Debian Codegraph @

pratchett

raw
1 To właśnie Borass twierdził, że skamieniałe pola magiczne, występujące w
2 głębokich skałach, wskazują na zdarzające się czasem odwrócenie kierunku
3 wirowego Dysku. Jemu także zawdzięczamy kilka obiecujących teorii. Na przykład
4 tę, że skały pod innymi skałami są zapewne starsze od skał na wierzchu (a nie są
5 ułożone kolorystycznie, co było wytłumaczeniem w owym czasie powszechnie
6 uznawanym). Albo że kontynenty świata Dysku były kiedyś jednym wielkim lądem.
7 Albo że góry stopniowo zmieniają się w piasek, a nie na odwrót*.
8
9 * Każdy, kto choć raz próbował oczyścić ogródek warzywny z większych kamieni,
10 z pewnością zauważył, że po przelotnym choćby deszczu wyrasta świeży plon.
11 Nieważne, ile kamieni wywieziemy, wciąż znajdujemy nowe. Niewielki ogródek przez
12 długie lata generuje pięć czubatych taczek kamieni rocznie. Jeśli nie rosną jak
13 trufle, to jak właściwie można to wytłumaczyć, co?
14
15 "Mappa" s. 19
16 %
17 Kontynenty z pewnością przemieszczały się po powierzchni (być może na jakiejś
18 odmianie kół, jeśli odrzucimy teorię roztopionej skały).
19
20 "Mappa" s. 21
21 %
22 "Nie mówił żadnym konkretnym akcentem. Czasem trącił górskim szkockim jak
23 pasterz, który w niedzielę rano odkrył, do czego jeszcze mogą służyć owce."
24
25 Terry Pratchett, "Dobry Omen"
26 %
27 Tybetańscy orzekli, iż używanie starożytnych proc laserowych byłoby oszustwem
28
29 Terry Pratchett, "Dobry Omen"
30 %
31 - Reaktor waży około tysiąca ton i ma jedenaście metrów, więc musieliby to być
32 bardzo krzepcy terroryści.
33
34 Terry Pratchett, "Dobry Omen"
35 %
36 - A może chciałby pan zadzwonić do nich i zadać kilka pytań typowym dla pana
37 wyniosłym i bezczelnie oskarżycielskim tonem?
38
39 Terry Pratchett, "Dobry Omen"
40 %
41 Pepper także czytała komiksy, ale nawet na torturach nie przyznałaby się, że
42 ma również pisemko erotyczne dla nastolatek.
43
44 Terry Pratchett, "Dobry Omen"
45 %
46 Nie powiedział głośno, że to dziwne. Powiedziałby tak, widząc stado owiec
47 na rowerach grających Cztery pory roku Vivaldiego.
48
49 Terry Pratchett, "Dobry Omen"
50 %
51 Voodoo jest bardzo interesującą religią dla całej rodziny, nawet dla tych jej
52 członków, którzy już nie żyją.
53
54 Terry Pratchett, "Dobry Omen"
55 %
56 Była przekonana, że cierpi na anoreksję, ponieważ gdy tylko spoglądała w
57 lustro, widziała w nim tłustą kobietę.
58
59 Terry Pratchett, "Dobry Omen"
60 %
61 Kto wcześnie się z łóżka zbiera, ten wcześnie umiera.
62 -- Rincewind
63
64 Terry Pratchett, "Blask Fantastyczny"
65 %
66 Wielki jak światy. Stary jak Czas. Cierpliwy jak cegła.
67
68 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
69 %
70 Strój ten można sobie wyobrazić jako kombinezon do nurkowania, projektowany
71 przez ludzi, którzy nigdy nie widzieli morza.
72
73 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
74 %
75 Jednak takie pytania wywołują na ogół więcej kłopotów nić pożytku. Na przykład:
76 podobno kiedyś na przyjęciu ktoś zapytał słynnego filozofa Ly Tin Weedle'a
77 "Po co przyszedłeś?", i odpowiedź zajęła mu trzy lata.
78
79 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
80 %
81 Wyglądała jak książka, którą w bibliotecznych katalogach określa się jako
82 "lekko podniszczoną", choć uczciwość nakazuje przyznać, że sprawiała wrażenia
83 nadniszczonej, przedniszczonej, zaniszczonej, a prawdopodobnie również
84 śródniszczonej.
85
86 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
87 %
88 Obywateli Dysku z pretensjami do wyższej kultury zawsze irytowała myśl, że
89 rządzą nimi bogowie, dla których przykładem wzniosłego przeżycia artystycznego
90 jest dzwonek do drzwi z melodyjką.
91
92 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
93 %
94 Dysk, jako że jest płaski, nie posiada prawdziwego horyzontu. Niektórzy żądni
95 przygód żeglarze, którym od długiego wpatrywania się w jajka i pomarańcze
96 przychodzą do głowy głupie pomysły, próbowali czasem dopłynąć na antypody.
97 I szybko przekonywali się, dlaczego odległe statki wyglądają czasem tak, jakby
98 ginęły za krawędzią świata. Dlatego mianowicie, że giną za krawędzią świata.
99
100 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
101 %
102 Tymczasem bogowie byli równie zdziwieni jak magowie. Byli też bezsilni i w tej
103 kwestii niezdolni do jakiegokolwiek działania. Zresztą i tak zajmowała ich
104 trwająca całe eony wojna z Lodowymi Gigantami, którzy nie chcieli im zwrócić
105 pożyczonej kosiarki do trawy.
106
107 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
108 %
109 Nikt nie wiedział, co nastąpi, gdy jedno z Ośmiu Wielkich Zaklęć wypowie się
110 samo z siebie. Wyrażano jednak zgodne opinie, że najlepszym miejscem dla
111 obserwacji byłby sąsiedni wszechświat.
112
113 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
114 %
115 - Dlaczego tu jesteśmy?
116 - No cóż... Niektórzy twierdzą, że Stwórca Wszechświata zrobił dysk i wszystko,
117 co się na nim znalazło. Inni uważają, że to bardzo skomplikowana historia,
118 w której ważną rolę grają jądra Boga Niebios i mleko Niebiańskiej Krowy.
119 Jeszcze inni przekonują, że powstaliśmy wszyscy dzięki absolutnie przypadkowej
120 koncentracji cząstek prawdopodobieństwa.
121
122 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
123 %
124 Oczywiście działał on wbrew wszelkim regułom. Jednak Trymon wiedział o regułach
125 wszystko i zawsze uważał, że dobre są do stanowienia, nie do przestrzegania.
126
127 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
128 %
129 Wyjawić mu prawdę to kopnąć spaniela.
130
131 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
132 %
133 Mag pogrzebał przy poduszce na siedzeniu i wyjął niedużą skórzaną sakiewkę
134 z tytoniem i fajkę rozmiarów pieca do spalania odpadów.
135
136 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
137 %
138 Strzała zniknęła z dźwiękiem nie poddającym się opisowi. Jednak, by uzupełnić
139 obraz sytuacji, można uznać, iż był to zasadniczo "spang!" plus 3 dni ciężkiej
140 pracy w dowolnym, solidnie wyposażonym warsztacie elektronicznym.
141
142 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
143 %
144 - Może jeszcze kawałek stołu - zaproponował Rincewind.
145 - Dziękuję, nie lubię marcepana - odparł Dwukwiat. - Zresztą uważam, że nie
146 należy zjadać cudzych mebli.
147
148 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
149 %
150 Rincewind chciał nazbierać chrustu, ale zrezygnował. Trudno palić drewnem,
151 które zaczyna rozmowę.
152
153 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
154 %
155 I nawet siedmiostopowy drąg do ceremonialnego łechtania świń zmieścił się w
156 Bagażu jakoś bez trudu i nigdzie, zupełnie nigdzie nie wystawał.
157
158 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
159 %
160 W różnych częściach lasu grupy magów gubią się, krążą wokoło, ukrywają się
161 przed sobą nawzajem i irytują, ponieważ ile razy wpadną na drzewo, ono
162 przeprasza.
163
164 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
165 %
166 - Elfy! - krzyknął Swires, skoczył do mysiej dziury i zniknął.
167 - Co robimy? - zapytał Dwukwiat.
168 - Wpadamy w panikę? - zaproponował z nadzieją Rincewind.
169 Zawsze uważał, że panika jest najlepszą metodą ujścia z życiem. W dawnych
170 latach, jak tłumaczył swoją teorię, ludzie spotykający wygłodniałe szablozębne
171 tygrysy, dzielili się na tych, którzy wpadali w panikę, i tych, co stali w
172 miejscu powtarzając "Cóż za przepiękna bestia" albo "Kici kici".
173
174 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
175 %
176 Jednak bogowie rzadko spoglądają w niebo, zresztą w tej chwili zajęci byli
177 sporem z Lodowymi Gigantami, którzy nie chcieli przyciszyć radia.
178
179 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
180 %
181 Rincewind rozejrzał się. Sądząc po zmienności i malowniczości scenerii, równie
182 dobrze mógłby się teraz znajdować we wnętrzu piłeczki pingpongowej.
183
184 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
185 %
186 - Przed nami! - ryknął druid, przekrzykując pęd wiatru. - Podziwiajcie wielki
187 komputer niebios!
188 Rincewind spojrzał przez palce. Na horyzoncie wznosiła się gigantyczna
189 konstrukcja z szarych i czarnych płyt, ustawionych w koncentryczne kręgi i
190 tajemnicze aleje, groźne i posępne na tle śnieżnego krajobrazu. Z pewnością nie
191 ludzie ustawili to te zalążki gór... to z pewnością grupę olbrzymów zmienił w
192 kamienie jakiś...
193 - Wygląda jak kupa kamieni - stwierdził Dwukwiat.
194 Belafon znieruchomiał w połowie gestu.
195 - Co? - Nie zrozumiał.
196 - Jest bardzo ładna - dodał pospiesznie turysta. Szukał odpowiedniego
197 określenia.
198 - Etniczna - zdecydował.
199 Druid zesztywniał.
200 - Ładna? - powtórzył. - Tryumf technologii krzemu, cud współczesnych możliwości
201 budowlanych... ładny?
202 - Tak - potwierdził Dwukwiat, dla którego sarkazm był tylko słowem na siedem
203 liter, zaczynającym się na S.
204 (...)
205 Wokół kręgu druidzi stukali w megality małymi młoteczkami i nasłuchiwali
206 uważnie. Kilka ogromnych głazów leżało na boku, a każdy z nich otaczała inna
207 grupka druidów. Badali powierzchnię i sprzeczali się między sobą. Fachowe
208 określenia dryfowały aż do uszu Rincewinda.
209 - Nie ma mowy o niekompatybilności oprogramowania... ty durniu, przecież
210 Modlitwa Deptanej Spirali została zaprojektowana specjalnie dla kręgów
211 koncentrycznych...
212 - Moim zdaniem trzeba go zrestartować i na początek sprawdzić prostą ceremonię
213 księżyca...
214
215 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
216 %
217 W zasypanym śniegiem jarze niedaleko od kręgu czekał na staruszka wielki biały
218 koń przywiązany do wyschniętego drzewa. Zwierzę było smukłe i lśniące, a ogólne
219 wrażenie wspaniałego bojowego rumaka lekko tylko psuła umocowana do siodła
220 poduszka przeciw hemoroidom.
