 1089 |
- Kiedyś musi się dowiedzieć. |
| 1090 |
- Śmieszny? Mój dziadek jest śmieszny? - oburzyła się Susan. - Wyciągacie mnie z |
| 1091 |
łóżka w środku nocy, żeby pogadać o jakichś ekscentrycznościach zachowania? |
| 1092 |
- Nie powiedziałem "śmieszny". Powiedziałem, że twój dziadek jest... |
| 1093 |
(tadada-DAM!)... Ś... |
| 1094 |
PIP! |
| 1095 |
- Dobra, niech ci będzie. |
| 1096 |
|
| 1097 |
"Muzyka Duszy" s. 46 |
| 1098 |
% |
| 1099 |
- Musimy tylko coś zagrać - tłumaczył Buog. - Cokolwiek. Nowemu właścicielowi |
| 1100 |
bardzo zależy na rozrywce. |
| 1101 |
- Przecież mieli jednorękiego bandytę. |
| 1102 |
- Ale został aresztowany. |
| 1103 |
|
| 1104 |
"Muzyka Duszy" s. 55 |
| 1105 |
% |
| 1106 |
Załatany Bęben tradycyjnie preferował, no... tradycyjne rozrywki barowe: domino, |
| 1107 |
strzałki oraz Dźganie Ludzi w Plecy i Zabieranie Im Wszystkich Pieniędzy. |
| 1108 |
|
| 1109 |
"Muzyka Duszy" s. 80 |
| 1110 |
% |
| 1111 |
- My gotowi? - upewnił się Lias, chwytając młotki. |
| 1112 |
Obaj jego koledzy pokiwali głowami. |
| 1113 |
- Dajmy na początek "Laskę maga" - zaproponował Buog. - To zawsze pomaga |
| 1114 |
przełamać lody. |
| 1115 |
- Dobra - zgodził się troll. - Raz, dwa... Raz, dwa, dużo, mnóstwo. |
| 1116 |
|
| 1117 |
"Muzyka Duszy" s. 82 |
| 1118 |
% |
| 1119 |
CHCĘ SIĘ ZACIĄGNĄĆ. |
| 1120 |
- Zaciągnąć? Gdzie? |
| 1121 |
DO KLATCHIAŃSKIEJ LEGII CUDZOZIEMSKIEJ. |
| 1122 |
|
| 1123 |
"Muzyka Duszy" s. 93 |
| 1124 |
% |
| 1125 |
Przez frontowe drzwi trochę niepewnie wysunęło się duże płaskie pudło o |
| 1126 |
dziwacznym kształcie. Poruszało się dość nietypowo: kilka kroków naprzód, parę |
| 1127 |
kroków wstecz. W dodatku mówiło do siebie. |
| 1128 |
Detrytus schylił się. Zobaczył - pomyślał chwilę - co najmniej siedem nóg |
| 1129 |
różnych rozmiarów, z których tylko cztery posiadały stopy. |
| 1130 |
Powlókł się do pudła i stuknął je w bok. |
| 1131 |
- Dobry wieczór, dobry wieczór... Co się tu... dzieje? - zapytał skupiony |
| 1132 |
starając się nie pomylić niczego w zdaniu. |
| 1133 |
Pudło znieruchomiało. |
| 1134 |
- Jesteśmy... fortepianem - wyjaśniło po chwili. |
| 1135 |
Detrytus rozważył tę odpowiedź z należytą powagą. Nie był pewien, co to jest |
| 1136 |
fortepian. |
| 1137 |
- Fortepian może chodzić, tak? - upewnił się. |
| 1138 |
- Mamy nogi - stwierdził fortepian. |
| 1139 |
Detrytus musiał przyznać mu rację. |
| 1140 |
- Ale to środek nocy. |
| 1141 |
- Nawet fortepiany mają czasem wolne. |
| 1142 |
Detrytus poskrobał się po głowie. To chyba wyjaśniało wszystkie wątpliwości. |
| 1143 |
- No... W porządek - rzekł. |
| 1144 |
|
| 1145 |
"Muzyka Duszy" s. 107 |
| 1146 |
% |
| 1147 |
- Może nas złapać. |
| 1148 |
- Nie zdoła nas powstrzymać. Przybyliśmy z misją od Buoga. |
| 1149 |
|
| 1150 |
"Muzyka Duszy" s. 108 |
| 1151 |
% |
| 1152 |
Opadające nuty przywołały wspomnienie kopalni, gdzie przyszedł na świat, |
| 1153 |
krasnoludziego chleba - takiego, jaki wykuwała na kowadle mama... |
| 1154 |
|