221
222 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
223 %
224 Cohen (który jadł końską zupę) wytłumaczył, że ludzie w Końskich Plemionach z
225 osiowych stepów rodzą się w siodle - choć Rincewind uważał to za ginekologiczną
226 niemożliwość.
227
228 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
229 %
230 Tymczasem bohater galopujący w tej chwili ku Wirowym Równinom nie mieszał się
231 do tych sporów, ponieważ nie traktował ich poważnie. Przede wszystkim jednak
232 dlatego, że bohater był bohaterką. Rudowłosą. Istnieje tendencja, by w tym
233 momencie zerknąć przez ramię na grafika i podyktować mu dokładny opis czarnej
234 skóry, wysokich butów i nagich ostrzy. Słowa typu "pełna", "zaokrąglona" czy
235 nawet "wyzywająca" wkradają się do narracji, aż wreszcie pisarz musi przerwać,
236 wziąć zimny prysznic i położyć się na chwilę. Co jest dość niemądre, ponieważ
237 kobieta zdecydowana mieczem zarabiać na życie nie będzie wędrować po świecie,
238 wyglądając jak ktoś z okładki katalogu wyrafinowanej bielizny dla pewnej
239 szczególnej grupy nabywców.
240
241 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
242 %
243 Tym razem jednak nie patrzył groźnie, lecz raczej żałośnie - jak pies, który
244 tarzał się wesoło w krowich plackach, po czym wrócił do domu i odkrył, że
245 rodzina przeprowadziła się na inny kontynent.
246
247 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
248 %
249 - Przepraszam bardzo, ale czy dobrze zrozumiałem? Mówimy o Śmierci, zgadza się?
250 Wysoki, chudy, puste oczodoły, specjalista od kosy?
251
252 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
253 %
254 To nierozsądne żywić do kogoś pretensje tylko dlatego, że ma puste oczodoły i
255 jest dumny ze swojej pracy. I wciąż używa kosy, zaznaczał często, gdy Śmierci
256 na innych światach już dawno zainwestowali w kombajny.
257
258 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
259 %
260 Magia! Więc takie to uczucie! Nic dziwnego, że magowie nie przepadali za seksem.
261 Rincewind wiedział, na czym polegają orgazmy. W swoim czasie sam kilka przeżył,
262 niekiedy nawet w towarzystwie.
263
264 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
265 %
266 Oto wieczna noc kosmosu. Miriady gwiazd lśnią niby diamentowy pył, czy też -
267 jak powiedzieliby niektórzy - niby ogromne kule wodoru, płonące w wielkiej
268 odległości. No, ale wiadomo, są ludzie, którzy powiedzieliby wszystko.
269
270 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
271 %
272 Po przeciwnej stronie horyzontu małe słońce Dysku starało się jak mogło, by
273 zajść normalnie. Jednak zyskało ledwie tyle, że miasto - nigdy nie
274 oszałamiające urodą - przypominało teraz obraz fanatycznego artysty, który
275 narkotyzował się pastą do butów.
276
277 Terry Pratchett, "Blask fantastyczny"
278 %
279 To prawda, chociaż mówią o tym poeci.
280
281 Terry Pratchett, "Równoumagicznienie"
282 %
283 Wszystkie te chwile, które na zawsze zmieniają życie człowieka, przychodzą
284 niespodziewanie. Przykładem tego jest śmierć.
285
286 Terry Pratchett, "Równoumagicznienie"
287 %
288 A tymczasem prawda czekała na okazję do ujawnienia się niczym grabie ukryte w
289 trawie.
290
291 Terry Pratchett, "Równoumagicznienie"
292 %
293 W nocy niebo czerwone, rankiem miasto spalone.
294 -- Z mądrości Babci Weatherwax
295
296 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy" (?)
297 %
298 Liczne nędzne dzielnice doświadczyły powodzi, jeśli wolno użyć tego słowa
299 wobec cieczy, którą można nosić w siatce.
300
301 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
302 %
303 Powszechnie uznawano, że miasto jest bardzo zdrowe. Niewiele zarazków
304 potrafiło tu przetrwać.
305
306 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
307 %
308 Żłopanie przypomina picie, tylko więcej się wylewa.
309
310 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
311 %
312 Betzen, dowódca osobistej gwardii książęcej, był zabójcą tak skutecznym, jak
313 psychotyczna mangusta.
314
315 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
316 %
317 Rzeczy, które próbują wyglądać jak rzeczy, często wyglądają bardziej jak
318 rzeczy niż same rzeczy.
319
320 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
321 %
322 Sierżant stał na środku komnaty z obojętną miną człowieka oczekującego
323 rozkazów, który gotów jest stać tak i czekać, dopóki nie zepchnie go dryf
324 kontynentalny.
325
326 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
327 %
328 - No właśnie - stwierdziła Babcia trochę udobruchana. Nigdy nie opanowała
329 sztuki przepraszania, ale ceniła ją u innych.
330
331 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
332 %
333 - My... rozproszymy się - odpowiedział. - Tak. Rozproszymy się. Tak właśnie
334 zrobimy.
335 Ostrożnie sunęli przez paprocie. Sierżant przykucnął na poręcznym pieńkiem.
336 - Dobrze - szepnął. - Bardzo dobrze. Załapaliście mniej więcej, o co
337 zasadniczo chodzi. A teraz rozproszymy się znowu, ale tym razem rozproszymy
338 się osobno.
339
340 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
341 %
342 Zwyczajne traktowanie nie wywołałoby takich zgrzytów; niezbędne było staranne
343 traktowanie ich ciepłą wodą przez co najmniej kilka tygodni.
344
345 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
346 %
347 W długie noce na twardych kamieniach śnił o kobietach takich jak ta. Chociaż,
348 jeśli się dobrze zastanowić, to nie o takich; były lepiej wyposażone w
349 okolicach klatki piersiowej, nie miały takich czerwonych i spiczastych nosów,
350 włosy bardziej im falowały. Jednak Libido błazna miało dość rozumu, by
351 odróżnić niemożliwe od teoretycznie osiągalnego; pośpiesznie włączyło kilka
352 obwodów filtrujących.
353
354 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
355 %
356 Niania Ogg, która z sympatią patrzyła na świat, miałaby poważne kłopoty,
357 gdyby chciała powiedzieć coś miłego o głosie Magrat.
358
359 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
360 %
361 Jakiś głos w głębi umysłu czarownicy powiedział z naciskiem: powinnaś teraz
362 uciekać niby łagodna gazela; jest to działanie przyjęte w takich
363 okolicznościach. Natychmiast wtrącił się zdrowy rozsądek. Nawet w najbardziej
364 optymistycznym nastroju Magrat nie śmiałaby porównywać się z gazelą, łagodną
365 czy nie. Poza tym, dodał rozsądek, kluczowy problem w uciekaniu jak gazela
366 polega na tym, że najprawdopodobniej bez trudu zdołałaby uciec.
367
368 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
369 %
370 Poczuły je duchy, tłoczące się teraz w domu Niani Ogg niby drużyna rugby w
371 budce telefonicznej.
372
373 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
374 %
375 Mieszkańcy Morpork byli dość kosmopolityczni, jednak przejawiali swobodny,
376 rzeczowy stosunek do ras nieludzkich, mianowicie tłukli je cegłą po głowie i
377 wrzucali do rzeki. Nie dotyczyło to trollów, ma się rozumieć. Trudno jest
378 żywić rasowe uprzedzenia wobec istot mających siedem stóp wzrostu i
379 potrafiących przegryzać mury. W każdym razie trudno je żywić długo. Ale
380 istoty wzrostu trzech stóp były wręcz stworzone do dyskryminacji.
381
382 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
383 %
384 Drzwi odtworzyły się gwałtownie i jakiś człowiek wyszedł przez nie tyłem, nie
385 dotykając właściwie gruntu, dopóki nie uderzył o mur po drugiej stronie ulicy.
386
387 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
388 %
389 - Co zrobiła? - Książę nie rozumiał.
390 Sierżant wpatrywał się nieruchomo w obszar odsunięty o cztery cale na prawo
391 od książęcego krzesła.
392 - Dała mi filiżankę herbaty, sir - odpowiedział.
393 - A co z waszymi ludźmi?
394 - Oni też dostali.
395 Książę wstał i otoczył ramieniem okryte rdzewiejącą kolczugą plecy sierżanta.
396 Był w fatalnym nastroju. Wciąż mu się wydawało, że coś szepcze mu do ucha. Na
397 śniadanie podano mu owsiankę przesoloną i upieczoną z jabłkiem, a kucharz
398 dostał histerii. Od razu można było poznać, że książę jest niezwykle
399 poirytowany: był uprzejmy. A należał do ludzi, którzy są coraz grzeczniejsi,
400 w miarę jak burzy się ich temperament, aż do momentu kiedy słowa "Serdecznie
401 wam dziękuję" tną niczym ostrze gilotyny.
402 - Sierżancie - zaczął, prowadząc żołnierza przez pokój.
403 - Słucham, sir.
404 - Nie jestem pewien, czy wydałem wam jasne rozkazy - rzekł książę głosem węża.
405 - Sir...
406 - Możliwe, że niechcący wprowadziłem was w błąd. Zamierzałem powiedzieć:
407 "Sprowadźcie mi czarownicę, w łańcuchach, jeśli to konieczne", ale może w
408 rzeczywistości powiedziałem raczej "Idźcie i napijcie się herbaty". Czy coś
409 takiego miało miejsce?
410 Sierżant zmarszczył czoło. Do dzisiejszego dnia sarkazm nie pojawił się w
411 jego życiu. Doświadczenia z ludźmi, którzy byli na niego źli, przywodziły na
412 myśl raczej wrzaski i czasami parę kijów.
413 - Nie, sir - zaprzeczył.
414 - Zastanawiam się więc, dlaczego nie zrobiliście tego, co wam kazałem.
415 - Sir?
416 - Podejrzewam, że użyła jakiegoś magicznego słowa, prawda? Słyszałem to i owo
417 o czarownicach. - Książę minioną noc spędził na lekturze pewnych co bardziej
418 ekscytujących dzieł, poświęconych temu tematowi (napisanych przez magów,
419 którzy żyją w celibacie i około czwartej rano miewają dziwaczne pomysły).
420 Czytał dopóki obandażowane ręce nie zaczęły drżeć zbyt mocno. - Podejrzewam,
421 że ofiarowała wam wizje nieziemskich rozkoszy? Czy pokazała... - zadygotał -
422 ...mroczne fascynacje i zakazane ekstazy, o których ludzie śmiertelni nie
423 powinni nawet myśleć, oraz demoniczne sekrety, które pogrążyły was w
424 głębinach męskich pożądań?
425 Książę usiadł i zaczął wachlować się chusteczką.
426 - Dobrze się czujesz, panie? - spytał niespokojnie sierżant.
427 - Co? Doskonale, doskonale.
428 - Jesteś całkiem czerwony, panie.