| 1155 |
"Muzyka Duszy" s. 278 |
| 1156 |
% |
| 1157 |
Jest taka klątwa. |
| 1158 |
|
| 1159 |
Mówią: |
| 1160 |
Obyś żył w ciekawych czasach! |
| 1161 |
|
| 1162 |
"Ciekawe czasy" s. 6 |
| 1163 |
% |
| 1164 |
To motyl burz. |
| 1165 |
Skrzydełka ma nieco bardziej wystrzępione niż u pospolitych motyli. W |
| 1166 |
rzeczywistości, dzięki fraktalnej naturze wszechświata, oznacza to, że te |
| 1167 |
postrzępione brzegi są nieskończone - tak jak nieskończona jest dowolna linia |
| 1168 |
brzegowa, mierzona z ostateczną, mikroskopową dokładnością. A jeśli nawet nie, |
| 1169 |
to przynajmniej jest tak bliska nieskończonej, że w pogodne dni można stamtąd |
| 1170 |
zobaczyć samą Nieskończoność. |
| 1171 |
Zatem, skoro mają nieskończenie długi obwód, same skrzydła - to logiczne - |
| 1172 |
muszą być nieskończenie wielkie. |
| 1173 |
Być może, wydają się mieć rozmiar odpowiedni dla motyla, ale tylko dlatego, że |
| 1174 |
istoty ludzkie zawsze przedkładają zdrowy rozsądek nad logikę. |
| 1175 |
|
| 1176 |
"Ciekawe Czasy" s. 10-11 |
| 1177 |
% |
| 1178 |
Patrycjusz wzruszył ramionami. |
| 1179 |
- Mniejsza z tym. To nie takie ważne. Ale skoro już pan tu jest, nadrektorze, |
| 1180 |
skoro postanowił pan odwiedzić mnie po drodze do spraw, jestem pewien, |
| 1181 |
nieskończenie bardziej istotnych... To naprawdę bardzo uprzejme z pana strony... |
| 1182 |
Zastanawiam się, czy mógłby mi pan zdradzić: kto jest Wielkim Magiem? |
| 1183 |
Ridcully zastanowił się chwilę. |
| 1184 |
- Pewnnie dziekan - stwierdził - Waży chyba ze dwieście pięćdziesiąt funtów. |
| 1185 |
- Z jakiegoś powodu mam wrażenie, że nie jest to właściwa odpowiedź - rzekł |
| 1186 |
Vetinari. - Z kontekstu wnioskuję, że "wielki" oznacza wybitnego. |
| 1187 |
- W takim razie nie dziekan. |
| 1188 |
|
| 1189 |
"Ciekawe Czasy" s. 14 |
| 1190 |
% |
| 1191 |
- Eee... To nie powinno sprawić kłopotów - dodał. - Wszyscy uważali, że tak, ale |
| 1192 |
moim zdaniem to tylko kwestia absorpcji energii i przeliczenia prędkości |
| 1193 |
względnych. |
| 1194 |
Oświadczenie to wywołało chwilę tego zdumionego, podejrzliwego milczenia, |
| 1195 |
jakie zwykle następowało po uwagach Myślaka. |
| 1196 |
- Prędkości względne - powtórzył Ridcully. |
| 1197 |
- Tak, nadrektorze. |
| 1198 |
Myślak spuścił wzrok na swój prototyp suwaka logarytmicznego i czekał. |
| 1199 |
Wiedział, że nadrektor uzna za niezbędne, by dodać w tym miejscu jakiś |
| 1200 |
komentarz, demonstrujący, że coś jednak zrozumiał. |
| 1201 |
- Moja matka umiała ruszać się jak błyskawica, kiedy... |
| 1202 |
- Chodziło mi o to, jak szybko lecą jedne rzeczy w porównaniu do innych rzeczy - |
| 1203 |
wyjaśnił Myślak szybko, ale nie dostatecznie szybko. |
| 1204 |
|
| 1205 |
"Ciekawe Czasy" s. 21-22 |
| 1206 |
% |
| 1207 |
Ridcully siedział przy biurku, otoczony przez starszych magów, którzy |
| 1208 |
usiłowali wytłumaczyć mu różne rzeczy. Nie zwracali uwagi na dobrze znane ryzyko |
| 1209 |
związane z próbami tłumaczenia Ricully'emu czegokolwiek - takie mianowicie, że |