429 - Nie zmieniajcie tematu, człowieku - burknął książę i trochę się opanował. -
430 Przyznajcie: zaproponowała wam hedonistyczne, wyuzdane rozkosze znane tylko
431 adeptom sztuk zmysłowych. Prawda?
432 Sierżant stanął na baczność i patrzył prosto przed siebie.
433 - Nie, sir - odparł tonem człowieka, który mówi prawdę i niech się dzieję co
434 chce. - Zaproponowała mi bułeczkę.
435 - Bułeczkę?
436 - Tak, sir. Z rodzynkami.
437 Felmet znieruchomiał, walcząc o spokój wewnętrzny.
438 - A co na to wasi ludzie? - zdołał w końcu wykrztusić.
439 - Też dostali po jednej. Wszyscy z wyjątkiem młodego Rogera, który nie może
440 jeść owoców ze względu na swoje kłopoty.
441 Książę oparł się o ścianę i zasłonił dłonią oczy. Urodziłem się, by rządzić
442 na równinach, myślał, gdzie wszystko jest płaskie, gdzie nie ma takiej pogody
443 i w ogóle, i gdzie ludzie nie zachowują się, jakby byli z ciasta. Ten
444 sierżant musi mi powiedzieć, co dała Rogerowi.
445 - Dostał sucharka, sir.
446
447 Terry Pratchett, "Trzy wiedźmy"
448 %
449 - Gdzie Niania?
450 - Leży na trawniku - wyjaśniła Babcia. - Czuje się trochę słabo.
451 Z zewnątrz dobiegł głos Niani Ogg, która czuła się słabo na całe gardło. (...)
452 Z trawnika przed domem dobiegł zgrzytliwy, ale entuzjastyczny głos Niani Ogg,
453 obwieszczającej całemu światu, że Laska Maga ma na czubku Gałkę.
454
455 "Trzy wiedźmy"
456 %
457 Postacie przy stole uniosły głowy znad kart.
458 Jedna z nich podniosła rękę. Sterczała z ramienia i miała pięć palców na
459 końcu, twierdził umysł oberżysty. Zatem musiała być ręką.
460 Jedynym, od czego umysł oberżysty nie zdołał się odciąć, były głosy. Ten
461 brzmiał tak, jakby ktoś zwiniętym arkuszem ołowiu uderzał w skałę.
462 BAROWA OSOBO.
463 Oberżysta jęknął słabo. Termiczne lance grozy z wolny wytapiały stalowe drzwi
464 umysłu.
465 NIECH POMYŚLĘ. TO... ZARAZ, CO TO BYŁO?
466 - Krwawa Mary.
467 Ten głos z kolei sprawiał, że zwykłe zamówienia brzmiały jak wypowiedzenie
468 wojny.
469 A TAK. I JESZCZE...
470 - Ja miałem ajerkoniak - oświadczył Zaraza.
471 I AJERKONIAK.
472 - Z wisienką.
473 DOBRZE, stwierdził ciężki głos nieszczerze. A DLA MNIE MAŁY KIELISZEK PORTO.
474 I... Mówiący zerknął naprzeciw, na ostatniego członka kwartetu, i westchnął.
475 MOŻE LEPIEJ PRZYNIEŚ JESZCZE JEDNĄ PORCJĘ ORZESZKÓW.
476
477 "Czarodzicielstwo" s. 243
478 %
479 CIĘŻAR NIE MA TU NIC DO RZECZY. MÓJ WIERZCHOWIEC PRZENOSIŁ ARMIE. PRZENOSIŁ
480 MIASTA. PRZENOSIŁ WSZYSTKIE ISTOTY, KIEDY NADESZŁA ICH GODZINA, oznajmił Śmierć.
481 ALE WAS TRZECH NOSIŁ NIE BĘDZIE.
482 - Dlaczego nie?
483 TO KWESTIA SPOJRZENIA NA SPRAWĘ.
484 - No to nieźle będziemy wyglądać - mruknął z przekąsem Wojna. - Jeden Jeździec i
485 Trzech Pieszych Apokralipsy.
486 - Może byś ich poprosił, żeby na nas zaczekali? - zaproponował Zaraza głosem
487 brzmiącym jak ściekanie kropli na dno trumny.
488 MAM SPRAWY DO ZAŁATWIENIA, odparł Śmierć. Zastukał cicho zębami. JESTEM
489 PEWIEN, ŻE JAKOŚ SOBIE PORADZICIE. ZWYKLE WAM SIĘ UDAJE.
490 Wojna spoglądał na oddalającym się koniem.
491 - On czasami naprawdę działa mi na nerwy. Dlaczego tak mu zawsze zależy, żeby
492 mieć ostatnie słowo?
493 - Przypuszczam, że to siła przyzwyczajenia.
494 Zawrócili do tawerny. Przez chwilę żadan się nie odzywał.
495 - Gdzie jest Głód? - spytał w końcu Wojna.
496 - Poszedł szukać kuchni.
497 - Aha.
498 Wojna kopnął opancerzoną stopą w ziemię i pomyślał o odległości dzielącej ich
499 od Ankh. Popołudnie było niezwykle upalne. Apokralipsa mogła sobie poczekać.
500 - Strzemiennego? - zaproponował.
501 - A powinniśmy? - spytał z powątpiewaniem Zaraza. - Czekają na nas. Nie
502 chciałbym zawieść ludzi.
503 - Mamy dość czasu na jeden szybki - nalegał Wojna. - Zegary w tawernach nigdy
504 dobrze nie chodzą. Mamy mnóstwo czasu. Do końca świata.
505
506 "Czarodzicielstwo" s. 248-249
507 %
508 - Znajdziesz miejsce na jeszcze jeden, staruszku - zapewnił Wojna.
509 Zaraza chwiał się niepewnie.
510 - Chyba powinniśmy już ruszać - wymruczał bez przekonania.
511 - Daj spokój.
512 - No dobrze, ale tylko pół. A potem zaraz idziemy.
513 Wojna klepnął go w plecy i zerknął na Głód.
514 - Dla ciebie musimy poszukać kolejnych piętnastu torebek fistaszków.
515
516 "Czarodzicielstwo" s. 253
517 %
518 - Prosiaczki - wybełkotał Wojna. - To były prosiaczki. - Okryta hełmem głowa
519 stuknęła o bar. Uniósł ją z wysiłkiem. - Prosiaczki - powtórzył.
520 - Nie nie nie - sprzeciwił się Głód, niepewnie unosząc palec. - To jakieś inne
521 udamo... udoma... domowe zwierzęta. Jak owca. Jałówka. Kotki? Coś takiego. Nie
522 prosiaczki.
523 - Pszczółki - stwierdził Zaraza i wolno zsunął się ze stołka.
524 - No d...dobrze - rzekł Wojna, nie zwracając na niego uwago. - Jeszcze raz. Od
525 początku.
526 Podał rytm, stukając w brzeg kieliszka.
527 - Były sobie... niezidentyfikowane udomowione zwierzęta... trzy i był wilk
528 okropnie zły... - Głos mu zadrżał.
529 - Traaa laaa laaa - zawodził z podłogi Zaraza.
530 Wojna pokręcił głową.
531 - Wiecie, to nie to samo - westchnął. - Bez niego jakoś nie idzie. Pięknie
532 wchodził basem.
533 - Traaa laaa laaa - powtórzył Zaraza.
534 - Zamknij się - burknął Wojna i niepewną dłonią sięgnął po butelkę.
535
536 "Czarodzicielstwo" s. 256
537 %
538 - Wojno...
539 - Cco...?
540 - Czy nie było... - Zaraza po omacku szukał kieliszka. - ...Nie mieliśmy jakiejś
541 sprawy?
542 - Cco...?
543 - Powinniśmy... Chyba coś powinniśmy teraz robić - wtrącił Głód.
544 - Zgaddza się. Mamy sspotkanie.
545 - Tę... - Zaraza wpatrzył się zadumany w swój drink. - To coś...
546 Smętnie patrzyli na ladę. Oberżysta dawno już uciekł. Pozostało jeszcze kilka
547 nie otwartych butelek.
548 - Okra - oznajmił w końcu Głód. - To było to.
549 - Nie.
550 - Apo... Apostrof - zaproponował niepewnie Wojna.
551 Pokręcili głowami. Przez chwilę zgodnie milczeli.
552 - A co to znaczy "apokryficzny"? - spytał Zaraza, zaglądając w skupieniu do
553 jakiegoś wewnętrznego świata.
554 - Wątpliwy - odparł Wojna. - Tak myślę.
555 - Więc to nie to?
556 - Chyba nie - przyznał posępnie Głód.
557 Zapadło kłopotliwe milczenie.
558 - Łyknijmy jeszcze po jednym. - Wojna wziął się w garść.
559 - I słusznie...
560
561 "Czarodzicielstwo" s. 266
562 %
563 - Apogeum - oświadczył Wojna. - Albo coś podobnego. Jestem pewien.
564 Wytoczyli się z tawerny i siedzieli teraz na ławce, grzejąc się w
565 popołudniowym słońcu. Nawet Wojna dał się przekonać i zdjął niektóre części
566 pancerza.
567 - Nie wiem - mruknął Głód. - Nie wydaje mi się.
568 Zaraza przymknął przekrwione oczy i oparł się o rozgrzany kamień.
569 - Myślę - powiedział - że miało to jakiś związek z końcem świata.
570 Wojna wyprostował się i w zadumie poskrobał podbródek. Czknął.
571 - Jak to? - zdziwił się. - Całego świata?
572 - Chyba tak.
573 Wojna zastanawiał się jeszcze przez chwilę.
574 - W takim razie odbył się bez nas - stwierdził.
575
576 "Czarodzicielstwo" s. 287
577 %
578 Istniał tylko jeden powód, by nie twierdzić, że Nobby bliski jest królestwa
579 zwierząt: taki, że królestwo zwierząt by wstało i odeszło jak najdalej.
580
581 "Straż! Straż!" s. 51
582 %
583 Nikt nie wie, dlaczego krasnoludy, które w domu, w górach prowadzą spokojne,
584 uporządkowane życie, zapominają o nim natychmiast, gdy tylko przeniosą się do
585 miasta. Coś nachodzi nawet najbardziej nieskazitelnego górnika rudy i każe mu
586 stale chodzić w kolczudze, nosić topór, zmieniać nazwisko na coś w rodzaju
587 Gardłołapa Łydkopacza i zapijać się do ponurej nieprzytomności.
588
589 "Straż! Straż!" s. 58
590 %
591 Skinął głową trollowi, zatrudnionemu tu jako rozgnitajło*. (...)
592
593 * Jak wykidajło, tyle że trolle używają większej siły.
594
595 "Straż! Straż!" s. 61
596 %
597 - On się tam bije! - zawołał, chwytając kapitana za ramię.
598 - Całkiem sam? - spytał Vimes.
599 - Nie, ze wszystkimi! - krzyknął Nobby i podskoczył.
600
601 "Straż! Straż!" s. 64
602 %
603 - Co to jest? - spytał Nobby.
604 Przedmiot był mniej więcej okrągły, w dotyku podobny do drewna, a uderzony
605 wydawał dźwięk jak linijka stukająca o krawędź biurka.