| 1210 |
wybierał tylko fakty, które mu odpowiadały, i oczekiwał, że pozostali nadrobią |
| 1211 |
dystans. |
| 1212 |
- Czyli - rzekł - to nie rodzaj sera. |
| 1213 |
- Nie, nadrektorze - zapewnił kierownik studiów nieokreślonych. - Rincewind jest |
| 1214 |
rodzajem maga. |
| 1215 |
- Był - poprawił wykładowca run współczesnych. |
| 1216 |
- Nie ser. - Ridcully nie chciał zrezygnować ze swojej teorii. |
| 1217 |
- Nie. |
| 1218 |
- Brzmi to jak nazwa, która kojarzy się z serem. Znaczy: funt dojrzałego |
| 1219 |
rincewinda... dobrze się układa na języku. |
| 1220 |
|
| 1221 |
"Ciekawe Czasy" s. 24 |
| 1222 |
% |
| 1223 |
- Fascynujące - stwierdził Ridcully. - Myśląca grusza, tak? Przyklęknął, |
| 1224 |
usiłując zajrzeć pod spód. |
| 1225 |
Bagaż cofnął się trochę. Był przyzwyczajony do grozy, terroru, przerażenia i |
| 1226 |
paniki. |
| 1227 |
Nadrektor wstał i otrzepał kolana. |
| 1228 |
- Oho - powiedział, widząc zbliżającą się niewysoką postać. - Jest już ogrodnik |
| 1229 |
z drabiną. Dziekan wisi na żyrandolu, Modo. |
| 1230 |
- Zapewniam, że jest mi tu całkiem wygodnie - odezwał się głos z okolic sufitu. |
| 1231 |
- Może ktoś zechciałby podać moją herbatę? |
| 1232 |
- Byłem zdziwiony, gdy pierwszy prymus zdołał jednak zmieścić się do kredensu - |
| 1233 |
dodał Ridcully. - To niezwykłe, jak człowiek potrafi się złożyć. |
| 1234 |
- Ja tylko... sprawdzałem srebra - odpowiedział mu głos z głębin kredensu. |
| 1235 |
Bagaż uchylił wieko. Kilku magów odskoczyło gwałtownie. |
| 1236 |
Ridcully obejrzał zęby rekina powbijane tu i ówdzie w drewno. |
| 1237 |
- Zabija rekiny, mówiłeś? |
| 1238 |
- Tak - potwierdził Rincewind. - Czasami wyciąga je na brzeg i skacze po nich. |
| 1239 |
[...] |
| 1240 |
Ekonimika emocji należała do mocnych punktów osobowości Ridcully'ego. Był pod |
| 1241 |
wrażeniem. Był zafascynowany. Był nawet trochę wstrząśnięty, kiedy to coś |
| 1242 |
wylądowało w środku grupy magów i wywołało zadziwiające zjawisko pionowej |
| 1243 |
akceleracji dziekana. Ale nie był przestraszony, ponieważ brakowało mu |
| 1244 |
wyobraźni. |
| 1245 |
|
| 1246 |
"Ciekawe Czasy" s. 41-42 |
| 1247 |
% |
| 1248 |
- Tak, kwestorze? |
| 1249 |
- To ta książka, Mustrum, którą pożyczył mi dziekan. O małpach. |
| 1250 |
- Doprawdy? |
| 1251 |
- Jest wręcz fascynująca - zapewnił kwestor, obecnie w środkowej części swego |
| 1252 |
cyklu psychicznego, a zatem mniej więcej na właściwej planecie, choćby i |
| 1253 |
odizolowany pięcioma milami umysłowej waty. - To prawda, co mówił. Piszą tutaj, |
| 1254 |
że dorosły samiec orangutana nie ma żadnych tworów skórnych, chyba że jest |
| 1255 |
samcem dominującym. |
| 1256 |
- I to jest takie fascynujące? |
| 1257 |
- No tak, bo przecież on ich nie ma. Zastanawiam się dlaczego. Trudno chyba |
| 1258 |
zaprzeczyć, że dominuje w bibliotece. |
| 1259 |
- Rzeczywiście - zgodził się pierwszy prymus - ale wie też, że jest magiem. A w |
| 1260 |
takim razie nie dominuje w całym uniwersytecie. |
| 1261 |
Każdy mag, gdy już wypowiedź trafiła mu do wyobraźni, spoglądał z uśmiechem na |
| 1262 |
nadrektora. |
| 1263 |
- Przestańcie się tak gapić na moje policzki! - krzyknął Ridcully. - Ja nad |
| 1264 |
nikim nie dominuję! |
| 1265 |
|
| 1266 |
"Ciekawe Czasy" s. 42-43 |
| 1267 |
% |
| 1268 |
- Wściekle dziwaczny kraj - stwierdził. - Wiedziałeś, że postawili mur dookoła |
| 1269 |
całego Imperium Agatejskiego? |
| 1270 |
- Ma nie dopuścić do środka... barbarzyńskich najeźdźców. |
| 1271 |
- O tak, znakomita ochrona - mruknął z ironią Cohen. - Takie tam: och, na bogów, |
| 1272 |
tu jest dwudziestostopowy mur, ojej, chyba lepiej zawróćmy przez tysiąc mil |
| 1273 |
stepu, a nie na przykład rozważmy możliwość zastosowania drabin wynikającą z |
| 1274 |
rosnącego tam sosnowego lasu. Nie. Mur jest po to, żeby trzymać ludzi w środku. |
| 1275 |
A reguły? Mają tu reguły na wszystko. Nawet do wychodka nikt nie chodzi bez |
| 1276 |
papieru. |
| 1277 |
- Wiesz, prawdę mówiąc, ja też... |
| 1278 |
- Papieru, który potwierdza, że możesz iść do wychodka. O to mi chodziło. (...) |
| 1279 |
|
| 1280 |
"Ciekawe Czasy" s. 68 |
| 1281 |
% |
| 1282 |
- Wie pan, wydaje się pan człowiekiem nieźle wykształconym jak na |
| 1283 |
barbarzyńcę... |
| 1284 |
- Ależ nie. Nie zaczynałem jako barbarzyńca. Kiedyś byłem nauczycielem |
| 1285 |
w szkole. Dlatego nazywają mnie Ucz. |
| 1286 |
- A czego pan uczył? |
| 1287 |
- Geografii. Interesowały mnie również badania Aurientu. ale zrezygnowałem |
| 1288 |
i postanowiłem zarabiać na życie mieczem. |
| 1289 |
- Chociaż wcześniej przez całe życie był pan nauczycielem? |
| 1290 |
- Przyznaję, wymagało to zmiany perspektywy. |
| 1291 |
- Ale... no... przecież.. niedostatki, straszliwe zagrożenia, codzienne |
| 1292 |
narażanie życia... |
| 1293 |
Saveloy ucieszył się wyraźnie. |
| 1294 |
- Więc pan też uczył kiedyś w szkole? |
| 1295 |
|
| 1296 |
"Ciekawe Czasy" s. 79 |
| 1297 |
% |
| 1298 |
Zwątpienie nie było czymś regularnie wizytującym czaszkę Cohena. Kiedy człowiek |
| 1299 |
usiłuje w jednej ręce nieść wyrywającą się dziewicę ze świątyni i worek |
| 1300 |
skradzionych świątynnych skarbów, a drugą walczy z kilkoma rozzłoszczonymi |
| 1301 |
kapłanami, niewiele pozostaje mu czasu na refleksje. Dobór naturalny sprawił, że |
| 1302 |
zawodowi bohaterowie, którzy w kluczowym momencie skłonni są zadawać sobie |
| 1303 |
pytania w rodzaju "Jaki jest cel mojego życia?", w krótkim czasie tracili i cel, |
| 1304 |
i życie. |
| 1305 |
|
| 1306 |
"Ciekawe Czasy" s. 99 |
| 1307 |
% |
| 1308 |
Skończył czterdzieści lat, nim odkrył, że seks oralny nie polega na rozmowie o seksie. |
| 1309 |
|
| 1310 |
"Ciekawe Czasy" s. 127 |
| 1311 |
% |
| 1312 |
- Właśnie. Miło Będzie, jeśli pan do nas dołączy. Mógłby pan może zostać |
| 1313 |
barbarzyńskim... pchać ziarna...kawałkiem sznura z węzłami... no... księgowym. |
| 1314 |
Zabił pan już kogoś? |
| 1315 |
- Nie bezpośrednio. Ale zawsze uważałem, że wielkich zniszczeń można dokonać |