606 Sierżant Colon postukał jeszcze raz.
607 - Poddaję się - oświadczył.
608 Marchewa z dumą wyjął obiekt z pogniecionego opakowania.
609 - Ciasto - wyjaśnił, wsuwając pod spód obie dłonie i z pewnym wysiłkiem
610 podnosząc okrągły przedmiot. - Od mojej mamy.
611 Zdołał ułożyć go na stole, nie przycinając sobie palców.
612 - Można je zjeść? - zdziwił się Nobby. - Minęły miesiące, zanim do nas dotarło.
613 Chyba się zeschło.
614 - Nie, to specjalny krasnoludzki przepis. Ciasta krasnoludów nigdy nie
615 wysychają.
616 Sierżant Colon jeszcze raz stuknął w twardą powierzchnię.
617 - Nie, chyba faktycznie nie - przyznał.
618
619 "Straż! Straż!" s. 218
620 %
621 - Nad gorzelnią whisky Jimkina Bearhuggera - stwierdził (...)
622 - Byłem tam kiedyś - wyznał. - Pewnej nocy sprawdziłem drzwi i same się
623 otworzyły.
624 - W końcu pewnie tak - mruknął kwaśno Colon.
625 - No to musiałem zajrzeć do środka. Prawda? Musiałem sprawdzić, czy ktoś tam nie
626 popełnia przestępstwa. Ciekawie to wygląda. Same rury i różne takie. A jaki
627 zapach...
628 - "Każda butelka leżakuje do siedmiu minut" - zacytował Colon. - "Wypij
629 kropelkę, zanim odejdziesz", piszą na etykietach. I słusznie. Kiedyś wypiłem
630 kropelkę i odszedłem na cały dzień.
631
632 "Straż! Straż!" s. 245
633 %
634 - To prawda, to prawda - zapewnił szybko Nobby, zerkając na gniewne oblicze
635 sierżanta. - Ale na wszelki wypadek, rozumiesz, gdyby... choć to szansa jedna na
636 milion... gdyby spudłował... Nie mówię, że spudłuje, zaznaczam, trzeba jednak
637 przygotować się na wszystkie możliwości... Gdyby w wyniku straszliwego pecha nie
638 całkiem mu się udało trafić prosto w czułość, wtedy smok się rozgniewa i chyba
639 lepiej, żeby nas tu nie było. Wiem, że to mało prawdopodobne. Możecie
640 powiedzieć, że marudzę. To wszystko.
641 Sierżant Colon z wyniosłą miną poprawił zbroję.
642 - Kiedy są najbardziej potrzebne - oznajmił - szanse jedne na milion zawsze się
643 sprawdzają. To powszechnie znany fakt.
644
645 "Straż! Straż!" s. 248
646 %
647 - Coś mi przyszło do głowy.
648 - Co takiego sierżancie? - zainteresował się Marchewa.
649 Sierżant Colon zrobił bolesną minę.
650 - No... A jeśli to nie jest szansa jedna na milion?
651 Nobby spojrzał na niego zdziwiony.
652 - Co pan ma na myśli?
653 - No wiecie, prawda, rzeczywiście ostatnia rozpaczliwa szansa jedna na milion
654 zawsze się sprawdza, to fakt, jasna sprawa, ale... Zasada jest bardzo, jak jej
655 tam, szczegółowa. Jest?
656 - Pan wie lepiej.
657 - A jeśli to szansa jedna na tysiąc?
658 - Co?
659 - Czy kto słyszał, żeby szansa jedna na tysiąc się sprawdziła?
660 Marchewa podniósł głowę znad listu.
661 - Niech pan nie żartuje, sierżancie - powiedział. - Nikt jeszcze nie widział,
662 żeby spełniła się szansa jedna na tysiąc. Szansa na to jest jak... - Bezgłośnie
663 poruszył wargami. - Jak jeden do milionów.
664 - Tak. Milionów - zgodził się Nobby.
665 - Czyli uda się tylko wtedy, kiedy mamy szansę dokładnie jedną na milion -
666 podsumował sierżant.
667 - Chyba rzeczywiście - przyznał Nobby.
668 (...)
669 - W takim razie szansa jest o wiele większa niż jeden do miliona - stwierdził
670 Marchewa. - Może nawet jedna na sto. Jeżeli smok leci wolno, a czułe miejsce
671 jest duże, może sięgnąć niemal pewności.
672 Colon poruszał wargami, wypróbowując w myślach brzmienie zdania "To prawie
673 pewne, ale może się udać". Pokręcił głową.
674 - Nie.
675 - W takim razie musimy... - oświadczył wolny Nobby - ...poprawić nasze szanse.
676
677 "Straż! Straż!" s. 251-252
678 %
679 Nobby przechylił głowę.
680 - Wygląda obiecująco - ocenił krytycznie. - Chyba mamy to o co chodzi. Szansa,
681 że człowiek z twarzą umazaną sadzą, z wysuniętym językiem i śpiewający Pieśń o
682 jeżu trafi smoka w czułe miejsce będzie jakaś... Jak myślisz, Marchewa?
683 - Myślę, że jedna na milion.
684
685 "Straż! Straż!" s. 256
686 %
687 - Mówi: Dziewczyna chce lepkich rzeczy do jedzenia w pudełku z kokardą, ja
688 robię pudełko z kokardą, ona otwiera, krzyczy i mówi, że obdarty ze skóry
689 koń to nie to, co myślała.
690
691 Terry Pratchett, "Ruchome Obrazki"
692 %
693 A przecież pomysł, by wybrać na nadrektora kogoś, kto od czterdziestu lat
694 nie postawił nogi na Niewidocznym Uniwersytecie, wydawał się naprawdę
695 znakomity.
696 (...)
697 Wydawał się idealny.
698 - Odpowiedni człowiek - uznali wszyscy. - Nowa miotła. Nowe porządki. Wiejski
699 mag. Powrót do natury, do korzeni magii... Wesoły staruszek z fajką i
700 błyszczącymi oczami. Taki co potrafi jedno zioło odróżnić od drugiego, taki co
701 idzie przez las, a każdy zwierz jest mu bratem. Te rzeczy. Sypia pod gwiazdami
702 jak nic. Nie zdziwimy się, jeśli wie, co mówi wiatr. Można się założyć, że zna
703 imię każdego drzewa. I jeszcze rozmawia z ptakami.
704 Wysłano gońca. Ridcully Bury westchnął, poklął trochę, w warzywniku znalazł
705 swoją laskę, służącą za podpórkę stracha na wróble, i wyruszył.
706 ...A jeśli zacznie sprawiać kłopoty, dodali magowie, choć już tylko w myślach,
707 to przecież kogoś, kto gada do drzew, można się bez kłopotu pozbyć.
708 A potem Ridcully Bury przybył i okazało się, że rzeczywiście rozmawia z
709 ptakami. Właściwie to krzyczy na ptaki, a krzyczy zwykle "Trafiłem cię, draniu!"
710 (...)
711 W ciągu dwunastu godzin od przybycia Ridcully umieścił w spiżarni dla służby
712 stado myśliwskich smoków, ostrzelał ze swej potwornej kuszy wrony na starożytnej
713 Wieży Sztuk, wypił tuzin butelek czerwonego wina i zwalił się do łóżka o drugiej
714 nad ranem, śpiewając piosenkę ze słowami, które co starsi i obdarzeni słabszą
715 pamięcią magowie musieli sprawdzać w słownikach.
716 Po czym wstał o piątej rano i poszedł polować na kaczki wśród mokradeł wokół
717 ujścia Ankh.
718
719 "Ruchome Obrazki" s. 17-18
720 %
721 Jedyną osobą, której nie przerażał ów okropny człowiek, okazał się Windle
722 Poons. Windle Poons miał sto trzydzieści lat i był głuchy.
723 (...)
724 Nowy nadrektor podczas jedzenia na nic prawie nie zwracał uwagi, a Poons nie
725 zauważał, że nikt mu nie odpowiada, więc doskonale się dogadywali.
726
727 "Ruchome Obrazki" s. 18
728 %
729 Spojrzeli na wózek Poonsa.
730 Istnieją wózki inwalidzkie lekkie i zbudowane tak, by umożliwić ich
731 właścicielom swobodne i niezależne funkcjonowanie w nowoczesnym społeczeństwie.
732 Wobec pojazdu, z jakiego korzystał Windle Poons, były niczym gazele wobec
733 hipopotama. Poons doskonale rozumiał swoje funkcje w nowoczesnym społeczeństwie;
734 polegały one na byciu popychanym i ogólnie obsługiwanym przez innych.
735 Jego wózek inwalidzki był szeroki, długi, sterowany małym przednim kółkiem
736 poprzez długi uchwyt z lanego żelaza. Lane żelazo było też zasadniczym elementem
737 konstrukcji. Kute barokowe elementy zdobiły ramę, która wyglądała jak zrobiona
738 z połączonych żelaznych rynien. Tylne koła nie miały wprawdzie umocowanych
739 ostrzy, jednak sprawiały wrażenie, jakby te ostrza stanowiły opcjonalny dodatek.
740 Tu i tam sterczały jakieś straszne dźwignie o funkcjach znanych tylko Poonsowi.
741 Był też wielki skórzany dach, który - rozłożony w ciągu zaledwie kilku godzin -
742 chronił pasażera przed deszczem, ulewą, a prawdopodobnie również uderzeniami
743 meteorów i walącymi się budynkami. Dla zapewnienia rozrywki przedni uchwyt
744 wyposażono w zestaw trąbek, syren i gwizdków, którym Poons zwykle informował o
745 swojej trasie po korytarzach i dziedzińcach Uniwersytetu. Co prawda trzeba było
746 silnego mężczyzny, by wprawić wózek w ruch, ale kiedy już jechał, czynił to w
747 sposób majestatyczny i niepowstrzymany; może i miał hamulce, ale Windle Poons
748 nigdy nie starał się ich znaleźć. Kadra i studenci wiedzieli, że jedyną nadzieją
749 ocalenia, kiedy usłyszą blisko trąbienie albo gwizd, jest rozpłaszczenie się na
750 najbliższej ścianie i odczekanie, aż straszliwa machina przejedzie obok ze
751 stukiem.
752
753 "Ruchome Obrazki" s. 241-242
754 %
755 - Sztuczne brody! - zawołał tryumfalnie wykładowca run współczesnych. -
756 Powinniśmy nosić sztuczne brody.
757 Kierownik wzniósł oczy do nieba.
758 - Przecież wszyscy mamy brody - przypomniał. - Po co nam sztuczne do przebrania?
759 - To jest właśnie najsprytniejsze. Człowieka ze sztuczną brodą nikt nie będzie
760 podejrzewał, że ma pod spodem brodę prawdziwą. Mam rację?
761
762 "Ruchome Obrazki" s. 244
763 %
764 - Gdybyśmy mieli poszwę na poduszkę bez poduszki w środku i wsunęli ją pod szatę
765 kierownika katedry tak, żeby widać było brzeg, wyglądałby jak ktoś chudy, kto
766 próbuje użyć poduszki, żeby wyglądać na strasznego grubasa - zaproponował któryś
767 z entuzjazmem. Napotkał wzrok kierownika katedry i zamilkł.
768
769 "Ruchome Obrazki" s. 245
770 %
771 Konia zaś ścigał trzykołowy leżak, który na dwóch kołach brał zakręty i
772 strzelał za sobą iskrami. Był obwieszony magami i wszyscy krzyczeli co sił w
773 płucach. Od czasu do czasu któryś wypadał i musiał biec za pojazdem, aż nabrał
774 szybkości i wskakiwał znowu.
775 Trójce się ta sztuka nie udała. To znaczy jednemu udała się na tyle, że
776 pochwycił wiszący z tyłu skórzany dach, a pozostałej dwójce na tyle, że złapali
777 za szatę tego z przodu. Teraz, przy każdym skręcie, ogon trzech krzyczących
778 "Łaaa!" magów szorował na boki po drodze.
779
780 "Ruchome Obrazki" s. 275
781 %
782 Śmierć zrezygnował z ognistych wierzchowców i końskich szkieletów, bo
783 stwierdził, że są niepraktyczne. Zwłaszcza te ogniste. Stale podpalały własną
784 podściółkę, a potem stały w środku pożaru z zakłopotaną miną.
785
786 Terry Pratchett, "Kosiarz"
787 %
788 W korytarzu domu Śmierci stoi zegar z wahadłem podobnym do ostrza, ale bez
789 wskazówek, ponieważ w domu Śmierci nie ma czasu. Istnieje tylko "teraz"
790 (Oczywiście, bywało też teraz przed obecnym teraz, ale to również teraz. Tyle
791 że starsze).
792
793 Terry Prachett, "Kosiarz"
794 %
795 Wahadło (...) kołysze się z cichym dudnieniem, delikatnie odcinając plasterki
796 interwałów od szynki wieczności.
797
798 Terry Prachett, "Kosiarz"
799 %
800 I zamiast zajmować się prawdziwą nauką*, uczeni zaczęli nagle tłumaczyć, że
801 poznanie czegokolwiek jest niemożliwe i że nie ma czegoś takiego, co można by
802 nazwać rzeczywistością, którą da się poznawać, i jakie to wszystko strasznie
803 ciekawe... (...)
804
805 (*) Na przykład odszukaniem tego przeklętego motyla, który - trzepocząc
806 skrzydełkami - powoduje wszystkie burze, jakie nas nachodzą, i zmuszenie go,
807 żeby przestał.
808
809 "Wyprawa czarownic" s. 10
810 %
811 Błędna wymowa może mieć fatalne skutki. Pewien chciwy szeryf Yl-Abi został
812 kiedyś przeklęty przez niewykształcone bóstwo i wszystko, czego dotknął,
813 zmieniało się w Zołto, który okazał się być niedużym krasnoludem z oddalonej o
814 setki mil górskiej osady. Klątwa magicznie ściągała go do królestwa i kopiowała
815 bezlitośnie. Jakieś dwa tysiące Zołtów później klątwa się wreszcie wyczerpała.
816 Obecnie mieszkańcy Yl-Abi znani są z niezwykle niskiego wzrostu i skłonności do
817 irytacji.
818
819 "Wyprawa czarownic" s. 13
820 %
821 Widzisz? Muszę wysłać je wszystkie trzy do Genoi. Muszą tam trafić, bo
822 widziałam, że tam są. I koniecznie wszystkie trzy. To niełatwe z takimi osobami
823 jak one. Muszę użyć głowologii. Muszę sprawić, żeby same się wysłały. Powiesz
824 Esme Weatherwax, że ma gdzieś jechać, to z czystej przekory się nie ruszy. Ale
825 jeśli jej powiesz, że nie wolno jej jechać, pobiegnie choćby po tłuczonym szkle.
826 Tak już jest z Weatherwaxównymi. Nie umieją przegrywać.
827
828 "Wyprawa czarownic" s. 18
829 %
830 Na kuchennym stole leżał długi pakunek, niewielki stosik monet i koperta.
831 Hurker otworzył kopertę, choć nie była zaadresowana do niego. Wewnątrz znalazł
832 mniejszą kopertę i liścik.
833 Liścik brzmiał: "Paczę na ciebie, Albercie Hurker. Odniesiesz paczkę i
834 kopertę, a gdybyś spróbował zajrzeć do śrotka, czeka cię coś strasznego. Jako
835 zawodowa dobra wrószka i matka chszesna nie mogę nikogo pszeklinać, ale
836 pszewiduję, że to coś będzie związane z ugryzieniem przez wściekłego wilka, asz
837 noga ci zsinieje, zaropieje, a w końcu otpadnie, i nie pytaj mnie nawet skąd
838 wiem, zresztą i tak nie możesz, bo jestem martwa. Wszystkiego najlepszego,
839 Dezyderata".
840 Wziął pakunek z zamkniętymi oczami.
841
842 "Wyprawa czarownic" s. 27
843 %
844 "PSPS Powiec tym 2 Staruchom że mają nie jechać z tobą, bo tylko wszystko
845 popsują".
846 (...)
847 - Aha! - zawołała tryumfalnie - Teraz zobaczymy, czego naprawdę chciała
848 Dezyderata.
849 Poruszając wargami odczytała list. Magrat usiłowała zebrać całą siłę woli.
850 Kilka mięśni drgnęło na twarzy babci. Potem spokojnie zmięła papier.
851 - Tak jak myślałam - powiedziała. - Dezyderata pisze, że mamy koniecznie pomagać
852 Magrat, jako że jest młoda i w ogóle. Prawda, Magrat?
853 (...)
854 - Tak - wymamrotała załamana - coś w tym rodzaju.
855
856 "Wyprawa czarownic" s. 34, 38
857 %
858 Wydawało się całkiem niemożliwe, by Jason Ogg, mistrz kowalski, był synem
859 niani Ogg. W ogóle nie wyglądał, jakby mógł się normalnie urodzić, ale jakby go
860 zbudowano. W stoczni.
861
862 "Wyprawa czarownic" s. 39
863 %
864 Jedną ze słabych stron mocna na ogół ukształtowanego charakteru babci
865 Weatherwax była nieumiejętność sterowania różnymi rzeczami. Sama idea wydawała
866 się obca jej naturze. Uważała, że jej sprawą jest się poruszać, a do reszty
867 świata należy takie ustawienie, żeby dotarła do celu. Oznaczało to, że czasami
868 musiała schodzić z drzew, na które wcale się nie wspinała.
869
870 "Wyprawa czarownic" s. 42
871 %
872 - Co to za kapelusz? - mruknęła.
873 Niania uśmiechnęła się tylko. W końcu znała Esme Weatherwax od
874 siedemdziesięciu lat.
875 - Szczyt mody, co? Zrobiony u pana Vernissage z Kromki. Ma wiklinowe wzmocnienia
876 aż do czubka, a środku osiemnaście kieszonek. Wytrzymuje uderzenie młota. Taki
877 to jest kapelusz. A co powiesz na to?
878 Niania uniosła brzeg spódnicy, demonstrując nowe buty. Jako butom, babcia
879 Weatherwax nie mogła nic im zarzucić. Miały odpowiednią dla czarownicy
880 konstrukcję, to znaczy, że załadowany wóz mógłby po nich przejechać, nie
881 pozostawiając żadnego wgniecenia w grubej skórze. Jedyne, co w nich było
882 niewłaściwe to kolor.
883 - Czerwone? - zdumiała się babcia. - To nie jest kolor dla butów czarownicy.
884
885 "Wyprawa czarownic" s. 43
886 %
887 - Będzie tęsknił za mamunią, jeśli go zostawimy. Prawda? - zagruchała niania
888 Ogg, podnosząc Greeba z ziemi. Zwisał bezwładnie, jak złapany w połowie bukłak z
889 wodą.
890 Dla niani Ogg Greebo wciąż był małym kociakiem goniącym za kłębkiem wełny.
891 Dla reszty świata był wielkim kocurem, wypchanym niewiarygodnie niezniszczalną
892 siłą życiową opakowaną w skórę, która mniej przypominała futro, a bardziej
893 kawałek chleba pozostawiony na dwa tygodnie w wilgotnym miejscu. Obcy często się
894 nad nim litowali, bo praktycznie nie miał uszu, a jego morda wyglądała, jakby
895 usiadł na niej niedźwiedź. Nie mogli wiedzieć, że przyczyną tego jest kocia duma
896 Greeba, która kazała mu próbować walczyć albo gwałcić absolutnie wszystko, aż do
897 czworokonnego wozu z drewnem włącznie. Kiedy Greebo maszerował ulicą, groźne psy
898 skamlały i chowały się pod schodami. Lisy trzymały się z daleka od wioski. Wilki
899 starały się ją omijać.
900 - To tylko wielki pieszczoch - rzekła niania.
901
902 "Wyprawa czarownic" s. 44
903 %
904 Trzy czarownice leciały przez labirynt krętych wąskich kanionów, całkiem
905 podobnych do siebie.
906
907 "Wyprawa czarownic" s. 46
908 %
909 Walnęła w drzwi.
910 - Otwierać vous, gunga din, rach-ciach, ale szybko, do licha! - powiedziała.
911 Babcia Weatherwax przysłuchiwała się z uwagą.
912 - Mówisz po zagranicznemu?
913 - Mój wnuk Shane jest marynarzem. Zdziwiłabyś się, jakich słów uczy się w obcych
914 stronach.
915
916 "Wyprawa czarownic" s. 65
917 %
918 - Pokój temu domowi - rzuciła niedbale babcia.
919 Było to najlepsze dla czarownicy powitanie. Pozwalało ludziom skupić się na
920 tym, jakie inne rzeczy mogą spaść na ten dom, i przypominało im o świeżym
921 cieście, właśnie upieczonym chlebie, albo tobołkach użytecznej starej odzieży,
922 które mogły na chwilę wypaść im z pamięci.
923
924 "Wyprawa czarownic" s. 66
925 %
926 - Guten dzień, chłopie, meine host. Trois beers pour favour avec my, w
927 podskokach.
928 - Dlaczego on ma podskakiwać? - zdziwiła się babcia.
929 - To po zagranicznemu proszę - przetłumaczyła niania.
930
931 "Wyprawa czarownic" s. 66
932 %
933 Przejrzała się smętnie w maleńkim, pękniętym lusterku, a potem poszła do łóżka
934 i słuchała głosów zza ściany cienkiej jak papier.
935 - Dlaczego odwracasz lustro od ściany, Esme?
936 - Nie lubię, kiedy tak się na mnie gapi.
937 - Gapi się tylko wtedy, kiedy ty się gapisz, Esme.
938 Cisza. Po chwili...
939 - Zaraz... Co to jest to okrągłe?
940 - Myślę, że to chyba poduszka, Esme.
941 - Co? Ja bym tego nie nazwała poduszką. I nie ma nawet porządnego przykrycia.
942 Niby co to ma być, twoim zdaniem?
943 - To się nazywa kołdra.
944 - Tam, skąd pochodzę, to się nazywa narzuta.
945 Znów chwila wytchnienia.
946 - Umyłaś zęba?
947 Chwila milczenia. I...
948 - Chyba nie masz zimnych stóp, Esme?
949 - Nie na pewno nie. Są cieplutkie.