| 1316 |
dobrze umieszczonym Ostatecznym Wezwaniem Płatniczym. |
| 1317 |
- Aha - uśmiechnął się Saveloy. - Cywilizacja. |
| 1318 |
|
| 1319 |
"Ciekawe Czasy" s. 175 |
| 1320 |
% |
| 1321 |
Czterech Jeźdźców, których przybycie zwiastuje koniec świata, to jak wiadomo |
| 1322 |
Śmierć, Wojna, Głód i Zaraza. Ale również mniej spektakularne wydarzenia mają |
| 1323 |
swoich Jeźdźców. Na przykład Czterej Jeźdźcy Przeziębienia to Zasmarkanie, |
| 1324 |
Kaszel, Katar i Brak Chusteczek; |
| 1325 |
|
| 1326 |
"Ciekawe Czasy" s. 222 |
| 1327 |
% |
| 1328 |
- Odgadliście sylabę "wind"? Trudno ją było zdalnie pokazać. |
| 1329 |
- Żaden z nas na to nie wpadł. Ale kiedy on zrobił "oszlagszlagszlag zaraz tu |
| 1330 |
zginę", wszyscy trafili to za pierwszym razem. Bardzo pomysłowe. Ehm. Chyba |
| 1331 |
utknąłeś. |
| 1332 |
|
| 1333 |
"Ciekawe Czasy" s. 286 |
| 1334 |
% |
| 1335 |
- Jego lordowska mość jest nieco... - zaczął Vimes. Potem chwycił Colona i |
| 1336 |
wywlókł go z pokoju. - Myślę, że został otruty, Fred. Taka jest prawda. |
| 1337 |
Sierżant był przerażony |
| 1338 |
- Na bogów! Mam sprowadzić doktora? |
| 1339 |
- Oszalałeś? Chcemy, żeby żył. |
| 1340 |
|
| 1341 |
"Na glinianch nogach" s. 65 |
| 1342 |
% |
| 1343 |
Na końcu Żadnejtakiej stała szubienica, gdzie złoczyńców - a przynajmniej |
| 1344 |
ludzi uznanych za winnych czynienia zła - wieszano, by kołysali się na wietrze |
| 1345 |
jako przykłady sprawiedliwej kary, a także - w miarę działania żywiołów - jako |
| 1346 |
eksponaty podstaw anatomii. |
| 1347 |
|
| 1348 |
Kiedyś rodzice przyprowadzali tu dzieci, by na strasznym przykładzie uczyły |
| 1349 |
się i zapamiętywały, jakie sidła i niebezpieczeństwa czyhają na przestępców, |
| 1350 |
wyrzutków i tych, którzy przypadkiem znajdą się w nieodpowiedniej chwili w |
| 1351 |
nieodpowiednim miejscu. Dzieci patrzyły na przerażającego trupa na łańcuchu, |
| 1352 |
słuchały surowych kazań, po czym - jako że działo się to w Ankh-Morpok - wołały |
| 1353 |
"O rany! Świetne!" i wykorzystywały ciało jako huśtawkę. |
| 1354 |
|
| 1355 |
"Na glinianych nogach" s. 120 |
| 1356 |
% |
| 1357 |
Jest takie krasnoludzie przysłowie "Każde drzewo ścina się na poziomie ziemi" |
| 1358 |
- choć podobno jest to ocenzurowane tłumaczenie powiedzenia, które dosłownie |
| 1359 |
brzmi: "Kiedy jego ręce sa powyżej twojej głowy, jego krocze jest na poziomie |
| 1360 |
twoich zębów". |
| 1361 |
|
| 1362 |
"Na glinianych nogach" s. 146 |
| 1363 |
% |
| 1364 |
(...) bo akurat koło domu chciał wymurować sobie nowy grill, dał się kiedyś |
| 1365 |
wytuatuować, bo miał siedemnaście lat i był pijany (*), a choroby morskiej |
| 1366 |
dostaje już na wilgotnym chodniku. |
| 1367 |
|
| 1368 |
(*) Te okreslenia często są synonimami |
| 1369 |
|
| 1370 |
"Na glinianych nogach" s. 151 |
| 1371 |
% |
| 1372 |
I to dobre wykształcenie. Dopiero potem zorientowała się, że było to |
| 1373 |
wykształcenie w dziedzinie, no... wykształcenia. To znaczy, że gdyby ktoś |