950 I cisza. A za moment...
951 - Buty! Twoje buty! Jesteś w butach!
952 - Oczywiście, że jestem w butach, Gytho Ogg.
953 - I ubranie! Nawet się nie rozebrałaś!
954 - Nigdy dość ostrożności w obcych stronach. Nie wiadomo, kto może się włóczyć po
955 okolicy.
956 Magrat otuliła się... co to było? Rzeczywiście, kołdra. Odwróciła się na bok.
957 Wyglądało na to, że babci Weatherwax wystarcza godzina snu dziennie, natomiast
958 niania Ogg chrapałaby nawet na płocie.
959 - Gytho? Gytho! Gytho!!!
960 - Cooo?
961 - Obudziłaś się?
962 - Teazs ta...
963 - Słyszałam jakiś hałas!
964 - ...ja też...
965 Magrat zdrzemnęła się.
966 - Gytho? Gytho!
967 - ...czego znowu...
968 - Jestem pewna, że ktoś próbował otworzyć okiennice!
969 - ...nie w naszym wieku... a teraz śpij...
970
971 "Wyprawa czarownic" s. 68-69
972 %
973 Drogi Jasonie en familie,
974 verte po drugiej stronie załączam szkic jakiegoś miejsca, gdzie umarł jakiś
975 król i go pochowali, nie mam pojęcia dlaczego. To taka wioska, gdzie żeśmy się
976 zatrzymały na noc. I żeśmy dostały jakieś jedzenie, całkiem niezłe, nigdy byś
977 nie zgadł, że to ślimaki, a Esme zjadła trzy porcje, zanim się dowiedziała, i
978 potem zrobiła Awanturę kucharzowi. A Magrat całą noc było niedobrze i teraz boli
979 ją siedzenie. Myślę o was, wasza kochająca MAMA. PS Wygódki są tu OKROPNE, robią
980 je WEWNĘTRZU, taka to u nich HYGIENA.
981
982 "Wyprawa czarownic" s. 82
983 %
984 - No właśnie. Przyzwoite, uczciwe jedzenie. Weźcie na przykład to, co nam dali
985 na obiad. Nie twierdzę, że nie było smaczne - przyznała łaskawie. - Na swój
986 cudzoziemski sposób, naturalnie. Ale nazwali to Cuisses dee Grenolly. Kto
987 zgadnie co to znaczy?
988 - Żabie udka - przetłumaczyła odruchowo niania Ogg.
989 Zapadła cisza. Babcia Weatherwax nabrała tchu, a na twarz Magrat z wolna
990 wypełzł bladozielony kolor. Niania Ogg zaczęła myśleć szybciej, niż to robiła od
991 bardzo dawna.
992 - Nie prawdziwe żabie udka, naturalnie - zapewniła pospiesznie. - To tak jak
993 nasza "ropucha w norze", która naprawdę jest tylko kiełbaską w cieście. Taka
994 żartobliwa nazwa.
995
996 "Wyprawa czarownic" s. 83
997 %
998 Kolejnym pracownikiem naukowym Niewidocznego Uniwersytetu, który wstawał
999 krótko po nadrektorze i bibliotekarzu, był kwestor. Nie dlatego, że budził się o
1000 świcie, ale już około dziesiątej bardzo ograniczone rezerwy cierpliwości
1001 nadrektora ulegały wyczerpaniu, więc stawał u stóp schodów i krzyczał:
1002 - Kwestooor!
1003
1004 ...dopóki kwestor się nie zjawił.
1005
1006 "Panowie i Damy" s. 37-38
1007 %
1008 - Kwestorowi przydałaby się wycieczka - uznał Ridcully. - Ostatnio zrobił się
1009 jakiś nerwowy, nie mam pojęcia dlaczego. - Pochylił się, by spojrzeć wzdłuż
1010 stołu. - Kwestooor!
1011 Kwestor upuścił łyżkę do talerza owsianki.
1012 - Widzicie, co mam na myśli? Prawdziwy kłębek nerwów. MÓWIŁEM, ŻE DOBRZE PANU
1013 ZROBI TROCHĘ ŚWIEŻEGO POWIETRZA, KWESTORZE!
1014 (...)
1015 - PEWNIE CHCIAŁBY PAN WYJECHAĆ NA PARĘ DNI Z UNIWERSYTETU, CO?! - zawołał
1016 nadrektor, kiwając głową i wykrzywiając się obłąkańczo. - Cisza i spokój? Zdrowe
1017 życie na wsi?
1018 - Ja, ja, ja, ja bardzo bym chciał, nadrektorze - zapewnił kwestor. Nadzieja
1019 rosła na jego twarzy niczym grzyby jesienią.
1020 - Zuch. Odważny człowiek. Pojedzie pan ze mną. - Ridcully uśmiechnął się
1021 promiennie.
1022 Twarz kwestora znieruchomiała.
1023
1024 "Panowie i Damy" s. 42
1025 %
1026 - Wskakuj.
1027 Casanunda wrzucił do środka swoją drabinę, po czym rozejrzał się w półmroku.
1028 - Czy tam śpi małpa?
1029 - Tak.
1030 Bibliotekarz otworzył jedno oko.
1031 - A co z zapachem?
1032 - Nie będzie mu przeszkadzał.
1033
1034 "Panowie i Damy" s. 88
1035 %
1036 Elfy są przedziwne. Budzą zadziwienie.
1037 Elfy są cudowne. Sprawiają cuda.
1038 Elfy są fantastyczne. Tworzą fantazje.
1039 Elfy są urocze. Rzucają urok.
1040 Elfy są czarowne. Splatają czary.
1041 Ich uroda powala. Strzałą.
1042
1043 "Panowie i Damy" s. 130
1044 %
1045 Rzeka Ankh jest prawdopodobnie jedyną rzeką na świecie, na której
1046 śledczy mogą wyrysować kredą obrys zwłok.
1047
1048 "Zbrojni" s. 109
1049 %
1050 [o wnuczce Śmierci]
1051 Inne dzieci dostawały w prezencie cymbałki. Susan musiała tylko poprosić
1052 dziadka, żeby zdjął kamizelkę...
1053
1054 "Muzyka Duszy" okładka s. 4
1055 %
1056 Mówi się, że kogo bogowie chcą zniszczyć, temu najpierw odbierają rozum. W
1057 rzeczywistości temu, kogo chcą zniszczyć, bogowie wręczają odpowiednik krótkiej
1058 laski z syczącym lontem i napisem "Acme Dynamite Company" na boku. Tak jest
1059 ciekawiej i trwa o wiele krócej.
1060
1061 "Muzyka Duszy" s. 13
1062 %
1063 - Kiedy człowiek pyta: "O co w tym wszystkim chodzi, tak naprawdę, kiedy się
1064 porządnie zastanowić?", to nie jest z nim dobrze - stwierdził skręcając
1065 papierosa. - Ale nie wiem, co to znaczy, kiedy on to mówi. Znowu ma te swoje
1066 humory.
1067 (...)
1068 - Cała ta sprawa z jego córką - mówił Albert. - Znaczy... córka? A potem
1069 usłyszał o terminatorach. Nie dał sobie spokoju, dopóki nie wyjechał i nie
1070 przyjął kogoś do terminu. Ha! Same kłopoty z tego wyszły. (...)
1071 - Zawsze coś pokręci. Na tym polega problem. Jak wtedy, kiedy usłyszał o Nocy
1072 Strzeżenia Wiedźm. Pamiętasz? Musieliśmy wszystko załatwić: dębowe drzewko w
1073 donicy, papierowe kiełbaski, wieprzowa kolacja, on w papierowym kapelusiku
1074 pytający CZY TO ZABAWNE? Zrobiłem dla niego taką małą ozdobę na biurko, a on
1075 podarował mi cegłę.
1076
1077 "Muzyka Duszy" s. 20
1078 %
1079 Klasa uczyła się właśnie o jakiejś rebelii, w której chłopi chcieli przestać być
1080 chłopami, a ponieważ szlachta zwyciężyła, przestali być chłopami naprawdę
1081 szybko.
1082
1083 "Muzyka Duszy" s. 39
1084 %
1085 Kruk zaczął nerwowo podskakiwać.
1086 - Mogę jej powiedzieć? Mogę? - popiskiwał. Skierował oboje oczu na Susan. - Twój
1087 dziadek jest... (tadada-DAM!)... Śm...
1088 PIP!
1089 - Kiedyś musi się dowiedzieć.
1090 - Śmieszny? Mój dziadek jest śmieszny? - oburzyła się Susan. - Wyciągacie mnie z
1091 łóżka w środku nocy, żeby pogadać o jakichś ekscentrycznościach zachowania?
1092 - Nie powiedziałem "śmieszny". Powiedziałem, że twój dziadek jest...
1093 (tadada-DAM!)... Ś...
1094 PIP!
1095 - Dobra, niech ci będzie.
1096
1097 "Muzyka Duszy" s. 46
1098 %
1099 - Musimy tylko coś zagrać - tłumaczył Buog. - Cokolwiek. Nowemu właścicielowi
1100 bardzo zależy na rozrywce.
1101 - Przecież mieli jednorękiego bandytę.
1102 - Ale został aresztowany.
1103
1104 "Muzyka Duszy" s. 55
1105 %
1106 Załatany Bęben tradycyjnie preferował, no... tradycyjne rozrywki barowe: domino,
1107 strzałki oraz Dźganie Ludzi w Plecy i Zabieranie Im Wszystkich Pieniędzy.
1108
1109 "Muzyka Duszy" s. 80
1110 %
1111 - My gotowi? - upewnił się Lias, chwytając młotki.
1112 Obaj jego koledzy pokiwali głowami.
1113 - Dajmy na początek "Laskę maga" - zaproponował Buog. - To zawsze pomaga
1114 przełamać lody.
1115 - Dobra - zgodził się troll. - Raz, dwa... Raz, dwa, dużo, mnóstwo.
1116
1117 "Muzyka Duszy" s. 82
1118 %
1119 CHCĘ SIĘ ZACIĄGNĄĆ.
1120 - Zaciągnąć? Gdzie?
1121 DO KLATCHIAŃSKIEJ LEGII CUDZOZIEMSKIEJ.
1122
1123 "Muzyka Duszy" s. 93
1124 %
1125 Przez frontowe drzwi trochę niepewnie wysunęło się duże płaskie pudło o
1126 dziwacznym kształcie. Poruszało się dość nietypowo: kilka kroków naprzód, parę
1127 kroków wstecz. W dodatku mówiło do siebie.
1128 Detrytus schylił się. Zobaczył - pomyślał chwilę - co najmniej siedem nóg
1129 różnych rozmiarów, z których tylko cztery posiadały stopy.
1130 Powlókł się do pudła i stuknął je w bok.
1131 - Dobry wieczór, dobry wieczór... Co się tu... dzieje? - zapytał skupiony
1132 starając się nie pomylić niczego w zdaniu.
1133 Pudło znieruchomiało.
1134 - Jesteśmy... fortepianem - wyjaśniło po chwili.
1135 Detrytus rozważył tę odpowiedź z należytą powagą. Nie był pewien, co to jest
1136 fortepian.