| 1374 |
potrzebował nagle policzyć objętość stożka, mógł spokojnie zwrócić się do Susan |
| 1375 |
Sto-Helit. Ktoś, kto nie potrafiłby przypomnieć sobie kampanii generała |
| 1376 |
Tacticusa albo pierwiastka z 27,4, łatwo uzyskałby jej pomoc. Jeśli potrzebny |
| 1377 |
był ktoś, kto umie w pięciu językach rozmawiać o elementach gospodarstwa |
| 1378 |
domowego oraz rzeczach, które można kupić w sklepach, Susan była pierwsza |
| 1379 |
w kolejce. Wykształcenie to prosta sprawa. |
| 1380 |
Nauczenie się czegoś okazało się trudniejsze. |
| 1381 |
Uzyskanie wykształcenia przypominało trochę chorobę przenoszoną drogą |
| 1382 |
płciową. Człowiek przestawał się nadawać do sporej liczby zajęć, a potem |
| 1383 |
nachodziła go chęć, by przekazać ją dalej. |
| 1384 |
|
| 1385 |
"Wiedźmikołaj" s. 29 |
| 1386 |
% |
| 1387 |
Siata zyskał swoje przezwisko dzięki osobistemu wkładowi w teorię owej bardzo |
| 1388 |
specjalistycznej formy usuwania odpadków, znanej jako "cementowe buty". |
| 1389 |
Nieszczęśliwą wadą tego procesu jest - po pewnym czasie - skłonność fragmentów |
| 1390 |
klienta do oddzielania się od reszty i wypływania na powierzchnię, co wzbudza |
| 1391 |
liczne komentarze wśród okolicznych mieszkańców. Pewna ilość drucianej siatki, |
| 1392 |
jak zauważył, zapobiega tym niedogodnościom, nie utrudniając przy tym |
| 1393 |
funkcjonowania krabom i rybom, zajętym swoją typową działalnością recyklingową. |
| 1394 |
|
| 1395 |
"Wiedźmikołaj" s. 33 |
| 1396 |
% |
| 1397 |
Trzej mężczyźni spojrzeli na Średniego Dave'a. W ankhmorporskiej warstwie |
| 1398 |
profesjonalistów uchodził za człowieka cierpliwego i rozważnego. Uważano go za |
| 1399 |
pewnego rodzaju intelektualistę, ponieważ niektóre z jego tatuaży nie zawierały |
| 1400 |
błędów ortograficznych. |
| 1401 |
|
| 1402 |
"Wiedźmikołaj" s. 37-38 |
| 1403 |
% |
| 1404 |
- Myślisz, panie, że te małe łobuzy pisałyby do kogoś, kto przechodzi przez |
| 1405 |
ściany? - spytała głowa. - A nad "Ho, ho, ho" musisz jeszcze popracować, jeśli |
| 1406 |
wolno zauważyć. |
| 1407 |
HO. HO. HO. |
| 1408 |
- Nie, nie. Nie - orzekł Albert. - Trzeba w to włożyć trochę życia, panie, bez |
| 1409 |
urazy. To ma być porządny, rubaszny śmiech. Musi... Musi brzmieć tak, jakbyś |
| 1410 |
sikał brandy i srał puddingiem, wybacz mój klatchiański, panie. |
| 1411 |
|
| 1412 |
"Wiedźmikołaj" s. 58-59 |
| 1413 |
% |
| 1414 |
+++ Dlaczego Sądzisz, Że Sprawiasz Kłopoty? +++ |
| 1415 |
Kwestor wahał się przez chwilę. |
| 1416 |
- Mam własną łyżeczkę, wiesz? - powiedział w końcu. |
| 1417 |
+++ Opowiedz Mi O Swojej Łyżeczce +++ |
| 1418 |
- Ehm... To mała łyżeczka... |
| 1419 |
+++ Czy Twoja Łyżeczka Cię Niepokoi? +++ |
| 1420 |
Kwestor zmarszczył czoło. A potem jakby zebrał siły. |
| 1421 |
- Patrzcie, idzie Pan Galaretka! - zawołał, ale chyba nie włożył w to serca. |
| 1422 |
+++ Jak Dawno Jesteś Panem Galaretką? +++ |
| 1423 |
Kwestor spojrzał na HEX-A z gniewem. |
| 1424 |
- Kpisz sobie ze mnie? - zapytał. |