1137 - Fortepian może chodzić, tak? - upewnił się.
1138 - Mamy nogi - stwierdził fortepian.
1139 Detrytus musiał przyznać mu rację.
1140 - Ale to środek nocy.
1141 - Nawet fortepiany mają czasem wolne.
1142 Detrytus poskrobał się po głowie. To chyba wyjaśniało wszystkie wątpliwości.
1143 - No... W porządek - rzekł.
1144
1145 "Muzyka Duszy" s. 107
1146 %
1147 - Może nas złapać.
1148 - Nie zdoła nas powstrzymać. Przybyliśmy z misją od Buoga.
1149
1150 "Muzyka Duszy" s. 108
1151 %
1152 Opadające nuty przywołały wspomnienie kopalni, gdzie przyszedł na świat,
1153 krasnoludziego chleba - takiego, jaki wykuwała na kowadle mama...
1154
1155 "Muzyka Duszy" s. 278
1156 %
1157 Jest taka klątwa.
1158
1159 Mówią:
1160 Obyś żył w ciekawych czasach!
1161
1162 "Ciekawe czasy" s. 6
1163 %
1164 To motyl burz.
1165 Skrzydełka ma nieco bardziej wystrzępione niż u pospolitych motyli. W
1166 rzeczywistości, dzięki fraktalnej naturze wszechświata, oznacza to, że te
1167 postrzępione brzegi są nieskończone - tak jak nieskończona jest dowolna linia
1168 brzegowa, mierzona z ostateczną, mikroskopową dokładnością. A jeśli nawet nie,
1169 to przynajmniej jest tak bliska nieskończonej, że w pogodne dni można stamtąd
1170 zobaczyć samą Nieskończoność.
1171 Zatem, skoro mają nieskończenie długi obwód, same skrzydła - to logiczne -
1172 muszą być nieskończenie wielkie.
1173 Być może, wydają się mieć rozmiar odpowiedni dla motyla, ale tylko dlatego, że
1174 istoty ludzkie zawsze przedkładają zdrowy rozsądek nad logikę.
1175
1176 "Ciekawe Czasy" s. 10-11
1177 %
1178 Patrycjusz wzruszył ramionami.
1179 - Mniejsza z tym. To nie takie ważne. Ale skoro już pan tu jest, nadrektorze,
1180 skoro postanowił pan odwiedzić mnie po drodze do spraw, jestem pewien,
1181 nieskończenie bardziej istotnych... To naprawdę bardzo uprzejme z pana strony...
1182 Zastanawiam się, czy mógłby mi pan zdradzić: kto jest Wielkim Magiem?
1183 Ridcully zastanowił się chwilę.
1184 - Pewnnie dziekan - stwierdził - Waży chyba ze dwieście pięćdziesiąt funtów.
1185 - Z jakiegoś powodu mam wrażenie, że nie jest to właściwa odpowiedź - rzekł
1186 Vetinari. - Z kontekstu wnioskuję, że "wielki" oznacza wybitnego.
1187 - W takim razie nie dziekan.
1188
1189 "Ciekawe Czasy" s. 14
1190 %
1191 - Eee... To nie powinno sprawić kłopotów - dodał. - Wszyscy uważali, że tak, ale
1192 moim zdaniem to tylko kwestia absorpcji energii i przeliczenia prędkości
1193 względnych.
1194 Oświadczenie to wywołało chwilę tego zdumionego, podejrzliwego milczenia,
1195 jakie zwykle następowało po uwagach Myślaka.
1196 - Prędkości względne - powtórzył Ridcully.
1197 - Tak, nadrektorze.
1198 Myślak spuścił wzrok na swój prototyp suwaka logarytmicznego i czekał.
1199 Wiedział, że nadrektor uzna za niezbędne, by dodać w tym miejscu jakiś
1200 komentarz, demonstrujący, że coś jednak zrozumiał.
1201 - Moja matka umiała ruszać się jak błyskawica, kiedy...
1202 - Chodziło mi o to, jak szybko lecą jedne rzeczy w porównaniu do innych rzeczy -
1203 wyjaśnił Myślak szybko, ale nie dostatecznie szybko.
1204
1205 "Ciekawe Czasy" s. 21-22
1206 %
1207 Ridcully siedział przy biurku, otoczony przez starszych magów, którzy
1208 usiłowali wytłumaczyć mu różne rzeczy. Nie zwracali uwagi na dobrze znane ryzyko
1209 związane z próbami tłumaczenia Ricully'emu czegokolwiek - takie mianowicie, że
1210 wybierał tylko fakty, które mu odpowiadały, i oczekiwał, że pozostali nadrobią
1211 dystans.
1212 - Czyli - rzekł - to nie rodzaj sera.
1213 - Nie, nadrektorze - zapewnił kierownik studiów nieokreślonych. - Rincewind jest
1214 rodzajem maga.
1215 - Był - poprawił wykładowca run współczesnych.
1216 - Nie ser. - Ridcully nie chciał zrezygnować ze swojej teorii.
1217 - Nie.
1218 - Brzmi to jak nazwa, która kojarzy się z serem. Znaczy: funt dojrzałego
1219 rincewinda... dobrze się układa na języku.
1220
1221 "Ciekawe Czasy" s. 24
1222 %
1223 - Fascynujące - stwierdził Ridcully. - Myśląca grusza, tak? Przyklęknął,
1224 usiłując zajrzeć pod spód.
1225 Bagaż cofnął się trochę. Był przyzwyczajony do grozy, terroru, przerażenia i
1226 paniki.
1227 Nadrektor wstał i otrzepał kolana.
1228 - Oho - powiedział, widząc zbliżającą się niewysoką postać. - Jest już ogrodnik
1229 z drabiną. Dziekan wisi na żyrandolu, Modo.
1230 - Zapewniam, że jest mi tu całkiem wygodnie - odezwał się głos z okolic sufitu.
1231 - Może ktoś zechciałby podać moją herbatę?
1232 - Byłem zdziwiony, gdy pierwszy prymus zdołał jednak zmieścić się do kredensu -
1233 dodał Ridcully. - To niezwykłe, jak człowiek potrafi się złożyć.
1234 - Ja tylko... sprawdzałem srebra - odpowiedział mu głos z głębin kredensu.
1235 Bagaż uchylił wieko. Kilku magów odskoczyło gwałtownie.
1236 Ridcully obejrzał zęby rekina powbijane tu i ówdzie w drewno.
1237 - Zabija rekiny, mówiłeś?
1238 - Tak - potwierdził Rincewind. - Czasami wyciąga je na brzeg i skacze po nich.
1239 [...]
1240 Ekonimika emocji należała do mocnych punktów osobowości Ridcully'ego. Był pod
1241 wrażeniem. Był zafascynowany. Był nawet trochę wstrząśnięty, kiedy to coś
1242 wylądowało w środku grupy magów i wywołało zadziwiające zjawisko pionowej
1243 akceleracji dziekana. Ale nie był przestraszony, ponieważ brakowało mu
1244 wyobraźni.
1245
1246 "Ciekawe Czasy" s. 41-42
1247 %
1248 - Tak, kwestorze?
1249 - To ta książka, Mustrum, którą pożyczył mi dziekan. O małpach.
1250 - Doprawdy?
1251 - Jest wręcz fascynująca - zapewnił kwestor, obecnie w środkowej części swego
1252 cyklu psychicznego, a zatem mniej więcej na właściwej planecie, choćby i
1253 odizolowany pięcioma milami umysłowej waty. - To prawda, co mówił. Piszą tutaj,
1254 że dorosły samiec orangutana nie ma żadnych tworów skórnych, chyba że jest
1255 samcem dominującym.
1256 - I to jest takie fascynujące?
1257 - No tak, bo przecież on ich nie ma. Zastanawiam się dlaczego. Trudno chyba
1258 zaprzeczyć, że dominuje w bibliotece.
1259 - Rzeczywiście - zgodził się pierwszy prymus - ale wie też, że jest magiem. A w
1260 takim razie nie dominuje w całym uniwersytecie.
1261 Każdy mag, gdy już wypowiedź trafiła mu do wyobraźni, spoglądał z uśmiechem na
1262 nadrektora.
1263 - Przestańcie się tak gapić na moje policzki! - krzyknął Ridcully. - Ja nad
1264 nikim nie dominuję!
1265
1266 "Ciekawe Czasy" s. 42-43
1267 %
1268 - Wściekle dziwaczny kraj - stwierdził. - Wiedziałeś, że postawili mur dookoła
1269 całego Imperium Agatejskiego?
1270 - Ma nie dopuścić do środka... barbarzyńskich najeźdźców.
1271 - O tak, znakomita ochrona - mruknął z ironią Cohen. - Takie tam: och, na bogów,
1272 tu jest dwudziestostopowy mur, ojej, chyba lepiej zawróćmy przez tysiąc mil
1273 stepu, a nie na przykład rozważmy możliwość zastosowania drabin wynikającą z
1274 rosnącego tam sosnowego lasu. Nie. Mur jest po to, żeby trzymać ludzi w środku.
1275 A reguły? Mają tu reguły na wszystko. Nawet do wychodka nikt nie chodzi bez
1276 papieru.
1277 - Wiesz, prawdę mówiąc, ja też...
1278 - Papieru, który potwierdza, że możesz iść do wychodka. O to mi chodziło. (...)
1279
1280 "Ciekawe Czasy" s. 68
1281 %
1282 - Wie pan, wydaje się pan człowiekiem nieźle wykształconym jak na
1283 barbarzyńcę...
1284 - Ależ nie. Nie zaczynałem jako barbarzyńca. Kiedyś byłem nauczycielem
1285 w szkole. Dlatego nazywają mnie Ucz.
1286 - A czego pan uczył?
1287 - Geografii. Interesowały mnie również badania Aurientu. ale zrezygnowałem
1288 i postanowiłem zarabiać na życie mieczem.
1289 - Chociaż wcześniej przez całe życie był pan nauczycielem?
1290 - Przyznaję, wymagało to zmiany perspektywy.
1291 - Ale... no... przecież.. niedostatki, straszliwe zagrożenia, codzienne
1292 narażanie życia...
1293 Saveloy ucieszył się wyraźnie.
1294 - Więc pan też uczył kiedyś w szkole?
1295
1296 "Ciekawe Czasy" s. 79
1297 %
1298 Zwątpienie nie było czymś regularnie wizytującym czaszkę Cohena. Kiedy człowiek
1299 usiłuje w jednej ręce nieść wyrywającą się dziewicę ze świątyni i worek
1300 skradzionych świątynnych skarbów, a drugą walczy z kilkoma rozzłoszczonymi
1301 kapłanami, niewiele pozostaje mu czasu na refleksje. Dobór naturalny sprawił, że
1302 zawodowi bohaterowie, którzy w kluczowym momencie skłonni są zadawać sobie
1303 pytania w rodzaju "Jaki jest cel mojego życia?", w krótkim czasie tracili i cel,
1304 i życie.