| 1425 |
- Niesamowite! - westchnął Ridcully. - Zaskoczył go! Jest lepszy niż pigułki z |
| 1426 |
suszonej żaby! Jak do tego doszliście? |
| 1427 |
- No... - zawahał się Myślak. - Jakoś samo się zdarzyło... |
| 1428 |
- Niesamowite - powtórzył nadrektor. Wytrząsnął popiół z fajki stukając nią |
| 1429 |
w obudowę HEX-a w miejscu, gdzie była nalepka "Mrowisko Inside". |
| 1430 |
|
| 1431 |
"Wiedźmikołaj" s. 104-105 |
| 1432 |
% |
| 1433 |
- A mnie zawsze dają sole kąpielowe - poskarżył się Nobby. - I mydło kąpielowe, |
| 1434 |
i płyn do kąpieli, i takie ziołowe kąpielowe dodatki i w ogóle całe tony |
| 1435 |
kąpielowych różności. Nie mam pojęcia dlaczego, przecież w ogóle prawie nigdy |
| 1436 |
się nie kąpie. Można by sądzić, że potrafią to zrozumieć, nie? |
| 1437 |
|
| 1438 |
"Wiedźmikołaj" s. 126 |
| 1439 |
% |
| 1440 |
To zadziwiające - biorąc pod uwagę historię ich osiągnięć w niemal każdej innej |
| 1441 |
dziedzinie - że rządy tak doskonale radzą sobie z tuszowaniem spotkań z obcymi. |
| 1442 |
|
| 1443 |
"Wiedźmikołaj" s. 169 |
| 1444 |
% |
| 1445 |
Pokój pana Lilywhite okazał się malutki. Co nie zaskakiwało. Dziwiło raczej to, |
| 1446 |
jak dokładnie jest uporządkowany, jak starannie posłane łóżko, jak zamieciona |
| 1447 |
podłoga. Trudno było sobie wyobrazić, e ktoś tu naprawdę mieszka, chociaż |
| 1448 |
świadczyło o tym kilka znaków. Na małym stoliku obok łóżka stał nieduży dość |
| 1449 |
prymitywny portret buldoga w peruce - lecz po dokładniejszym przyjrzeniu się |
| 1450 |
mogła to być kobieta. Tę hipotezę potwierdzała dedykacja na odwrotnej stronie: |
| 1451 |
"Dla Grzecznego Chłopczyka od Mamusi". |
| 1452 |
|
| 1453 |
"Wiedźmikołaj" s. 188 |
| 1454 |
% |
| 1455 |
- To może być niebezpieczne. Nie sądzę, żeby znalazła się tam z własnej woli. |
| 1456 |
Dasz sobie radę w walce? |
| 1457 |
- Tak. Mogę wymiotować na ludzi. |
| 1458 |
% |
| 1459 |
Współczesnie tylko kosmologom i fizykom cząsteczkowym wolno wymyślać |
| 1460 |
nowe rodzaje materii, kiedy próbują wyjaśnić, dlaczego ich teorie nijak nie |
| 1461 |
chcą się zgadzać z obserwowaną rzeczywistością. Kiedy kosmologowie odkrywają, |
| 1462 |
że galaktyki wirują z niewłaściwymi prędkościami i w niewłaściwych miejscach, |
| 1463 |
nie odrzucają swoich teorii grawitacji. Aby zapełnić czymś 90% brakującej masy |
| 1464 |
wszechswiata, wymyślają "zimną ciemną materię". Gdyby zrobił to inny naukowiec, |
| 1465 |
ludzie załamywaliby ręce i oskarżali go o ratowanie teorii za wszelką cenę. |
| 1466 |
Kosmologom jednak jakoś to uchodzi. |
| 1467 |
|
| 1468 |
"Nauka Świata Dysku II" s. 17 |
| 1469 |
% |
| 1470 |
Narrativum jest pierwiastkiem, jak siarka, wodór czy uran. Powinien |
| 1471 |
mieć symbol Na, ale dzięki gromadzie starożytnych Włochów Na jest już |
| 1472 |
zarezerwowane dla sodu (to tyle, jeśli chodzi o So). Pewnie więc będzie to Nv, |
| 1473 |
albo i Zq, jeśli wziąć pod uwagę, co zrobili z sodem. |
| 1474 |
|
| 1475 |
"Nauka Świata Dysku II" s. 20 |