1305
1306 "Ciekawe Czasy" s. 99
1307 %
1308 Skończył czterdzieści lat, nim odkrył, że seks oralny nie polega na rozmowie o seksie.
1309
1310 "Ciekawe Czasy" s. 127
1311 %
1312 - Właśnie. Miło Będzie, jeśli pan do nas dołączy. Mógłby pan może zostać
1313 barbarzyńskim... pchać ziarna...kawałkiem sznura z węzłami... no... księgowym.
1314 Zabił pan już kogoś?
1315 - Nie bezpośrednio. Ale zawsze uważałem, że wielkich zniszczeń można dokonać
1316 dobrze umieszczonym Ostatecznym Wezwaniem Płatniczym.
1317 - Aha - uśmiechnął się Saveloy. - Cywilizacja.
1318
1319 "Ciekawe Czasy" s. 175
1320 %
1321 Czterech Jeźdźców, których przybycie zwiastuje koniec świata, to jak wiadomo
1322 Śmierć, Wojna, Głód i Zaraza. Ale również mniej spektakularne wydarzenia mają
1323 swoich Jeźdźców. Na przykład Czterej Jeźdźcy Przeziębienia to Zasmarkanie,
1324 Kaszel, Katar i Brak Chusteczek;
1325
1326 "Ciekawe Czasy" s. 222
1327 %
1328 - Odgadliście sylabę "wind"? Trudno ją było zdalnie pokazać.
1329 - Żaden z nas na to nie wpadł. Ale kiedy on zrobił "oszlagszlagszlag zaraz tu
1330 zginę", wszyscy trafili to za pierwszym razem. Bardzo pomysłowe. Ehm. Chyba
1331 utknąłeś.
1332
1333 "Ciekawe Czasy" s. 286
1334 %
1335 - Jego lordowska mość jest nieco... - zaczął Vimes. Potem chwycił Colona i
1336 wywlókł go z pokoju. - Myślę, że został otruty, Fred. Taka jest prawda.
1337 Sierżant był przerażony
1338 - Na bogów! Mam sprowadzić doktora?
1339 - Oszalałeś? Chcemy, żeby żył.
1340
1341 "Na glinianch nogach" s. 65
1342 %
1343 Na końcu Żadnejtakiej stała szubienica, gdzie złoczyńców - a przynajmniej
1344 ludzi uznanych za winnych czynienia zła - wieszano, by kołysali się na wietrze
1345 jako przykłady sprawiedliwej kary, a także - w miarę działania żywiołów - jako
1346 eksponaty podstaw anatomii.
1347
1348 Kiedyś rodzice przyprowadzali tu dzieci, by na strasznym przykładzie uczyły
1349 się i zapamiętywały, jakie sidła i niebezpieczeństwa czyhają na przestępców,
1350 wyrzutków i tych, którzy przypadkiem znajdą się w nieodpowiedniej chwili w
1351 nieodpowiednim miejscu. Dzieci patrzyły na przerażającego trupa na łańcuchu,
1352 słuchały surowych kazań, po czym - jako że działo się to w Ankh-Morpok - wołały
1353 "O rany! Świetne!" i wykorzystywały ciało jako huśtawkę.
1354
1355 "Na glinianych nogach" s. 120
1356 %
1357 Jest takie krasnoludzie przysłowie "Każde drzewo ścina się na poziomie ziemi"
1358 - choć podobno jest to ocenzurowane tłumaczenie powiedzenia, które dosłownie
1359 brzmi: "Kiedy jego ręce sa powyżej twojej głowy, jego krocze jest na poziomie
1360 twoich zębów".
1361
1362 "Na glinianych nogach" s. 146
1363 %
1364 (...) bo akurat koło domu chciał wymurować sobie nowy grill, dał się kiedyś
1365 wytuatuować, bo miał siedemnaście lat i był pijany (*), a choroby morskiej
1366 dostaje już na wilgotnym chodniku.
1367
1368 (*) Te okreslenia często są synonimami
1369
1370 "Na glinianych nogach" s. 151
1371 %
1372 I to dobre wykształcenie. Dopiero potem zorientowała się, że było to
1373 wykształcenie w dziedzinie, no... wykształcenia. To znaczy, że gdyby ktoś
1374 potrzebował nagle policzyć objętość stożka, mógł spokojnie zwrócić się do Susan
1375 Sto-Helit. Ktoś, kto nie potrafiłby przypomnieć sobie kampanii generała
1376 Tacticusa albo pierwiastka z 27,4, łatwo uzyskałby jej pomoc. Jeśli potrzebny
1377 był ktoś, kto umie w pięciu językach rozmawiać o elementach gospodarstwa
1378 domowego oraz rzeczach, które można kupić w sklepach, Susan była pierwsza
1379 w kolejce. Wykształcenie to prosta sprawa.
1380 Nauczenie się czegoś okazało się trudniejsze.
1381 Uzyskanie wykształcenia przypominało trochę chorobę przenoszoną drogą
1382 płciową. Człowiek przestawał się nadawać do sporej liczby zajęć, a potem
1383 nachodziła go chęć, by przekazać ją dalej.
1384
1385 "Wiedźmikołaj" s. 29
1386 %
1387 Siata zyskał swoje przezwisko dzięki osobistemu wkładowi w teorię owej bardzo
1388 specjalistycznej formy usuwania odpadków, znanej jako "cementowe buty".
1389 Nieszczęśliwą wadą tego procesu jest - po pewnym czasie - skłonność fragmentów
1390 klienta do oddzielania się od reszty i wypływania na powierzchnię, co wzbudza
1391 liczne komentarze wśród okolicznych mieszkańców. Pewna ilość drucianej siatki,
1392 jak zauważył, zapobiega tym niedogodnościom, nie utrudniając przy tym
1393 funkcjonowania krabom i rybom, zajętym swoją typową działalnością recyklingową.
1394
1395 "Wiedźmikołaj" s. 33
1396 %
1397 Trzej mężczyźni spojrzeli na Średniego Dave'a. W ankhmorporskiej warstwie
1398 profesjonalistów uchodził za człowieka cierpliwego i rozważnego. Uważano go za
1399 pewnego rodzaju intelektualistę, ponieważ niektóre z jego tatuaży nie zawierały
1400 błędów ortograficznych.
1401
1402 "Wiedźmikołaj" s. 37-38
1403 %
1404 - Myślisz, panie, że te małe łobuzy pisałyby do kogoś, kto przechodzi przez
1405 ściany? - spytała głowa. - A nad "Ho, ho, ho" musisz jeszcze popracować, jeśli
1406 wolno zauważyć.
1407 HO. HO. HO.
1408 - Nie, nie. Nie - orzekł Albert. - Trzeba w to włożyć trochę życia, panie, bez
1409 urazy. To ma być porządny, rubaszny śmiech. Musi... Musi brzmieć tak, jakbyś
1410 sikał brandy i srał puddingiem, wybacz mój klatchiański, panie.
1411
1412 "Wiedźmikołaj" s. 58-59
1413 %
1414 +++ Dlaczego Sądzisz, Że Sprawiasz Kłopoty? +++
1415 Kwestor wahał się przez chwilę.
1416 - Mam własną łyżeczkę, wiesz? - powiedział w końcu.
1417 +++ Opowiedz Mi O Swojej Łyżeczce +++
1418 - Ehm... To mała łyżeczka...
1419 +++ Czy Twoja Łyżeczka Cię Niepokoi? +++
1420 Kwestor zmarszczył czoło. A potem jakby zebrał siły.
1421 - Patrzcie, idzie Pan Galaretka! - zawołał, ale chyba nie włożył w to serca.
1422 +++ Jak Dawno Jesteś Panem Galaretką? +++
1423 Kwestor spojrzał na HEX-A z gniewem.
1424 - Kpisz sobie ze mnie? - zapytał.
1425 - Niesamowite! - westchnął Ridcully. - Zaskoczył go! Jest lepszy niż pigułki z
1426 suszonej żaby! Jak do tego doszliście?
1427 - No... - zawahał się Myślak. - Jakoś samo się zdarzyło...
1428 - Niesamowite - powtórzył nadrektor. Wytrząsnął popiół z fajki stukając nią
1429 w obudowę HEX-a w miejscu, gdzie była nalepka "Mrowisko Inside".
1430
1431 "Wiedźmikołaj" s. 104-105
1432 %
1433 - A mnie zawsze dają sole kąpielowe - poskarżył się Nobby. - I mydło kąpielowe,
1434 i płyn do kąpieli, i takie ziołowe kąpielowe dodatki i w ogóle całe tony
1435 kąpielowych różności. Nie mam pojęcia dlaczego, przecież w ogóle prawie nigdy
1436 się nie kąpie. Można by sądzić, że potrafią to zrozumieć, nie?
1437
1438 "Wiedźmikołaj" s. 126
1439 %
1440 To zadziwiające - biorąc pod uwagę historię ich osiągnięć w niemal każdej innej
1441 dziedzinie - że rządy tak doskonale radzą sobie z tuszowaniem spotkań z obcymi.
1442
1443 "Wiedźmikołaj" s. 169
1444 %
1445 Pokój pana Lilywhite okazał się malutki. Co nie zaskakiwało. Dziwiło raczej to,
1446 jak dokładnie jest uporządkowany, jak starannie posłane łóżko, jak zamieciona
1447 podłoga. Trudno było sobie wyobrazić, e ktoś tu naprawdę mieszka, chociaż
1448 świadczyło o tym kilka znaków. Na małym stoliku obok łóżka stał nieduży dość
1449 prymitywny portret buldoga w peruce - lecz po dokładniejszym przyjrzeniu się
1450 mogła to być kobieta. Tę hipotezę potwierdzała dedykacja na odwrotnej stronie:
1451 "Dla Grzecznego Chłopczyka od Mamusi".
1452
1453 "Wiedźmikołaj" s. 188
1454 %
1455 - To może być niebezpieczne. Nie sądzę, żeby znalazła się tam z własnej woli.
1456 Dasz sobie radę w walce?
1457 - Tak. Mogę wymiotować na ludzi.
1458 %
1459 Współczesnie tylko kosmologom i fizykom cząsteczkowym wolno wymyślać
1460 nowe rodzaje materii, kiedy próbują wyjaśnić, dlaczego ich teorie nijak nie
1461 chcą się zgadzać z obserwowaną rzeczywistością. Kiedy kosmologowie odkrywają,
1462 że galaktyki wirują z niewłaściwymi prędkościami i w niewłaściwych miejscach,
1463 nie odrzucają swoich teorii grawitacji. Aby zapełnić czymś 90% brakującej masy
1464 wszechswiata, wymyślają "zimną ciemną materię". Gdyby zrobił to inny naukowiec,
1465 ludzie załamywaliby ręce i oskarżali go o ratowanie teorii za wszelką cenę.
1466 Kosmologom jednak jakoś to uchodzi.
1467
1468 "Nauka Świata Dysku II" s. 17
1469 %
1470 Narrativum jest pierwiastkiem, jak siarka, wodór czy uran. Powinien
1471 mieć symbol Na, ale dzięki gromadzie starożytnych Włochów Na jest już
1472 zarezerwowane dla sodu (to tyle, jeśli chodzi o So). Pewnie więc będzie to Nv,
1473 albo i Zq, jeśli wziąć pod uwagę, co zrobili z sodem.
1474
1475 "Nauka Świata Dysku II" s. 20